Τάιλερ Ντόρσεϊ: Άλλη μια πανδαισία Instagramικού «κατινάζ»

Ναι, είναι βέβαιο πως το νέο ποστ-διαδικτυακή διαμαρτυρία του Τάιλερ Ντόρσεϊ θα διχάσει ξανά τα social media, θα γίνει αντικείμενο συζήτησης, ενδεχομένως και έντασης, στο τέλος όμως, ανεξαρτήτως ποια πλευρά εξυπηρετεί, το κοινό αίσθημα θα είναι ένα. Ότι κούρασε.

Ο διεθνής γκαρντ επέλεξε για ακόμη μία φορά να επικοινωνήσει το δικό του μήνυμα μέσα από το Instagram, δημοσιεύοντας φωτογραφίες με τη φανέλα του Ολυμπιακού, στιγμιότυπα από το γυμναστήριο του ΣΕΦ και μια ατάκα που αφήνει αρκετό χώρο για ερμηνείες:

Δεν χρειάζεται να είσαι ο Σέρλοκ Χολμς για να καταλάβεις ότι κάτι θέλει να πει ο ποιητής. Το αν απευθύνεται στη διοίκηση, στον προπονητή, στους συμπαίκτες του ή σε όλους μαζί, είναι μια άλλη συζήτηση. Το σίγουρο είναι ότι η ιστορία έχει αρχίσει να θυμίζει περισσότερο reality show με μπασκετικό περιτύλιγμα παρά μια επαγγελματική συνεργασία μεταξύ ενός αθλητή και ενός συλλόγου, σε σημείο που θα σχολιάζαμε μόνο με έναν τρόπο, δανειζόμενοι μια ατάκα της Ντένης Μαρκορά:

Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά κουραστικό κομμάτι

Ο Ντόρσεϊ βρίσκεται σε καθεστώς τιμωρίας ενός μήνα, έπειτα από κοινή απόφαση της διοίκησης του Ολυμπιακού και του Γιώργου Μπαρτζώκα. Συνεχίζει το ατομικό του πρόγραμμα, πλησιάζει προς την ολοκλήρωση της ποινής του και, θεωρητικά τουλάχιστον, κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς συμβαίνει με το μέλλον του στην ομάδα.

Αντί γι' αυτό, παρακολουθούμε ένα ιδιότυπο πινγκ πονγκ αναρτήσεων, υπονοούμενων και δηλώσεων. Από τη μία ο παίκτης στέλνει τα δικά του μηνύματα μέσα από τα social media, από την άλλη, ο Ολυμπιακός μέσω του προπονητή του, Γιώργου Μπαρτζώκα καλείται να απαντήσει σε ερωτήσεις για ένα ζήτημα που δεν θέλει να συζητήσει δημόσια, ξεκαθαρίζοντας πως ο Ντόρσεϊ δεν θα βρίσκεται με την ομάδα στο παιχνίδι με την Ντουμπάι.

Και κάπου ανάμεσα βρίσκονται οι φίλαθλοι, οι οποίοι καλούνται να αποκωδικοποιήσουν κάθε Instagram story, κάθε φωτογραφία και κάθε ατάκα, λες και παρακολουθούν την επόμενη σεζόν του «Survivor». Μόνο που εδώ δεν υπάρχει έπαθλο, ούτε ψηφοφορία αποχώρησης. Υπάρχει μια ομάδα που έχει αγωνιστικές υποχρεώσεις και ένας παίκτης που παραμένει εκτός αυτής.

Έχει τόσο άδικο όμως ο Ντόρσεϊ;

Ας είμαστε, όμως, δίκαιοι, δεν είναι απαραίτητο ότι ο Ντόρσεϊ έχει άδικο σε όλα. Ούτε ότι ο Ολυμπιακός και ο Μπαρτζώκας έχουν αυτομάτως δίκιο επειδή βρίσκονται στην άλλη πλευρά της ιστορίας. Κάθε πλευρά έχει παράπονα, λάθη έχουν γίνει, σίγουρα υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζουμε και πιθανότατα δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να μετατρέπεται κάθε επεισόδιο σε δημόσιο ξεκατίνιασμα.

Ο επαγγελματικός αθλητισμός έχει εγωισμούς, απαιτήσεις, απογοητεύσεις και συγκρούσεις, ειδικά όταν μιλάμε για παίκτες που θεωρούν ότι αξίζουν περισσότερα και προπονητές που απαιτούν συγκεκριμένη συμπεριφορά από το σύνολό τους. Και πού δεν συμβαίνουν αυτά, βέβαια. διαφορά είναι ότι συνήθως κάποια στιγμή οι εμπλεκόμενοι κάθονται σε ένα τραπέζι, μιλούν και αποφασίζουν πώς θα προχωρήσουν, κάτι που προς το παρόν, γίνεται μέσω ανταλλαγής δηλώσεων και αναρτήσεων στο Instagram. Και όσο ενδιαφέρον κι αν είναι το διαδικτυακό κατινάζ για μερικές ώρες, δεν πρόκειται να λύσει κανένα αγωνιστικό ή εξωαγωνιστικό πρόβλημα.

Και πάνω από όλα, κουράζει. Και τις δυο πλευρές, αλλά και τους τρίτους που κάποια στιγμή απλώς βαριούνται και γυρίζουν σελίδα. Το μπασκετικό κοινό θέλει να βλέπει μπάσκετ και καθόλου τοξικότητα. Όχι να παρακολουθεί ποιος θα ανεβάσει το επόμενο αινιγματικό quote.