Μονακό: Το μπασκετικό “γαλατικό χωριό” που αρνείται να πέσει

Δεν ξέρω αν περίμενε κανείς ότι η περσινή φιναλίστ της Ευρωλίγκας, Μονακό, θα έφτανε στο σημείο να θεωρείται φαβορί για… να παρκάρει οριστικά από ευρωπαϊκές υποχρεώσεις πριν καν τα Play-In. Παρόλα αυτά, η φετινή ιστορία της, της δίνει μπόνους συμπάθειας και μάλιστα, πολλά με τα μέχρι σήμερα ρομαντικά πεπραγμένα της. Ενδεχομένως να είναι το πιο παράδοξο story της φετινής Ευρωλίγκας, καθώς αυτό το «λίγοι έναντι πολλών» κάθε μπασκετικό της βράδυ είναι άξιο θαυμασμού.

Απόψε πατάει παρκέ στο Telekom Center Athens (21:00)  απέναντι στον Παναθηναϊκό AKTOR και το μόνο σίγουρο είναι πως όποιος την κοιτάξει σαν “λαβωμένο θηρίο”, θα το πληρώσει. Γιατί αν έχει δείξει κάτι φέτος, αυτό είναι ότι δεν παίζει με τις πιθανότητες, αλλά με ένστικτο. Θυμηθείτε τι έπαθε προσφάτως η Χάποελ Τελ Αβίβ και θα καταλάβετε.

Σε μια σεζόν που μοιάζει να της πήγαν όλα στραβά, από οικονομικά προβλήματα, αποχωρήσεις, τραυματισμοί που έρχονται ο ένας μετά τον άλλον, η Μονακό θυμίζει κάτι ανάμεσα σε εφηβική ομάδα που έμεινε μισή επειδή “οι άλλοι διαβάζουν για Πανελλήνιες” και εκείνο το ανυπότακτο γαλατικό χωριό που αρνείται πεισματικά να πέσει, με τη μόνη διαφορά ότι εδώ δεν υπάρχει μαγικό φίλτρο. Γιατί αν δεις πώς παίζουν αυτοί οι 8-9 που έχουν απομείνει, θα ορκιζόσουν πως κάπου στα αποδυτήρια υπάρχει ένας Δρυΐδης που τους ψιθυρίζει “δεν τελειώσαμε ακόμα”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ποιοι σφυρίζουν το Παναθηναϊκός AKTOR - Μονακό για τα play in

Ίσως αυτό να είναι το μυστικό

Αν δεν είχαν έρθει όλα ανάποδα, ίσως να μην είχαν χτίσει αυτό το χαρακτήρα. Αυτή τη σχεδόν ρομαντική αυταπάρνηση που στη μετα-Σπανούλη εποχή, έχει γίνει βασικό γνώρισμα της ομάδας, που από εκεί που έδειχνε να διαλύεται, «επέστρεψε» με ένα απρόσμενο restart και ένα σερί 6-2 που ήρθε με έμφαση να μπει σαν σφραγίδα στη σκληροτράχηλη νοοτροπία της.

Με τον Μάνουτσαρ Μαρκοϊσβίλι στον πάγκο να δίνει κάτι από comeback movie και με rotation που περισσότερο θυμίζει ανάγκη παρά επιλογή, η Μονακό κατάφερε όχι μόνο να επιβιώσει, αλλά να μπει από την μπροστινή πόρτα στα Play-In, στην ισοβαθμία με τον Παναθηναϊκό, την 8η θέση και με δύο ευκαιρίες για είσοδο στα Playoff.

Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον

Αυτή η ομάδα, που πέρσι ήταν φιναλίστ και φέτος έμοιαζε καταδικασμένη, είναι πλέον το πιο συμπαθητικό underdog της Ευρώπης. Όχι γιατί παίζει το πιο όμορφο μπάσκετ, αλλά επειδή παίζει το πιο αληθινό.

Με ρόστερ που μετριέται στα δάχτυλα (8 με 9 πάντα), με βασικούς παίκτες να μπαινοβγαίνουν στη λίστα τραυματιών και με μεταγραφές που δεν έγιναν ποτέ (βλ. Κόρι Τζόζεφ που πλέον παίζει στον Ολυμπιακό), η Μονακό συνεχίζει να εμφανίζεται και κυρίως, να κερδίζει. Ολυμπιακός, Εφές, Αρμάνι, Μπαρτσελόνα, το ξέρουν καλά και δεν το περίμεναν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τι έκανε η Μονακό στο τελευταίο ματς πριν τον Παναθηναϊκό;

Στο Telekom Center Athens που ήρθε με φόρα φέτος, αλλά είδε τον Παναθηναϊκό Aktor να της κόβει το νικητόφορο σερί, το σενάριο θα είναι απλό αλλά σκληρό: Ο νικητής προχωρά ως 7ος και βρίσκει μπροστά του τη Βαλένθια, ενώ ο ηττημένος παίρνει δεύτερη ζωή απέναντι στον νικητή του Μπαρτσελόνα–Ερυθρός Αστέρας. Και στο τέλος της διαδρομής αυτής; Ο Ολυμπιακός.

Η Μονακό είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ

Με βάση την πορεία και τους αρχικούς της στόχους, η χρονιά κρίνεται αποτυχημένη. Αν όμως βάλει κανείς στην εξίσωση τα «φίλτρα» που αναλύσαμε παραπάνω, τότε η σεζόν της έχει ήδη ξεπεράσει το ταβάνι της. Και όταν μια ομάδα παίζει χωρίς να έχει τίποτα να χάσει, γίνεται επικίνδυνη με έναν τρόπο που δεν χωράει σε scouting report.

Ο Παναθηναϊκός Aktor θα βρει απέναντί του μια ομάδα με λιγότερα κορμιά, αλλά περισσότερο πείσμα και με ακόμα μεγαλύτερη διάθεση για… αίμα. Αυτή είναι η αλήθεια της φετινής Μονακό, λιγότερες λύσεις, αλλά περισσότερη ψυχή. Και αν δεν είναι προσεκτικός, μπορεί να βρεθεί μπροστά σε μια από εκείνες τις βραδιές που μετά λες: “ναι, έπρεπε να το είχαμε δει να έρχεται”.

Όπως γνωρίζουμε «το τέλος το ορίζει συνήθως ο δυνατός». Όταν όμως έχεις μπροστά σου την άγνοια κινδύνου προσωποποιημένη, δηλαδή τη Μονακό, τότε το ρητό αλλάζει. Γιατί τότε, το φινάλε γράφεται από εκείνους που απλώς αρνούνται να «πέσουν».

Με λίγα λόγια, ό,τι και να γίνει απόψε ή στη συνέχεια της διοργάνωσης, μόνο θαυμασμός αξίζει σε αυτή τη Μονακό. Ειδικά από τη στιγμή που πρόκειται για μια ομάδα που δεν ξέρουμε καν αν θα υπάρχει του χρόνου.