Θα ταξιδέψω με πλοίο, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να χαίρομαι γι' αυτό
Ένας συντάκτης του Ratpack μεταφέρει λεπτό προς λεπτό το Survivor που βιώνει με το «Άγιος Δομίνικος».
Γεια σας μάγκες! Σας γράφω από το πιο σύγχρονο και καθαρό λιμάνι του κόσμου, τον Πειραιά. Η ώρα είναι 06:15, δεν έχει βγει ήλιος, ωστόσο δίπλα μου υπάρχει μια παρέα παιδιών που φοράνε μαύρα γυαλιά και τσακώνονται για το ποιος θα ανέβει πρώτος τις κυλιόμενες.
Αλλά τίποτα δεν με πτοεί, κι ας νυστάζω. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί από σήμερα ξεκίνησε η άδειά μου και πάω διακοπάρες. Στο αυτοκίνητο βέβαια, έκανα 45 λεπτά διαδρομή από το Μαρούσι με μία στάση για τυρόπιτα και άλλη μία για κατούρημα (μην ρωτήσετε που).
Φώναζα ασταμάτητα «Μυκονονοοοοοοοός» στους περαστικούς κι ας πήγαινα Σίφνο! «Δεν καταλαβαίνω τίποτα ρεεεε», που φώναζε κι η Σπανού με την Εθνική Μπάσκετ. Μέχρι που είδα την ουρά για την επιβίβαση στο λιμάνι. Εκεί κατάλαβα για τα καλά.
Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr
