Το ποδόσφαιρο με φίλους είναι το καλύτερο workout που δεν κατάλαβες ποτέ ότι κάνεις
Δεν μπήκες ποτέ στο γήπεδο για να κάνεις γυμναστική, αλλά για να κερδίσεις τον κολλητό σου. Το σώμα σου, όμως, είχε άλλα σχέδια.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κανείς δεν παίζει ποδόσφαιρο για να εξελίξει τα οστά του. Δεν λες στον κολλητό σου «πάμε 5x5 γιατί θέλω να δυναμώσω τους γλουτούς μου». Δεν φοράς τα παπούτσια σου και σκέφτεσαι «σήμερα θα βελτιώσω την καρδιοαναπνευστική μου ικανότητα». Λες «πάμε μια μπάλα;».
Και μετά από μιάμιση ώρα έχεις τρέξει, έχεις κάνει sprint, έχεις φρενάρει απότομα, έχεις αλλάξει κατεύθυνση, έχεις πηδήξει, έχεις κλωτσήσει περίπου 47 φορές την μπάλα και έχεις τσακωθεί με έναν τύπο που πριν από δύο λεπτά ήταν φίλος σου. Αυτό λέγεται workout.
Η μπάλα είναι το cardio που δεν βαριέσαι
Το μεγαλύτερο κόλπο του ποδοσφαίρου είναι ότι δεν καταλαβαίνεις πως γυμνάζεσαι. Δεν είσαι δηλαδή πάνω σε έναν διάδρομο κοιτάζοντας το χρονόμετρο να αναρωτιέσαι γιατί η ζωή σε έφερε μέχρι εδώ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 4 Υπεραθλητές που έκαναν το ανθρώπινο σώμα να μοιάζει ασταμάτητο
Τρέχεις επειδή πρέπει να προλάβεις τον αντίπαλο, σταματάς επειδή πρέπει να μαρκάρεις, ξανατρέχεις επειδή ο συμπαίκτης σου έκανε μια πάσα που δεν περίμενες και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, η καρδιά σου δουλεύει υπερωρίες.
Το ποδόσφαιρο είναι ουσιαστικά interval training που απλώς περιέχει μία μπάλα, φανέλες και πολύ περισσότερο trash talk.
Οι συνεχείς εναλλαγές έντασης εκπαιδεύουν το καρδιοαναπνευστικό σύστημα διαφορετικά από ένα σταθερό τρέξιμο καθώς δεν παίζεις σε μία ταχύτητα, αλλά το σώμα σου πρέπει διαρκώς να ανεβάζει και να κατεβάζει στροφές.
Θες πόδια; Κυνήγα έναν τύπο που έχει την μπάλα
Το sprint είναι άλλο πράγμα. Είναι αυτό το υπέροχο σημείο του παιχνιδιού όπου για τρία δευτερόλεπτα πιστεύεις ότι είσαι ο Kylian Mbappé και μετά αισθάνεσαι τον οπίσθιο μηριαίο σου να σου στέλνει εξώδικο.
Οι επαναλαμβανόμενες επιταχύνσεις και τα sprint ενεργοποιούν γλουτούς, οπίσθιους μηριαίους και γάμπες. Με λίγα λόγια, δεν δουλεύεις μόνο την αντοχή σου, αλλά και την ικανότητα του σώματος να παράγει δύναμη γρήγορα.
Και αυτό είναι που κάνει το ποδόσφαιρο διαφορετικό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Recovery μετά από 90 λεπτά: Τι κάνουν οι επαγγελματίες;
Δεν χρειάζεται απλώς να μπορείς να τρέξεις, αλλά κυρίως να μπορείς να φύγεις. Από την απόλυτη στασιμότητα. Απότομα. Άμεσα.
Τα κόκαλά σου κάνουν επίσης προπόνηση
Κάθε φορά που τρέχεις, προσγειώνεσαι, αλλάζεις κατεύθυνση ή πηδάς, το σώμα δέχεται δυναμικά φορτία. Το ποδόσφαιρο τα συνδυάζει όλα αυτά σε τεράστια συχνότητα και τα οστά, όπως και οι μύες, προσαρμόζονται στα φορτία που δέχονται.
Γι' αυτό η συστηματική συμμετοχή σε αθλήματα με τρέξιμο, άλματα και αλλαγές κατεύθυνσης συνδέεται με υψηλότερη οστική πυκνότητα, ιδιαίτερα στα κάτω άκρα και τα ισχία.
Με απλά λόγια: Δεν σηκώνεις βάρη, αλλά το γήπεδο σε σηκώνει.
Το καλό σου πόδι έχει γίνει αφεντικό
Όλοι έχουμε ένα «καλό». Το αριστερό του τύπου που βάζει γκολ από τα 30 μέτρα και μετά μας εξηγεί ότι «το ένιωσε».
Χιλιάδες επαναλήψεις με το ίδιο πόδι μπορούν να δημιουργήσουν διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος. Και υπάρχει μια ωραία ειρωνεία εδώ: το πόδι με το οποίο σουτάρεις δεν είναι απαραίτητα αυτό που παίρνει όλο το φορτίο.
Το πόδι στήριξης κάνει τεράστια δουλειά, σταθεροποιεί, φρενάρει, απορροφά δυνάμεις και σε κρατάει όρθιο ενώ το άλλο πόδι προσπαθεί να στείλει την μπάλα στο «Γ».
Άρα, την επόμενη φορά που θα πεις «έχω καλό αριστερό», να θυμάσαι ότι το δεξί πιθανότατα δουλεύει υπερωρίες χωρίς να πάρει ούτε ένα μπράβο.
Το ποδόσφαιρο γυμνάζει και το μυαλό
Στο γυμναστήριο ξέρεις ότι το πρόγραμμα έχει Bench press, διάλειμμα, squat, διάλειμμα και πάλι από την αρχή. Στο ποδόσφαιρο πάλι δεν ξέρεις τίποτα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τα πιο υγιή αθλήματα σύμφωνα με το Χάρβαρντ
Ο αντίπαλος μπορεί να κινηθεί αριστερά, ο συμπαίκτης μπορεί να φύγει στην πλάτη της άμυνας. Η μπάλα μπορεί να έρθει από πίσω σου και έχεις κλάσματα του δευτερολέπτου για να αποφασίσεις.
Το συνεχές scanning, η αντίληψη του χώρου, η αντίδραση και η λήψη αποφάσεων υπό πίεση κάνουν το ποδόσφαιρο ένα ιδιαίτερα απαιτητικό παιχνίδι και για τον εγκέφαλο. Δεν τρέχεις απλώς. Σκανάρεις, προβλέπεις, αποφασίζεις και ύστερα κάνεις λάθος πάσα. Γιατί πάνω από όλα είσαι άνθρωπος.
Το μόνο πρόβλημα: το ίδιο πράγμα που σε χτίζει μπορεί να σε διαλύσει
Εδώ κόβουμε το χαβαλέ για ένα λεπτό Το ποδόσφαιρο είναι εξαιρετική άσκηση, αλλά είναι και απαιτητικό άθλημα. Οι απότομες επιταχύνσεις, τα φρεναρίσματα και οι αλλαγές κατεύθυνσης δημιουργούν σημαντικές καταπονήσεις.
Οι τραυματισμοί στους οπίσθιους μηριαίους και στον πρόσθιο χιαστό είναι από τα γνωστά προβλήματα του αθλήματος και, σημαντικά, πολλοί από αυτούς μπορούν να συμβούν χωρίς άμεση επαφή με αντίπαλο. Γι' αυτό το «θα κάνω ένα γρήγορο ζέσταμα και πάμε» δεν είναι πάντα η πιο έξυπνη στρατηγική.
Η σωστή προθέρμανση, η ενδυνάμωση, η αποκατάσταση και η σταδιακή διαχείριση του φορτίου μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο να παίζεις κάθε εβδομάδα και στο να περνάς τρεις μήνες βλέποντας τους άλλους να παίζουν από την εξέδρα.
Το σώμα δεν ενδιαφέρεται αν είσαι 25 ή 45, θέλει προετοιμασία.
Γιατί τελικά το ποδόσφαιρο είναι τόσο καλό workout;
Γιατί πολύ απλά δεν γυμνάζει μόνο ένα πράγμα. Σου χτίζει την αντοχή σου σαν δρομέας, την εκρηκτικότητά σου σαν sprinter, τα πόδια σου μέσα από συνεχείς επιταχύνσεις και φρεναρίσματα, τα οστά σου μέσα από προσγειώσεις, την ισορροπία και τον συντονισμό σου και τέλος το μυαλό σου κάθε φορά που πρέπει να πάρεις απόφαση σε μισό δευτερόλεπτο.
Και όλα αυτά ενώ προσπαθείς να πετύχεις ένα γκολ ή να το αποσοβήσεις. Όχι και άσχημα.
