Χουάντσο Ερνανγκόμεθ: Οι μεγάλες καριέρες χτίζονται με τίτλους. Οι μεγάλες προσωπικότητες με σεβασμό

Στον επαγγελματικό αθλητισμό όλα μοιάζουν προσωρινά. Ένας παίκτης έρχεται, παίζει, φεύγει. Άλλοτε γιατί το απαιτούν οι συνθήκες, άλλοτε γιατί τον οδηγούν οι φιλοδοξίες του και, πολλές φορές, γιατί η επόμενη πρόταση είναι απλώς καλύτερη. Και δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σε αυτό. Ο αθλητισμός είναι και επάγγελμα. Οι καριέρες έχουν διάρκεια, όχι αιωνιότητα, το είδαμε και πρόσφατα άλλωστε στην περίπτωση Τζέντι Όσμαν που πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ. Καμία κακία, καμία έχθρα, καθαρή κατανόηση της απόφασης.

Γι' αυτό και όταν ένας αθλητής επιλέγει να μείνει, ενώ θα μπορούσε να ανοίξει ένα διαφορετικό κεφάλαιο, η απόφασή του αποκτά μια διαφορετική αξία. Δεν αφορά μόνο το συμβόλαιο που υπέγραψε, αλλά όσα έζησε μέχρι να φτάσει στην υπογραφή. Και κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο ο Ισπανός του Παναθηναϊκού AKTOR.

Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ έγινε αγαπητός όχι μόνο επειδή είναι ένας σπουδαίος μπασκετμπολίστας, αυτό ήταν γνωστό πριν καν έρθει στην Ελλάδα. Εκείνο που κέρδισε τον κόσμο ήταν κάτι πολύ πιο δύσκολο να κατακτηθεί και δεν είναι άλλο, από τον τρόπο με τον οποίο στάθηκε απέναντι σε όσα αντίκρισε στην Αθήνα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: H πρώτη ανάρτηση του Χουάντσο μετά την ανανέωση με τον Παναθηναϊκό

Σεβάστηκε τη φανέλα που φόρεσε, όχι με λόγια αλλά με τη συνέπεια και την παρουσία του. Σεβάστηκε τους ανθρώπους που τον αγκάλιασαν, ανταποδίδοντας την αγάπη τους χωρίς υπερβολές και χωρίς να προσπαθεί να παίξει κάποιον ρόλο και, κυρίως, έδειξε ότι αγκάλιασε μια χώρα που πολλές φορές αντιμετωπίζεται απλώς ως ένας ακόμη επαγγελματικός σταθμός. Και το αποτέλεσμα το βλέπει κανείς στο πώς τον αντιμετωπίζουν ακόμα και οι αντίπαλοι.

Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά

Ο σεβασμός δεν απαιτείται, αλλά κερδίζεται. Και όταν είναι αμοιβαίος, δημιουργεί δεσμούς που δύσκολα σπάνε. Στο τέλος της ημέρας, οι τίτλοι θα μπουν σε μια προθήκη, τα στατιστικά θα ξεχαστούν και οι μεταγραφές θα διαδεχθούν η μία την άλλη. Εκείνο όμως που μένει είναι η ανάμνηση του ανθρώπου πίσω από τον αθλητή.

Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο τρόπαιο που μπορεί να κατακτήσει ένας επαγγελματίας δεν είναι ένα ακόμη πρωτάθλημα ή ένα ακόμη μετάλλιο. Είναι να φεύγει, ή να μένει αντίστοιχα, έχοντας κερδίσει τον σεβασμό των ανθρώπων. Γιατί ο σεβασμός συνοδεύει πάνω από όλα έναν άνθρωπο, όχι την καριέρα.

Και ίσως εκεί να κρύβεται όλη η ουσία

Στον σύγχρονο αθλητισμό, όπου οι αποφάσεις συχνά μετριούνται σε ευρώ, σε τίτλους και σε καλύτερες προοπτικές, υπάρχουν ακόμη ιστορίες που θυμίζουν ότι οι άνθρωποι δεν κινούνται μόνο από τη λογική. Κάποιες φορές επιλέγουν να μείνουν εκεί όπου ένιωσαν ότι τους εκτίμησαν, τους αγκάλιασαν και τους σεβάστηκαν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Το σπίτι μου είναι ο Παναθηναϊκός»

Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ δεν χρειάζεται να αποδείξει ποιος είναι ως μπασκετμπολίστας. Το έχει κάνει στα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου. Αλλά αυτό που κατάφερε στην Ελλάδα είναι να χτίσει μια σχέση αμοιβαίας εκτίμησης. Με τον σύλλογο, με τους ανθρώπους του και με μια χώρα που δεν την αντιμετώπισε ποτέ ως έναν απλό επαγγελματικό σταθμό.

Ίσως γι' αυτό η ανανέωση του συμβολαίου του να λέει πολύ περισσότερα από όσα γράφει ένα χαρτί. Είναι η επιβεβαίωση ότι, καμιά φορά, οι πιο σημαντικές επιλογές είναι εκείνες που εξηγούνται με το συναίσθημα και τον αμοιβαίο σεβασμό. Εκείνο που μένει, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο σε θυμούνται οι άνθρωποι.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο τρόπαιο που μπορεί να κατακτήσει ένας αθλητής. Όχι ένας αθλητής, ένας άνθρωπος.