Οι αναμνήσεις που ξαναγύρισαν και το ευχέλαιο που… επιβάλλεται

Το μόνο θετικό που μπορεί να βρει κάποιος τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, με όσα γίνονται στο “στρατόπεδο” του Παναθηναϊκού είναι πως καλύτερα που οι ατυχίες “χτυπάνε” η μία την άλλη την πόρτα της ομάδας τώρα, παρά αυτό να γίνει μέσα στη σεζόν.

Ο Παναθηναϊκός έχει μπει στην προετοιμασία του με τον πιο άτυχο τρόπο, αφού ήδη μετράει τρεις σοβαρούς τραυματισμούς.

Ο Κέντρικ Ναν που αναμένεται να επιστρέψει σε περίπου έναν μήνα, ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις που και αυτός θα κάνει περίπου πέντε εβδομάδες για να επιστρέψει και τελευταίος ο Νίκος Ρογκαβόπουλος ο οποίος υπέστη θλάση στο πρώτο φιλικό της ομάδας, κόντρα στο Μαρούσι.

Όπως είναι φυσιολογικό ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τα βάζει με την… τύχη του, ή καλύτερα με την ατυχία του, αλλά σε καμία περίπτωση δεν χάνει τον έλεγχο. Η ατυχία είναι δεδομένη, το ευχέλαιο επιβάλλεται στους διαδρόμους και το γήπεδο του Telekom Center Athens, αλλά ο “Ζοτς” αποτελεί εγγύηση για την ομαλότητα, την νηφαλιότητα, την ψυχραιμία και το “καθαρό” μυαλό παρά τα πολλά προβλήματα.

Και η αλήθεια είναι πως όλες οι ατυχίες πέρασαν σε δεύτερη μοίρα από τη δύναμη της… εικόνας. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς 14 ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία φόρα, φόρεσε και πάλι τη φανέλα με το τριφύλλι στο στήθος και προπόνησε την ομάδα του Παναθηναϊκού, έστω και σε φιλικό αγώνα. Οι γνωστές κινήσεις, το γνωστό νεύρο, το γνωστό σφύριγμα… Ένα σκηνικό που ξύπνησε αναμνήσεις σε όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν από κοντά και σε όλους τους υπόλοιπους που… χάζεψαν τον “Ζοτς” από τις φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας.

Με τον τρόπο αυτό ο Παναθηναϊκός μπήκε και επίσημα στους ρυθμούς της νέας σεζόν. Όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα θα τα βρει μπροστά του. Και τις ατυχίες και τους τραυματισμούς και τις κακές στιγμές. Και τώρα κάνει την δική του προετοιμασία σε όλους τους τομείς.

ΥΓ1: Λιγότερη τοξικότητα εύχονται κάθε χρόνο. Και κάθε χρόνο είναι οι ίδιοι που βγαίνουν μπροστά για να γεμίσουν τοξικότητα τον χώρο του μπάσκετ. Είτε είναι παράγοντες, είτε είναι πρωταγωνιστές, είτε είναι δημοσιογράφοι. Και ειδικά οι τελευταίοι όσο περισσότερο έχουν χρόνο στο γυαλί τόσο περισσότερο εκτίθενται και αποδεικνύουν ότι το και… καλά “καλό παιδί” ήταν απλά μια μάσκα. Που έπεσε, έσπασε και έκανε και έντονο κρότο.

ΥΓ2: Το ότι θα ενοχλούσε τόσο πολύ ότι ο Παναθηναϊκός έχει πλέον τον δικό του σεφ στο Telekom Center και ακολουθεί τα “πρότυπα του ΝΒΑ” δεν το περίμενα. Ειλικρινά. Ότι η ενόχληση θα έβγαινε εκτός… χώρας και θα έφτασε στα σημεία της τοξικότητας αυτό το λες σίγουρα κόμπλεξ.

ΥΓ3: Τελικά μάθαμε τι έγινε με τα Άνω Λιόσια και τον Ολυμπιακό; Γιατί σε συγκεκριμένη εκπομπή που σχολιάζονται όλα τα μπασκετικά θέματα αυτό φαίνεται πως κάνει… τζιζ. Από τη μία πλευρά όμως….

ΥΓ4: Μεγάλη απορία προκαλεί το γεγονός πως οι δηλώσεις που έκανε ο Τάιλερ Ντόρσεϊ για το μέλλον του στον Ολυμπιακό ουσιαστικά πέρασαν στο… ντούκου. “Δεν είμαστε καθόλου κοντά σε συμφωνία” είπε και ελάχιστα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με αυτό. Με την… αποκαλυπτική και “μη στρατευμένη” δημοσιογραφία να δηλώνει και πάλι απούσα.