Πόσο έωλος είναι ο Κεντέρης;
Το γεγονός πως εκείνος απουσίαζε λίγη σημασία έχει. Οικογένειες από όλη την Ελλάδα είχαν αναβάλει τις καλοκαιρινές διακοπές τους για να χειροκροτήσουν τον Αίολο Κεντέρη - και αυτό θα έκαναν.
Καθώς ο αφέτης διέταξε τους φιναλίστ των 200μ. να λάβουν θέση η στέγη του Καλατράβα ανακύκλωσε την ιαχή «Κεντέρης, Κεντέρης», για να καθυστερήσει η εκκίνηση 20 λεπτά, πρωτοφανές στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Φρανκ Φρέντερικς, ένας από τους θρύλους στις κούρσες παρατεταμένης ταχύτητας, φανερά εκνευρισμένος εκλιπαρούσε το κοινό να σταματήσει.
Ο αυστραλός δημοσιογράφος, που βρισκόταν δίπλα μου, περισσότερο απορημένος και λιγότερο οργισμένος αναρωτιόταν «γιατί υποστηρίζετε αυτόν που σας ρεζίλεψε δέκα μέρες πριν;». Απάντηση δεν πήρε. Όρθια ένωσα την φωνή μου με τον υπολοίπων, για να γίνει ακόμα δυνατότερη όταν το νήμα έκοψαν τρεις αμερικανοί (Σον Κρόφορντ, Μπερνάρντ Γουίλιαμς, Τζάστιν Γκάτλιν).
Ακόμα και σήμερα δεν ξέρω αν εκείνο το απόγευμα της 26ης Αυγούστου είχαμε δίκιο. Το μόνο σίγουρο, πλέον, στην συνείδησή μου είναι πως ο Κώστας Κεντέρης είναι από τους μεγαλύτερους αθλητές που έβγαλε η Ελλάδα.
Καταφέρνοντας να κερδίσει τρεις συνεχόμενες μεγάλες διοργανώσεις, Χρυσός στο Σίντνεϊ (2000, Ολυμπιακοί Αγώνες), Χρυσός στο Έντμοντον (2001, Παγκόσμιο), Χρυσός στο Μόναχο (2002, Πανευρωπαϊκό) επέδειξε συνέπεια και καρδιά νικητή μοναδική για τα δικά μας δεδομένα, σε ατομικά αγωνίσματα. Μόνο ο Πύρρος μπορεί να αναμετρηθεί μαζί του, αλλά ακόμα και εκείνος απέναντι του δεν είχε Αμερικανούς, Βρετανούς και Τζαμαϊκανούς.
Ας αρχίσουμε με την παραδοχή πως σε έναν διόλου αγγελικά πλασμένο κόσμο, ο χώρος του στίβου (σε επίπεδο επαγγελματικού πρωταθλητισμού) λειτουργεί κάπως παράδοξα. Έτσι, το κοντέρ μηδενίζει κι όλοι ξεκινούν από την ίδια βάση. Το σκάνδαλο BALCO το απέδειξε.
Κι αφού όλοι τις ίδιες «πορτοκαλάδες» πίνουν, το ταλέντο αρχίζει ξανά να μετράει, η σκληρή προπόνηση το ίδιο, η θέληση, η συγκέντρωση, το πάθος. Όλα αυτά ο Κεντέρης τα είχε. Τερμάτιζε με τα χέρια ψηλά, δυο μέτρα μπροστά από τους υπόλοιπους.
Αυτό κανένα CAS και κανένα ποινικό δικαστήριο δεν μπορούν να του το αφαιρέσουν. Η παρωδία του ΚΑΤ, τα δικαστήρια, οι εφέσεις, οι αναβολές που προσδοκούν στην παραγραφή είναι άλλη ιστορία. Περισσότερο λερωμένη κι από αναβολικές ουσίες. Άκομψη, δυσάρεστη, κακόγουστη, που υποτιμά την νοημοσύνη μας με εγκληματική αυθάδεια, που κοροϊδεύει όλα τα χειροκροτήματα με τα οποία γενναιόδωρα τον λούσαμε.
