Λέτε η Βιλερμπάν να αλλάξει τα δεδομένα της Ευρωλίγκας;

Υπήρχε μια περίοδος που όταν έβλεπες τη Βιλερμπάν στο πρόγραμμα της EuroLeague, την αντιμετώπιζες περίπου σαν εκείνο το επεισόδιο στο Netflix που λες “ας το βάλω να παίζει όσο τρώω”. Χωρίς ιδιαίτερο άγχος ή φόβο και κυρίως, δίχως να περιμένεις plot twist.

Και όμως, κάπου ανάμεσα στα απογοητευτικά ρεκόρ, τις βραδιές δίχως νόημα και στο “απορούμε γιατί παίζει η Asvel στη EuroLeague”, ο Τόνι Πάρκερ φαίνεται πως αποφάσισε ότι βαρέθηκε να συμμετέχει απλώς και να τον κοροϊδεύουν, με αποτέλεσμα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Διότι με βάση τα όσα ακούγονται το τελευταίο διάστημα από τη Λιόν δεν θυμίζουν σε τίποτα τη χαλαρή μπασκετική εκδρομή των προηγούμενων ετών, αλλά περισσότερο σε reboot και μάλιστα αρκετών εκατομμυρίων.

Ο κορυφαίος Γάλλος παίκτης της περασμένης δεκαετίας, ετοιμάζεται να αποκτήσει πιο ενεργό ρόλο στο αγωνιστικό project της ομάδας, σχεδόν σαν NBA executive που βαρέθηκε τα meetings και κατεβαίνει ο ίδιος στα αποδυτήρια να βάλει τάξη. Παράλληλα, οι πληροφορίες για είσοδο Αμερικανών επενδυτών στο club αλλάζουν το vibe της συζήτησης, μια και αυτό σημαίνουν πάντα δύο πράγματα:

Αρχικά μεγαλύτερο μπάτζετ και κυρίως, ατζέντηδες που απαντούν σε τηλέφωνα και προτείνουν παικταράδες για πάρτη σου. Και με βάση τα τελευταία μαντάτα, οι δύο αυτοί παράγοντες ήδη κάνουν τη δουλειά τους.

Η Βιλερμπάν ήδη κινείται αρκετά επιθετικά στην αγορά

Η λίστα είναι μεγάλη. Από τον Λουαού-Καμπαρό, τον Ντιλικινά του Ολυμπιακού, τον Σι είναι μερικά εκ των ονομάτων που δείχνουν διάθεση για γαλλικό κορμό με εμπειρία και αθλητικότητα, οι οποίοι θα έρθουν να προστεθούν στην εξαιρετική προσθήκη του περιζήτητου Άρμονι Μπρουκς της Αρμάνι Μιλάνο.

Το πραγματικό statement όμως είναι αλλού και λέγεται Σιλβέν Φρανσίσκο.

Ειδικά από τη στιγμή που οι Γάλλοι μπήκαν σε μάχη…πλειστηριασμού με την άνετη οικονομικά Ντουμπάι BC για έναν από τους πιο “καυτούς” guards της EuroLeague, αυτό δείχνει ότι ψάχνεται μεγάλο level up.

Και εδώ αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον το πράγμα

Όχι, η Βιλερμπάν δεν κινείται ακόμα στο “video game mode” της Χάποελ Τελ Αβίβ που πέρσι προσπαθούσε να πείσει τον Μίτσιτς να γίνει ο face of the project λες και φτιάχνει expansion team στο NBA 2K, αλλά ούτε και πετάει τα λεφτά με τη λογική “βλέπουμε και ό,τι γίνει”. Από την άλλη όμως, δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι κάτι αλλάζει στο franchise.

Όλο αυτό συμβαίνει τη στιγμή που η Ντουμπάι μαζεύει την πρώην... Μονακό λες και κάνει reunion περιοδεία ευρωπαϊκού supergroup, επομένως δεν θα είναι εύκολος ο ανταγωνισμός σε μια EuroLeague που έχει περάσει εδώ και καιρό σε φάση όποιος έχει χρήμα, όραμα και λίγο NBA γκλαμουριά μπορεί ξαφνικά να μπει στο κάδρο.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν η Βιλερμπάν θα γίνει πιο ανταγωνιστική -το θεωρούμε δεδομένο- αλλά το αν μπορεί πραγματικά να αλλάξει επίπεδο ή αν τελικά θα εξελιχθεί σε άλλη μία… Μπάγερν Μονάχου. Δηλαδή ομάδα με ωραίο γήπεδο, οργάνωση, αξιοπρεπείς μονάδες, με 2-3 δήθεν μεγάλες νίκες τον χρόνο που όμως στο φινάλε, καταλήγεις να τις θυμάσαι μόνο επειδή δυσκόλεψαν κάποιον contender ένα βράδυ Τρίτης.

Η EuroLeague δεν συγχωρεί εύκολα και ο Πάρκερ το ξέρει

Δεν αρκεί να έχεις budget αλλά κυρίως προσωπικότητα. Χρειάζεται star power για να μπαίνεις σε κάθε Telekom Center, ΣΕΦ ή Βελιγράδι και να μη μοιάζεις με ομάδα που ήρθε για city break και αυτό ακριβώς είναι που η Βιλερμπάν καλείται να αποδείξει. Ότι όλο αυτό δεν είναι απλώς ένα καλοκαιρινό hype project με ωραία press releases και instagram graphics.

Αν οι Γάλλοι κλείσουν τελικά τον Φρανσίσκο, τοποθετήσουν γύρω του ένα σπουδαίο cast που θα ανεβάσει συνολικά την ένταση και την ποιότητα του roster, τότε ναι, ίσως μιλάμε για την πρώτη πραγματικά επικίνδυνη version της ομάδας εδώ και χρόνια.

Εδώ που τα λέμε, η EuroLeague χρειάζεται τέτοιες ιστορίες και η Βιλερμπάν ίσως να είναι εκείνο το project που μέχρι αυτό καλοκαίρι αντιμετωπίζαμε σαν την πρώην… Άλμπα της Ευρωλίγκα και του χρόνου να μας καταπλήξει.

Και μόνο που μιλάμε τόσο για εκείνη, είναι ήδη νίκη για τη Βιλερμπάν και τον Τόνι Πάρκερ.