Πώς το six-pack πέρασε από το γυμναστήριο στο χειρουργείο

Γυρίζουμε πίσω στο 1993. Σε ένα συνέδριο πλαστικής χειρουργικής στο Παρίσι, ένας νεαρός γιατρός ανέβηκε στο βήμα και παρουσίασε μια ιδέα που για αρκετούς από τους συναδέλφους του έμοιαζε σχεδόν παράλογη: τι θα γινόταν αν η λιποαναρρόφηση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι απλώς για να αφαιρέσει λίπος, αλλά για να «σχεδιάσει» τους κοιλιακούς ενός άνδρα;

Ο Dr. Henry Mentz, όμως, δεν μιλούσε θεωρητικά. Είχε ήδη δει στην πράξη ότι μπορούσε να λειτουργήσει.

Έναν χρόνο νωρίτερα, ένα μοντέλο είχε απευθυνθεί στον Mentz. Ήταν σε εξαιρετική φυσική κατάσταση, γυμναζόταν, είχε χαμηλό σωματικό λίπος, αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα που η προπόνηση δεν κατάφερνε να λύσει: οι κοιλιακοί του δεν είχαν την ένταση και τον διαχωρισμό που ήθελε. Ο Mentz χρησιμοποίησε τη λιποαναρρόφηση με διαφορετικό τρόπο, αφαιρώντας επιλεκτικά λίπος ώστε να αναδείξει τη φυσική ανατομία των μυών.

Το αποτέλεσμα ήταν αρκετό για να τραβήξει την προσοχή

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η τεχνική εξελίχθηκε, οι τεχνολογίες βελτιώθηκαν και η λεγόμενη «abdominal etching» άρχισε να αποκτά όλο και μεγαλύτερη θέση στην αισθητική χειρουργική. Ο Mentz έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 3.000 σχετικές επεμβάσεις, ενώ πλέον η συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί ένα από τα πιο συζητημένα πεδία της ανδρικής αισθητικής χειρουργικής. Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις γιατί.

Το six-pack έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα ανδρικής φυσικής κατάστασης. Από τους αθλητές και τα fitness models μέχρι το Hollywood και τα social media, οι καθορισμένοι κοιλιακοί έχουν γίνει σχεδόν συνώνυμο της εικόνας του «fit» άνδρα.

Η αλλαγή φαίνεται και στα ιατρεία. Ο Dr. Daniel Markmann, πλαστικός χειρουργός από τη Βαλτιμόρη που ασχολείται με τη συγκεκριμένη τεχνική εδώ και περίπου δύο δεκαετίες, έχει δει το ποσοστό των ανδρών στο πελατολόγιό του να αυξάνεται σημαντικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, από λιγότερο από 5% παλαιότερα, πλέον αγγίζει περίπου το 30%, με τις επεμβάσεις στην περιοχή της κοιλιάς να βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις.

Και κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο και το Hollywood

Ηθοποιοί, τραγουδιστές, χορευτές, μοντέλα και άλλοι επαγγελματίες που βασίζουν μεγάλο μέρος της δουλειάς τους στην εικόνα τους φέρονται να έχουν στραφεί σε τέτοιες τεχνικές. Η λογική είναι απλή: όταν το σώμα αποτελεί μέρος της δουλειάς σου, η απόσταση ανάμεσα στο «θέλω να δείχνω καλύτερα» και στο «πρέπει να δείχνω συγκεκριμένα» γίνεται πολύ μικρή.

Οι περισσότεροι άνδρες που επιλέγουν τη διαδικασία, βέβαια, δεν είναι celebrities, αλλά άνδρες που γυμνάζονται, προσέχουν τη διατροφή τους και έχουν ήδη σχετικά χαμηλό σωματικό λίπος, αλλά αισθάνονται ότι υπάρχει ένα τελευταίο στρώμα στην κοιλιά που δεν υποχωρεί όσο και αν προσπαθούν. Ο ιδανικός υποψήφιος, σύμφωνα με τους πλαστικούς χειρουργούς που ασχολούνται με την τεχνική, είναι ήδη σε καλή φυσική κατάσταση, έχει σχετικά σφιχτό δέρμα και ρεαλιστικές προσδοκίες από το αποτέλεσμα. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο.

Η «χάραξη κοιλιακών» δεν είναι shortcut για κάποιον που δεν γυμνάζεται. Δεν αντικαθιστά την άσκηση και δεν αποτελεί λύση για την απώλεια βάρους. Στην πραγματικότητα, το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σώμα που υπάρχει ήδη κάτω από το λίπος.

Υπάρχει όμως και κάτι που δεν μπορείς να αγνοήσεις: πρόκειται για χειρουργική επέμβαση και το αποτέλεσμα είναι σχεδιασμένο να είναι μακροχρόνιο. Το σώμα αλλάζει με την ηλικία, το βάρος και τον τρόπο ζωής, επομένως η διατήρηση μιας σταθερής φυσικής κατάστασης παίζει σημαντικό ρόλο.

Και τότε επιστρέφουμε στην αρχική ερώτηση

Θέλεις πραγματικά το six-pack τόσο πολύ ώστε να το αποκτήσεις μέσα από μια χειρουργική διαδικασία; Για κάποιους η απάντηση είναι ναι. Για κάποιους άλλους, η ιδέα ότι οι κοιλιακοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν αποτέλεσμα χειρουργικής επέμβασης αντί για αποτέλεσμα αμέτρητων ωρών στο γυμναστήριο χάνει ολόκληρο το νόημα.

Γιατί το six-pack δεν ήταν ποτέ απλώς έξι γραμμές στην κοιλιά. Ήταν η απόδειξη της πειθαρχίας. Το ερώτημα είναι αν θέλεις να έχεις την εικόνα της πειθαρχίας ή τη διαδικασία που σε οδηγεί σε αυτή.