Το «Basque way» του Ολυμπιακού και η «σκιά» του Μεντιλίμπαρ πάνω από τον Ιμανόλ

Ζαλντιμπάρ - Όριο. Πενήντα χιλιόμετρα χωρίζουν ουσιαστικά τις δύο αυτές κωμοπόλεις στη Χώρα των Βάσκων, με την ποδοσφαιρική μοίρα να ενώνει τις συγκεκριμένες κουκίδες του χάρτη στο λιμάνι του Πειραιά.

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αποχώρησε, αφήνοντας πίσω του όχι απλώς αναμνήσεις, αλλά μια βαριά, σχεδόν ιερή κληρονομιά. Ο άνθρωπος που χάρισε στον Ολυμπιακό την πιο λαμπρή σελίδα της ιστορίας του δεν είναι πια εκεί, κι η σκιά του πέφτει τεράστια πάνω από το χορτάρι του Ρέντη. Σε αυτό το ίδιο χορτάρι που πάτησε πριν λίγες ώρες για πρώτη φορά ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ.

Ο 55χρονος Βάσκος, ανδρώθηκε, γαλουχήθηκε και λατρεύτηκε στο Σαν Σεμπαστιάν, έχοντας περάσει κάτι παραπάνω από τη μισή του ζωη στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, είτε σαν προπονητής, είτε παλαιότερα σαν παίκτης.

Εκεί έγινε από Ιμανόλ, «Imanol el Grande», μεταμορφώνοντας τον σύλλογο που λατρεύει από παιδί σε ένα ποδοσφαιρικό κομψοτέχνημα, ή αλλιώς σε... case study. Στα επτά χρόνια που βρέθηκε στον πάγκο της αγαπημένης του ομάδας, ο Αλγκουαθίλ άλλαξε το στάτους των «Txuri-Urdin» στο ισπανικό ποδόσφαιρο, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου το 2021, έναν τίτλο που η Σοσιεδάδ καρτερούσε για 34 ολόκληρα χρόνια. Την επανέφερε στα σαλόνια του Champions League και την ανάγκασε να κοιτάζει στα μάτια τα μεγαθήρια της Ευρώπης.

Παίκτες όπως ο Έντεγκααρντ, ο Ισάκ, ο Μερίνο και ο Θουμπιμέντι ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους και έγιναν αστέρες παγκόσμιου βεληνεκούς υπό τις δικές του οδηγίες.

Όλα αυτά όμως συνέβησαν μέσα σε ένα γυάλινο, απόλυτα προστατευμένο θερμοκήπιο. Η Σοσιεδάδ ήταν το σπίτι του. Γνώριζε κάθε πέτρα, κάθε υπάλληλο και κάθε οπαδό. Κι εδώ ακριβώς γεννιέται το μεγάλο ερωτηματικό που συνοδεύει την άφιξή του στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Μπορεί ο Ιμανόλ να... αναπνεύσει εκτός του ασφαλούς περιβάλλοντος της αγαπημένης του Βασκονίας;

Η μόνη του απόπειρα να αποκοπεί από τον ομφάλιο λώρο της Σοσιεδάδ ήταν το σύντομο, «χρυσό» πέρασμά του από τη Σαουδική Αραβία και την Αλ Σαμπάμπ. Ένα περιβάλλον που προσέφερε μυθικές απολαβές (σ.σ. 10 εκατομμύρια ήταν αυτά), αλλά στερούνταν την ποδοσφαιρική ψυχή και σπίθα που εκείνος είχε μάθει να αναζητά, με την περιπέτειά του στην έρημο να τελειώνει άδοξα μέσα σε 229 ημέρες.

Πλέον, δεν καλείται μόνο να ανταπεξέλθει στο ανυπόμονο περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου και δε του Ολυμπιακού αλλά να μπει, έστω και λίγο στα παπούτσια του κορυφαίου προπονητή στην ιστορία του συλλόγου. Ο Μεντιλίμπαρ άφησε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στο λιμάνι και αγαπήθηκε όσο κανένας άλλος προπονητής που έχει περάσει ποτέ από τον οργανισμό. Όχι μόνο για το Conference και το τρεμπλ, αλλά για την αύρα που εξέπεμπε μέσα στα αποδυτήρια και την πίστη στο ακατόρθωτο που τελικά έγινε. Εξάλλου το είπαν και οι «Πειραιώτες» στην ανακοίνωση της λήξης της συνεργασίας τους. «Αυτό που αντηχεί στην αιωνιότητα είναι τα όσα έχεις καταφέρει» και ο Στρατηγός κατάφερε όντως πολλά στα 2,5 χρόνια παρουσίας του.

Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία, όπως και η απόσταση των δύο γενέτειρών τους δεν απέχει πολύ. Και οι δύο απαιτούν από τους ποδοσφαιριστές τους να πνίξουν τον αντίπαλο ψηλά στο γήπεδο, να κερδίσουν τη δεύτερη μπάλα ή με λίγα λόγια να κυριαρχούν. Ο Ιμανόλ είναι ίσως πιο δομημένος στην κατοχή, αναζητά περισσότερο την τακτική ευελιξία και την κάθετη πάσα που θα διασπάσει τις κλειστές αμυντικές γραμμές, κάτι απαραίτητο για τα παιχνίδια της Super League και κάτι που ο προκάτοχός του είχε κατηγορηθεί ουκ ολίγες φορές πως δεν μπορούσε να το πράξει.

Το κίνητρο υπάρχει, όμως η πρόκληση παραμένει τεράστια. Ο Ολυμπιακός του προσφέρει ένα ισχυρό και ενισχυμένο κατά 69 εκατομμύρια ρόστερ, μια ακαδημία που διαθέτει ταλέντο και που περιμένει να αξιοποιηθεί. Το ζήτημα δεν είναι αν ο Αλγκουαθίλ είναι καλός προπονητής, αυτό το έχουν προσυπογράψει άλλωστε προπονητές όπως ο Μουρίνιο, ο Σιμεόνε και ο Λουίς Ενρίκε.

Το ζήτημα είναι αν θα μπορέσει να αντέξει το βάρος της σύγκρισης, τη γλυκιά αλλά βαριά και ασήκωτη σκιά του Μεντιλίμπαρ, ενώ ταυτόχρονα να αποδείξει πως η βασκική σχολή την οποία πρεσβεύει είναι ικανή να βάλει, όπως το έχει κάνει και στο παρελθόν τους «ερυθρόλευκους» και πάλι στις ράγες.