Όταν κερδίζει η Εθνική, ξαφνικά όλοι τη λατρεύουμε

Είναι κάποια πράγματα που εξελίσσονται σε σταθερές αξίες στη ζωή. Ο ήλιος θα βγει από την ανατολή, ο καφές θα είναι απαραίτητος πριν τις 10 το πρωί και, όταν η Εθνική Ελλάδας κερδίσει ένα μεγάλο παιχνίδι, όλοι ξαφνικά ξέρουμε από ποδόσφαιρο.

Δεν έχει σημασία αν μέχρι χθες δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις το 4-3-3 από το 4-2-3-1, ούτε αν δεν έχεις δει ολόκληρο αγώνα της Εθνικής από τότε που έπαιξε με την Κόστα Ρίκα για τους 16 του Μουντιάλ 2014. Με το που έρθει μια μεγάλη νίκη, ενεργοποιείται μέσα σου ο προπονητής που τόσο καιρό περίμενε υπομονετικά.

Έτσι είχε συμβεί με το 2-1 μέσα στο Ηνωμένο Βασίλειο κόντρα στην Αγγλία, το ίδιο συνέβη και τώρα μετά το διπλό στη Γερμανία, με το γκολ του Κουρμπέλη.

Ξαφνικά θυμηθήκαμε όλοι πόσο ωραία είναι αυτή η ομάδα. Πόσο γουστάρουμε την Εθνική, πόσο μας έλειψε και κυρίως πόσο σημαντικό είναι να βρίσκεται ξανά εκεί που της αξίζει. Με λίγα λόγια, θυμηθήκαμε στην Ελλάδα το πόσο πολύ υποστηρίζουμε (όχι την ομάδα, αλλά) τη νίκη.

Γιατί η σχέση του Έλληνα φιλάθλου με την Εθνική έχει κάτι από σχέση στο Instagram. Είμαστε μαζί, αρκεί να ανεβαίνουν ωραίες φωτογραφίες. Μόλις έρθει η στραβή, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα.

Μετά τη νίκη: «Πάμε για μεγάλα πράγματα»

Ο Κουρμπέλης σκοράρει, o Καρέτσας κάνει τον Μπούρκαρντ να ψάχνει το GPS του, o Γιοβάνοβιτς είναι προπονηταράς και γίγαντας μπροστά στον Κλοπ, οι πιτσιρικάδες μας είναι το παρόν και το μέλλον. Η ομάδα έχει προσωπικότητα, ταλέντο και χαρακτήρα. Και όλοι εμείς έχουμε ξαφνικά πάλι μια Εθνική που θέλουμε να βλέπουμε.

Γιατί όχι; Αυτή είναι η φυσιολογική ελληνική αντίδραση μετά από μια μεγάλη εμφάνιση και μια μεγάλη νίκη. Το ερώτημα είναι τι γίνεται μετά. Όταν χάνουμε.

Γιατί η αγάπη μας για την Εθνική έχει λίγο… ημερομηνία λήξης

Ας μη γελιόμαστε μεταξύ μας, αν η Εθνική συνεχίσει να κερδίζει, θα είμαστε όλοι εκεί.

Θα γεμίσουμε το γήπεδφο, θα συζητάμε για τους παίκτες, θα απολαύσουμε ποδόσφαιρο, θα ψάχνουμε εισιτήρια και θα επιμένουμε ότι «αυτή η ομάδα χτίζει κάτι μεγάλο».

Όταν όμως το σενάριο αντιστραφεί -γιατί και οι ήττες μέσα στο παιχνίδι είναι- τι θα κάνουμε; Αν στο επόμενο μεγάλο παιχνίδι στην Τούμπα, απέναντι στην Ολλανδία η Ελλάδα δεν πάρει το αποτέλεσμα που όλοι θα θέλαμε πώς θα αντιδράσουμε; Σίγουρα όπως και στα προκριματικά που πέρασαν και έφεραν την πλήρη απαξίωση της ομάδας αλλά και του ίδιου του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Τότε θα επιστρέψουμε στο κλασικό ελληνικό mode: «Δεν βλέπεται», «Βιώνουμε ημέρες Εθνικής… Μυκόνου», «Μέχρι εκεί είναι», «Πάλι τα ίδια» και «δεν ασχολούμαι»

Μια πλήρης απαξίωση. Εκεί που «πάμε για μεγάλα πράγματα», περνάμε στο «δεν ξαναβλέπω Εθνική».

Η Εθνική δεν είναι Netflix

Δεν γίνεται να περιμένουμε από μια ομάδα να μας προσφέρει μόνο τα επεισόδια που μας αρέσουν, δεν είναι Netflix για να πατάμε «επόμενο επεισόδιο» όταν δεν μας κάνει το προηγούμενο.

Η Εθνική θα έχει νίκες, θα έχει όμως και ήττες. Θα μας προσφέρει βραδιές που θα μας κάνει να πετάμε από τη χαρά μας και άλλες που θα μας κάνει να κοιτάμε το ταβάνι και να αναρωτιόμαστε γιατί καθίσαμε να το δούμε. Και για να είμαστε ειλικρινείς, στο League A του Nations League κόντρα στις κορυφαίες Εθνικές Ομάδες της Ευρώπης είναι πιο πιθανό να το αρνητικό σενάριο παρά το να τους κερδίζουμε όλους. Για αυτό και το 2 στα 2 στο ξεκίνημα του Nations League είναι αξιοθαύμαστο και για να υποκλινόμαστε.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, και αν θέλουμε πραγματικά να ξαναγίνει η Εθνική μια ομάδα που μας αφορά, ίσως πρέπει να την αντιμετωπίσουμε λίγο διαφορετικά.

Να μην περιμένουμε πρώτα να γίνει επιτυχημένη για να την αγαπήσουμε, να μην εμφανιζόμαστε μόνο όταν κερδίζει έναν μεγάλο αντίπαλο και κυρίως να μην είναι η νίκη το εισιτήριο για να ασχοληθούμε μαζί της.

Γιατί το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να αγαπάς την ομάδα όταν κερδίζει, το δύσκολο είναι να συνεχίζεις να είσαι εκεί όταν δεν κερδίζει.

Και, μεταξύ μας, εκεί θα κριθεί όλο το story.