«Ανασφάλεια και απαξίωση παικτών»

Σε αυτήν τονίζεται: «Το πρωτάθλημα της Super League ξεκινά, αλλά, δυστυχώς, οι εξελίξεις δεν αφήνουν κανέναν υγιώς σκεπτόμενο φίλο του ποδοσφαίρου να απολαύσει τις στιγμές, να ζήσει τη χαρά της γιορτής και να αισθανθεί την ομορφιά του δημοφιλέστερου σπορ στον κόσμο.

Βιώνουμε την ανασφάλεια και την απαξίωση πολλών συναδέλφων μας επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, αισθανόμαστε δυσφορία για το ατελείωτο χάος του ελληνικού ποδοσφαίρου, σκεπτόμαστε τους συναδέλφους μας που, όπως πάντα, αυτοί πληρώνουν το κόστος για σφάλματα, παραλείψεις, ανομίες, αβλεψίες και συγκρούσεις συμφερόντων αλλά και διιστάμενων απόψεων.

Βλέπουμε να δέχεται ένα ακόμα πλήγμα η ελληνικότητα του πρωταθλήματος μας καθώς, παρά την οικονομική κρίση, οι πιο πολλές ομάδες μας επέλεξαν να έχουν στην πλειοψηφία τους ξένους ποδοσφαιριστές.

Ο προβληματισμός μας δεν αφορά τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, από όπου και αν προέρχονται, αλλά, την κοντόφθαλμη λογική των παραγόντων των ομάδων μας.

Στον βωμό των συμφερόντων, θυσιάζονται τα πάντα. Με αβάσταχτη προχειρότητα.

Και οι ποδοσφαιριστές συνεχίζουν να είναι στη μέση, δεχόμενοι τα πυρά από όλες τις πλευρές αφού πάλι, ουσιαστικά, μόνον αυτοί πληρώνουν το κόστος.

Η ανεργία των συναδέλφων μας, η απότομη αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς τους, η αγωνία για το τι θα συναντήσουν στα γήπεδα, σε ότι αφορά συνθήκες και συμπεριφορές, η αβεβαιότητα για την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων, δημιουργούν δείκτη ασφυξίας για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το πρωτάθλημα ξεκινά και ο Θεός να βάλει το χέρι του, ώστε να πάνε όλα καλά.

Βέβαια, ούτε ο ποδοσφαιριστής ούτε η χαρά του παιχνιδιού έχουν σημασία ή απασχολούν εκείνους που παίρνουν τις αποφάσεις και κρατούν τη μοίρα μας στα χέρια τους.

Άλλωστε, είναι δεδομένο ότι όλα γίνονται για το συμφέρον και το χρήμα αφού αυτό κανείς δεν το μίσησε, σε αντίθεση με την δόξα.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε να πάνε όλα καλά.

Οι ποδοσφαιριστές θα προσπαθήσουν, από σεβασμό στους φιλάθλους και στους εαυτούς τους αλλά και εκτιμώντας εκείνους, τους λίγους, που προσπαθούν να είναι συνεπείς και ειλικρινείς μαζί τους, να κάνουν το καλύτερο δυνατό, μέσα στο γήπεδο.
Η δουλειά μας είναι και μαζί και η ζωή μας.

Όμως, γιατί να το αντιλαμβανόμαστε έτσι το ποδόσφαιρο, μόνο εμείς; Γιατί πρέπει και πάλι να τα περιμένουμε και να τα ζητάμε όλα μόνο από τους ποδοσφαιριστές; Ο ποδοσφαιριστής θα μπει στον αγωνιστικό χώρο για να παίξει. Η υπομονή, η ανοχή και τα όρια για την επιβίωση μας εξαντλούνται.

Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του».