Το εύκολο θα ήταν η σκοπιμότητα, άνετες προκρίσεις και μετά άλλη μια τέταρτη θέση
Ο παραμορφωτικός καθρέφτης των καλοκαιρινών προκριματικών, η ανάγκη για πρόκριση και ένα ποδοσφαιρικό πλάνο το οποίο οφείλει να συνεχίσει χωρίς παραλλαγές.
Όλοι μας θα ενοχληθούμε έντονα αν ο Παναθηναϊκός αποκλειστεί από την ΤΣΣΚΑ 1948. Θα ξενερώσουμε. Θα απογοητευτούμε. Είναι τα ανθρώπινα συναισθήματα που δεν μπορούν να αποφευχθούν σε τέτοιες περιπτώσεις. Όμως εδώ βάζουμε έναν αστερίσκο: Ο Παναθηναϊκός για να αποκλειστεί πρέπει να χάσει στη Βουλγαρία.
Η αγωνιστική του εικόνα στο πρώτο ματς, ήταν προβληματική. Τόσο σε επίπεδο δυσκολίας δημιουργίας, όσο και στην έλλειψη φρεσκάδας για την ομάδα. Παράλληλα, φάνηκε πως Καμαρά και Τσιριβέγια μαζί, είναι συνταγή για κάτι άγευστο και επικίνδυνο. Επειδή τα μεγαλύτερα προβλήματα, ήταν στα χαφ. Μετά πάμε στα μπακ και όπου αλλού θέλετε.
Σε επίπεδο συνολικής εικόνας, αυτό που είδαμε δεν ήταν παράλογο. Γιατί πολύ απλά ο Παναθηναϊκός αλλάζει λογική. Αλλάζει φιλοσοφία. Πρέπει να επιλέξουμε τι προτιμούμε. Προκριματικά χωρίς ρίσκο και μετά κατήφορο, ή δουλειά με ορίζοντα το σύνολο της σεζόν, με τα όποια ρίσκα εμπεριέχει αυτό.
Σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούμε ούτε την εικόνα, ούτε έναν πιθανό αποκλεισμό. Το αντίθετο συμβαίνει. Ο Παναθηναϊκός είναι υποχρεωμένος να προκριθεί. Με όποιο τρόπο κι αν το κάνει, γιατί είναι προφανές πως δεν βρίσκεται έστω κοντά στο επιθυμητό επίπεδο.
Ένα πράγμα μόνο δεν θα δεχτούμε: Αλλαγή φιλοσοφίας. Εγκατάλειψη πλάνου, στο φόβο να χαθεί η League Phase του Conference League. Έχουμε δει το άμεσο ποδόσφαιρο του Αλόνσο να μένει εκτός στα πέναλτι από τον Άγιαξ και να προκρίνεται επί της Λανς. Τι ακολούθησε θυμάται κανείς; Έχουμε δει τον Βιτόρια να παίρνει πρόκριση επί της Σαχτάρ. Τι έγινε μετά;
Αυτό το «μετά», είναι ο βασικός και μεγάλος στόχος του Παναθηναϊκού. Κανείς δεν μειώνει τη σημασία του Conference League. Για το «τριφύλλι» δεν υπάρχει διοργάνωση για… πέταμα. Ειδικά όταν μιλάμε για Ευρώπη, είναι περιττό ακόμη και να το ξεκαθαρίζουμε. Όμως πρέπει να μπουν οι βάσεις μιας ομάδας που θα κάνει τη διαφορά. Μιας ομάδας που θα γουστάρουμε και θα φέρνει αποτελέσματα με τον σωστό τρόπο.
Ο αείμνηστος Γιάννης Κυράστας είχε απειληθεί από την Γκράτσερ με αποκλεισμό για όσους το ξεχνούν. Η ομαδάρα του Ζεσουάλδο Φερέιρα με τον Λέτο σέντερ φορ, είχε αποκλειστεί από Οντένσε και Μακάμπι Τελ Αβίβ. Το... χρίσιμο πάντα ήταν δύσκολο.
Ο Παναθηναϊκός του Νίστρουπ, προσπαθεί να πετύχει το δύσκολο. Εκείνο, όμως, είναι που μπορεί να φέρει τον τίτλο και να βάλει τις βάσεις για μια ομάδα κυρίαρχη. Η σκοπιμότητα ίσως να έφερνε ευκολότερες προκρίσεις. Όμως η συνέχεια θα μας έκανε να «παγώσουμε» και πάλι. Να είστε σίγουροι.
Και φυσικά, επειδή το ξεχνάμε, ο Παναθηναϊκός δεν αποκλείστηκε. Μαζί με τον κόσμο του στη Σόφια, μπορεί με ευκολία να εκμεταλλευτεί την ποιότητά του. Αυτό χρειάζεται. Και εγωισμό…
Υ.Γ. Ο χαφ που θα αποκτήσει ο Παναθηναϊκός, πρέπει να είναι σημείο αναφοράς. Όχι απλά ένας καλός παίκτης. Πρέπει να είναι η καλύτερη μεταγραφή του καλοκαιριού στην Ελλάδα. Για την ουσία και όχι για τις εντυπώσεις.
