Περιθώρια λάθους το καλοκαίρι, δεν θα υπήρχαν έτσι κι αλλιώς
Είτε τώρα που είναι στο Conference League, είτε στο Champions League να αγωνιζόταν, ο Παναθηναϊκός θα είχε το ίδιο δύσκολο και απαιτητικό καλοκαίρι.
Οι αναμετρήσεις που ακολουθούν για την ολοκλήρωση των play offs, δεν έχουν κανένα νόημα για τον Παναθηναϊκό. Για την ακρίβεια δεν έχει τίποτα να κερδίσει η ομάδα. Ακόμη κι αν παίξει καλά, πάρει αποτελέσματα, μόνο με θαύμα θα αποφύγει την 4η θέση. Από την άλλη, θα απαξιωθεί ακόμη περισσότερο το ρόστερ, στην περίπτωση που έρθουν ήττες.
Αυτή η λογική είναι λάθος, αλλά αναπόφευκτη. Ο Παναθηναϊκός έβαλε το κεφάλι του στον ντορβά και μόνο αυτός μπορεί να το βγάλει. Όχι άμεσα, αλλά στην επόμενη σεζόν. Για την οποία δουλεύει ήδη. Δεν του έμεινε και κάτι άλλο να κάνει εδώ που τα λέμε. Κάθε μέρα που περνά χωρίς δουλειά για το αύριο, είναι μια χαμένη μέρα.
Τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις έτσι κι αλλιώς τις ξέρουμε. Δεν έγινε κάτι χειρότερο επειδή η ομάδα θα παίξει Conference League. Αν ήταν στο Europa League ή ακόμη κι αν με κάποιο μαγικό τρόπο πήγαινε στα προκριματικά του Champions League, ακριβώς την ίδια ημερομηνία θα άρχιζε προετοιμασία και τις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις. Κατά συνέπεια η χρονική πίεση θα ήταν εκεί έτσι κι αλλιώς.
Το λέμε από τώρα, γιατί διαρκώς περιμένει ο κόσμος και ποτέ δεν γίνεται: Μέχρι τα τέλη Ιουλίου που θα αρχίσουν τα επόμενα ματς, δεν θα έχει ολοκληρώσει τις περισσότερες κινήσεις του ο Παναθηναϊκός. Όπως γνωρίζετε καλά, έτσι κι αλλιώς καλοκαίρια με σημαντικές διοργανώσεις (φέτος έχει Παγκόσμιο Κύπελλο) οι εξελίξεις πάντα πάνε πιο πίσω. Αυτό το ορίζει η αγορά κι όχι η επιθυμία της ομάδας.
Αυτό που χρειάζεται το «τριφύλλι» είναι να πορευτεί σωστά στο σχεδιασμό του. Να γίνουν οι κινήσεις που πραγματικά θα συμβαδίζουν με το ποδοσφαιρικό πλάνο που έχει εφαρμοστεί και περιμένουμε να το δούμε. Κινήσεις ποιοτικές, για να ανεβάσουν το επίπεδο της ομάδας.
Πριν πάμε στις μεταγραφές όμως, ας βρεθεί ο επόμενος προπονητής που είναι και το κομβικό σημείο για την ομάδα. Εν συνεχεία να πάρει μπροστά η… μηχανή, με τη σωστή σειρά των κινήσεων που θα γίνουν. Για παράδειγμα αν όπως φαίνεται ο Λαφόν και ο Τσάβες αποτελέσουν παρελθόν – είναι και οι δύο δανεικοί – προέχει να αποκτηθεί τερματοφύλακας για τα προκριματικά. Εν συνεχεία ανάγκη θα υπάρχει για τα χαφ. Και πάει λέγοντας.
Μην μπούμε ξανά στη λογική πως η ομάδα θα ετοιμαστεί αποκλειστικά για τα προκριματικά. Στο κάτω-κάτω αν το «τριφύλλι» δεν μπορεί να προκριθεί κόντρα σε αντιπάλους που θα είναι στο γκρουπ των αδύναμων στα προκριματικά του Conference League, τότε δεν χρειάζεται να συζητάμε για σχεδιασμούς και ενίσχυση.
Σε θεωρητικό επίπεδο πάντα, ο Παναθηναϊκός πρέπει να φέρει προπονητή και παίκτες, για να «δέσουν» με το υπάρχον ρόστερ και να δημιουργηθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα, ένα σύνολο που θα μπορεί να διεκδικήσει το Conference League και φυσικά το πρωτάθλημα.
Δεν είναι υπερβολικό αυτό που αναφέρουμε. Οι ομάδες που διεκδικούν πρωτάθλημα στην Ελλάδα, βλέπουμε τι στάτους έχουν στο Conference League. Είδατε την ΑΕΚ τη σεζόν αυτή. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι στα ημιτελικά αυτή τη στιγμή. Εύλογα λοιπόν εξάγεται το συμπέρασμα πως κι ο Παναθηναϊκός για να γίνει πρωταθλητής μετά από 16-17 χρόνια, θα πρέπει να φτιάξει ομάδα και να έχει την ποιότητα για να είναι επιπέδου κατάκτησης Conference League.
Οι ανάγκες που υπάρχουν είναι αρκετές. Πρωτίστως για ποιότητα σε συγκεκριμένες θέσεις. Χωρίς να ακυρώνεται η ποιότητα που υπάρχει στο ρόστερ, γιατί υπάρχει όσο κι αν τα αποτελέσματα ή η αποτυχία της σεζόν μας κάνουν να μην το βλέπουμε εύκολα.
Σε κάθε περίπτωση, τα προκριματικά φέρνουν την ανάγκη προκρίσεων για να είναι ο Παναθηναϊκός σε ευρωπαϊκή League Phase. Αυτοσκοπός όμως, είναι η εφαρμογή του πλάνου στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Για να δημιουργηθεί η ομάδα που επιτέλους θα έχει τις σωστές βάσεις για να πετύχει. Με τον κατάλληλο προπονητή και τους παίκτες.
Στην περίπτωση που δούμε τα προκριματικά σαν μια αιτία να θεωρήσουμε πως πέτυχε η ομάδα σε περίπτωση πρόκρισης, ή απέτυχε σε ενδεχόμενο αποκλεισμό, τότε αυτόματα θα έχει αποτύχει κι αυτή η προσπάθεια. Κατά συνέπεια ας αφήσουμε τα χρονικά περιθώρια τα οποία βασίζονται στα προκριματικά. Άλλωστε σε όποια διοργάνωση κι αν ήταν το «τριφύλλι», ο χρόνος ίδιος θα ήταν. Για τώρα όμως, δεν μετρά ο χρόνος. Μετρά η απαίτηση για να έχει η ομάδα την σεζόν που της αρμόζει.
Υ.Γ. Δύο σερί ματς με την ΑΕΚ. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να το δει και εγωιστικά. Δεν έχει νικήσει την Ένωση, δέχτηκε τέσσερα γκολ στο τελευταίο τους ματς.
Υ.Γ.1: Ιδεατό για τον προπονητή που θα έρθει αντί του Μπενίτεθ, να έχει γνώση της κατάστασης στην Ελλάδα. Για να μη χρειαστεί χρόνο προσαρμογής. Είναι άδικο για τεχνικούς που μέχρι να καταλάβουν τι «παίζει» στην Ελλάδα και ποιες οι απαιτήσεις του κάθε ματς, τους έχουμε ήδη κρίνει.