Ένα υπέροχο αθλητικό Σαββατοκύριακο, έρμαιο της σάπιας επικαιρότητας και των σκανδάλων

Ώρες-ώρες είναι πραγματικά εξαντλητικό στο να ζεις σε μια χώρα όπου ακόμη κι όταν συμβαίνουν ωραία πράγματα, καταφέρνουμε με κάποιον τρόπο να τα στριμώχνουμε σε μια γωνία, για να δώσουμε όλο τον χώρο στα άσχημα.

Μην πάτε πολύ μακριά, και αυτό το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ας εστιάσουμε μόνο στην αθλητική δράση μια και είμαστε αθλητικό σάιτ, αλλιώς θα γράφαμε και για άλλα.

Γιατί ναι, είχαμε αθλητική δράση για όλα τα γούστα. Μπάσκετ, ποδόσφαιρο, Formula 1, Λευτέρη Πετρούνια. Είχαμε ιστορίες που άξιζαν τον χρόνο μας, επιδόσεις που έπρεπε να μας κάνουν να χαμογελάσουμε και στιγμές που θα μπορούσαν να μας θυμίσουν γιατί αγαπάμε τον αθλητισμό. Αντ' αυτού, καταλήξαμε να ασχολούμαστε ξανά με τις μαύρες κηλίδες της καθημερινότητας.

Από το καταραμένο Λιόλιος Gate και τις εξελίξεις που έχουν μετατρέψει το ελληνικό μπάσκετ σε κάτι που θυμίζει περισσότερο δικαστικό ρεπορτάζ παρά αθλητική συζήτηση, μέχρι τα σκάνδαλα γύρω από γνωστή αλυσίδα πίτσας και άλλων, η επικαιρότητα φρόντισε να μας υπενθυμίσει πως η πραγματικότητα έχει πάντα έναν τρόπο να σου χαλάει τη διάθεση. Και, φυσικά, να κλέβει την παράσταση από οτιδήποτε πραγματικά αξίζει να συζητήσουμε.

Θυμάται κανείς τα καλά; Σίγουρα όχι

Για όποιον δεν πήρε χαμπάρι, ο Λευτέρης Πετρούνιας έκανε άλλη μία εξαιρετική εμφάνιση κατακτώντας ασημέρνιο μετάλλιο, αλλά το μυαλό μας βρισκόταν αλλού.

Η Super League συνέχισε να μας προσφέρει την ποδοσφαιρική της δράση και τις κλασικές-εικονογραφημένες συγκινήσεις, παρόλα αυτά, ακόμα και έτσι, οι συζητήσεις μας έμοιαζαν να έχουν μονίμως μια υποσημείωση με τίτλο «τι άλλο θα ακούσουμε;»

Την ίδια ώρα, στη Formula 1, ο Κίμι Αντονέλι πανηγύρισε μια τεράστια νίκη, κάνοντας ακόμη ένα βήμα προς την κορυφή σε μια ηλικία που οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούσαμε απλώς να καταλάβουμε τι θα κάνουμε στη ζωή μας.

Στα 19 του χρόνια, ο Ιταλός οδηγός γράφει τη δική του ιστορία και ενώ θα μπορούσαμε να μιλάμε για το ταλέντο του, την ψυχραιμία του και το ενδεχόμενο να γίνει ο νεότερος πρωταθλητής στην ιστορία της Formula 1, οι συζητήσεις επιστρέφουν και πάλι στη σαπίλα. Στα σκάνδαλα, τις καταγγελίες, το παρασκήνιο και κυρίως την απογοήτευση.

Και υπάρχει και κάτι άλλο. Οριακά (δεν) πήραμε χαμπάρι ότι είχε Μπαρτσελόνα-Ρεάλ Μαδρίτης!

Το χειρότερο όλων;

Δεν είναι ότι αυτά τα ζητήματα δεν έχουν σημασία, μη γελιόμαστε. Όταν υπάρχουν σοβαρές υποθέσεις που χρειάζονται διερεύνηση, δεν γίνεται να τις προσπερνάμε επειδή ένας αθλητής έκανε κάτι σπουδαίο. Ούτε και χρειάζεται να κλείνουμε τα μάτια για να προστατεύσουμε την καλή μας διάθεση. Το πρόβλημα είναι όταν τα άσχημα καταλαμβάνουν τόσο πολύ χώρο, ώστε δεν μας μένει χρόνος ούτε για να χαρούμε τα καλά.

Γιατί ο αθλητισμός, στην καλύτερη εκδοχή του, είναι μια ευκαιρία να ξεφεύγεις για λίγο από την καθημερινότητα. Να πανηγυρίσεις, να εκνευριστείς με ένα χαμένο σουτ, να φωνάξεις, να θαυμάσεις έναν άνθρωπο που ξεπερνά τα όριά του και πάνω από όλα, να θυμηθείς πως δεν είναι όλα γύρω μας μια ατελείωτη σειρά από απογοητεύσεις.

Προφανώς και δεν τίθεται ζήτημα να ζούμε σε φούσκα για να μην ξενερώνουμε, απλώς να μπορούμε να απολαύσουμε και κάτι χωρίς να χρειάζεται να περάσουμε πρώτα από δέκα σκάνδαλα, τρεις αποκαλύψεις και μια ακόμη δυσάρεστη είδηση.

Αυτό το Σαββατοκύριακο είχε αρκετές αφορμές για να περάσουμε όμορφα. Τις είχαμε μπροστά μας, αλλά καταφέραμε πάλι να τις αφήσουμε στην άκρη, σε βαθμό που ξεχάσαμε να αλλάξουμε και την ώρα!

Και, ειλικρινά, αυτό είναι μεγαλύτερη ξενέρα κι από το να χάνει η ομάδα σου στο τελευταίο σουτ.