Trail running: Το πιο δύσκολο είδος τρεξίματος είναι ίσως και το πιο εθιστικό

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μάθει να τρέχουμε σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Δρόμος, στάδιο, πάρκο ή διάδρομος γυμναστηρίου. Εκεί όπου το σώμα λειτουργεί σχεδόν μηχανικά και το μυαλό ταξιδεύει από το αυριανό meeting μέχρι το τι θα φας το βράδυ. Στο μονοπάτι, όμως, αυτό αλλάζει εντελώς.

Ρίζες, πέτρες, λάσπη, ανηφόρες και απότομα κατηφορικά κομμάτια απαιτούν απόλυτη συγκέντρωση. Κάθε πάτημα έχει σημασία και χωρίς να το καταλάβεις, βρίσκεσαι σε μια κατάσταση απόλυτης παρουσίας. Είναι αυτό που οι ψυχολόγοι αποκαλούν mindfulness. Μόνο που εδώ δεν χρειάζεται εφαρμογή στο κινητό ή δεκάλεπτος διαλογισμός. Το κάνει η ίδια η φύση για σένα.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο δώρο του trail running. Δεν σου υπόσχεται εύκολες διαδρομές ούτε φωτογραφίες για τα social media, αλλά κάτι που σπανίζει στην καθημερινότητα: να αδειάσει το κεφάλι σου.

Το σώμα δουλεύει διαφορετικά

Το trail running δεν είναι απλώς τρέξιμο σε χώμα, αλλά μια εντελώς διαφορετική μορφή προπόνησης.

Το ανώμαλο έδαφος ενεργοποιεί δεκάδες μικρούς σταθεροποιητικούς μύες που στην άσφαλτο μένουν σχεδόν ανενεργοί. Με αυτόν τον τρόπο η ισορροπία βελτιώνεται, το νευρομυϊκό σύστημα δουλεύει πιο αποδοτικά και οι αρθρώσεις δέχονται μικρότερη καταπόνηση χάρη στο πιο μαλακό φυσικό έδαφος.

Οι ανηφόρες χτίζουν δύναμη και ανεβάζουν την ικανότητα του οργανισμού να αξιοποιεί το οξυγόνο, ενώ οι κατηφόρες μαθαίνουν στο σώμα να απορροφά την κόπωση και να διατηρεί τον έλεγχο όταν τα πόδια αρχίζουν να βαραίνουν.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δεν υπάρχουν δύο ίδιες προπονήσεις. Ακόμη κι αν ακολουθήσεις το ίδιο μονοπάτι δέκα φορές, οι συνθήκες, ο καιρός και το έδαφος θα σε αναγκάσουν να το αντιμετωπίσεις διαφορετικά κάθε φορά.

Η φύση είναι ο καλύτερος προπονητής

Υπάρχει λόγος που τόσοι άνθρωποι επιστρέφουν από ένα trail run λέγοντας ότι νιώθουν... άλλοι άνθρωποι.

Δεν είναι μόνο η άσκηση, αλλά η επαφή με το φυσικό περιβάλλον η οποία έχει συνδεθεί με χαμηλότερα επίπεδα στρες, καλύτερη διάθεση και μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας. Η εικόνα μιας κορυφής μετά από μια δύσκολη ανάβαση λειτουργεί σαν ανταμοιβή που καμία οθόνη δεν μπορεί να προσφέρει.

Ακόμη και οι ήχοι γύρω σου κάνουν τη διαφορά. Από τον αέρα που περνά μέσα από τα δέντρα, το νερό ενός ρέματος, τα πουλιά. Το βασικό είναι ότι για μία ώρα δεν υπάρχει ειδοποίηση, email ή βιντεάκι που να διεκδικεί την προσοχή σου και αυτό, σήμερα, ίσως να είναι η μεγαλύτερη πολυτέλεια.

Αν σκέφτεσαι να ξεκινήσεις

Το trail running δεν απαιτεί να είσαι υπεραθλητής, παρά μόνο τον σεβασμό σε αυτό που πρόκειται να κάνεις.

Ξεκίνα από εύκολες διαδρομές και άφησε τις τεχνικές αναβάσεις για αργότερα. Ενημερώσου για τη διαδρομή πριν φύγεις, φόρεσε παπούτσια με σωστή πρόσφυση και, ειδικά στις πρώτες εξορμήσεις, προτίμησε να τρέξεις με παρέα. Το σημαντικότερο είναι να ξεχάσεις το ρολόι.

Στο βουνό δεν κερδίζει εκείνος που τρέχει πιο γρήγορα, αλλά εκείνος που μπορεί να αντιληφθεί καλύτερα το έδαφος, να ακούει το σώμα του και να απολαμβάνει τη διαδρομή.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το trail running δεν είναι ακόμη ένα fitness trend, αλλά μια πραγματικότητα. Ότι μερικές φορές χρειάζεται να απομακρυνθείς από την πόλη για να πλησιάσεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου.