Το άσχημο για τον Ολυμπιακό είναι ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να αλλάξει

Στο ίδιο… έργο, θεατές ήταν οι οπαδοί του Ολυμπιακού για ένα ακόμα εντός έδρας ντέρμπι στην Super League. Το «συγκρότημα» του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ παρουσίασε ακριβώς την ίδια εικόνα που είχε στο ματς του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, όπου χάθηκε ο ένας στόχος εντός των τειχών, αλλά και το «αιώνιο» ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, λίγο πριν την αυλαία της κανονικής περιόδου.

Το κακό για τον Ολυμπιακό, ο οποίος την περσινή σεζόν σκορπούσε… τρόμο στα ντέρμπι, ειδικά σ’ αυτά των play offs, αποτελεί το γεγονός πως πλέον έχει γίνει το εύκολο… θήραμα απέναντι στους ίδιους αντιπάλους. Και ο λόγος έχει να κάνει με το γεγονός πως δεν έχει εναλλακτικό πλάνο στο παιχνίδι του. Όχι plan c ή plan d, αλλά ούτε καν plan b. Οι Πειραιώτες ακολουθούν από την πρώτη ημέρα που έφτασε ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στο Λιμάνι, το ίδιο ακριβώς σκεπτικό. Η διαφορά έχει να κάνει στα πρόσωπα, αλλά και κυρίως στην ποιότητα, που πλέον δεν εμφανίζεται στον αγωνιστικό χώρο.

Στους πρώτους μήνες του Βάσκου, οι Κώστας Φορτούνης και Ντάνιελ Ποντένσε ήταν αυτοί που… σήκωσαν το βάρος μεσοεπιθετικά και έβγαλαν την ποιότητά τους όταν το παιχνίδι «ξέφευγε» από το αρχικό πλάνο. Την περσινή σεζόν, η παρουσία του Τσικίνιο, η εκτελεστική δεινότητα του Αγιούμπ Ελ Κααμπί, μπροστά και οι εξαιρετικές εμφανίσεις του Κωνσταντή Τζολάκη στο τέρμα, ήταν οι σημαντικοί παράγοντες που επέτρεψαν στον Ολυμπιακό να επιστρέψει στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο σύλλογος του Πειραιά να πάρει μέρος φέτος στα «αστέρια» του Champions League, ως η πρώτη ελληνική ομάδα που το κάνει, με το νέο format της διοργάνωσης.

Όμως, τα δεδομένα στην Ελλάδα έχουν αλλάξει άρδην. Ο λόγος έχει να κάνει με το γεγονός πως ο Ολυμπιακός δεν διαθέτει πλέον τα πρόσωπα που μπορούν να εξυπηρετήσουν το πλάνο του Ισπανού κόουτς. Τουλάχιστον στο επίπεδο που μπορεί να αλλάξει την πορεία ενός ντέρμπι. Για την ακρίβεια, τα «βασικά» πρόσωπα είναι τα ίδια, με αυτά που σημείωσαν τη μεγαλύτερη ελληνική επιτυχία στην Ευρώπη, σε συλλογικό επίπεδο. Με τη διαφορά πως έχουν… πάνω τους και τρία χρόνια.

Το κακό για την ομάδα του Πειραιά δεν είναι το γεγονός πως όλοι οι αντίπαλοί του έχουν αποκωδικοποιήσει το παιχνίδι της και έχουν βρει τα «κουμπιά» της, αλλά η παραδοχή πως δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Διότι δεν γίνεται όλος ο κόσμος να βλέπει πως στις τρεις εντός έδρας ήττες από ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ να υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία, αλλά εντός του Ρέντη να μην λαμβάνουν αυτό το μήνυμα.

Άλλωστε, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, όταν έχει κληθεί να σχολιάσει τις εν λόγω ήττες, το έχει… ξεκαθαρίσει. Το πλάνο του είναι αυτό, δεν πρόκειται να αλλάξει και ο τρόπος για να παρουσιαστεί διαφορετική η ομάδα του είναι κάποιοι παίκτες να εμφανιστούν διαφορετικοί στον αγωνιστικό χώρο. Όμως, από την στιγμή που είτε κάποιοι «ερυθρόλευκοι» είναι κατώτεροι των περιστάσεων, είτε δεν έχουν την ποιότητα να το κάνουν, δεν θα πρέπει να βρεθεί μία διαφορετική λύση; Και αν ναι, ποιος είναι αυτός που πρέπει να πάρει αποφάσεις; Είναι ο προπονητής με μια διαφορετική φιλοσοφία ή η διοίκηση με την παραδοχή για το «κλείσιμο» ενός «κύκλου»;

Θεωρώ πως είναι άδικο και για τον Βάσκο κόουτς, αλλά και για το σύνολο, να απαξιωθεί - γιατί δυστυχώς αυτό θα γίνει το επόμενο διάστημα αν δεν υπάρξει αλλαγή - η προσπάθεια που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Γιατί ο Βάσκος ήταν ο απόλυτος «αρχιτέκτονας» στην ανοικοδόμηση της ομάδας του Πειραιά μετά από ένα δύσκολο διάστημα, με πολλές αλλαγές προπονητών, αλλά και ποδοσφαιριστών.

Όμως, πλέον ο έμπειρος κόουτς φέρει σημαντικές ευθύνες. Για παράδειγμα, δεν γίνεται να επιμένει στην επιλογή του συστήματος με δύο επιθετικούς. Και αν θέλει να το κάνει, δεν γίνεται να επιμένει στους Αγιούμπ Ελ Κααμπί και Μεντί Ταρέμι. Διότι, αμφότεροι έχουν αποδείξει πως τις περισσότερες φορές «τρακάρουν» στις κινήσεις τους και ακόμα, από τη στιγμή που υπάρχει στο ρόστερ ο Κλέιτον, δεν γίνεται να μην του δίνεται η ευκαιρία με συνεχόμενα ματς.

Παράλληλα, η εκμετάλλευση του Γιουσούφ Γιαζίτσι δεν δικαιώνει τον προπονητή. Διότι, ο Τούρκος μπορεί να είναι… κάκιστος σε μερικά «στοιχεία», όπως η πίεση και η τακτική προσήλωση στο παιχνίδι, αλλά κανένας στο Ρέντη δεν διαθέτει την ποιότητά του με τη μπάλα στα πόδια. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως ο Ολυμπιακός σκόραρε, ακόμα κι αν δεν μέτρησε το γκολ, κόντρα στην ΑΕΚ στην μοναδική στιγμή που κάποιος παίκτης του επιχείρησε σουτ από τον άξονα και δεν επέμενε στις σέντρες. Και αυτός που το έκανε ήταν ο Γιουσούφ Γιαζίτσι.

Τέλος, δεν γίνεται ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να επιμένει σε πρόσωπα που δείχνουν να είναι πολλοί… κουρασμένα! Είναι σημαντικά όσα έχουν πετύχει και η προσφορά τους στον σύλλογο, αλλά από τη στιγμή που δεν ανταποκρίνονται, δεν καταλαβαίνω τον λόγο που δεν δίνεται η ευκαιρία σε άλλα πρόσωπα. Δηλαδή, πόσο χειρότερος θα ήταν ο Κοστίνια στο δεξί άκρο της άμυνας; Πόσο κακός είναι ο Ντιόγκο Νασιμέντο μπροστά από τους δύο «κόφτες»; Γιατί έχουν «εξαφανιστεί» οι ευκαιρίες σε νέα παιδιά του συλλόγου;

Ο Ολυμπιακός καλείται πλέον να πάρει κάποιες σημαντικές αποφάσεις. Και να τις πάρει από τώρα. Όχι να τις ανακοινώσει, αλλά να τις στηρίξει μέχρι τέλους. Είτε αυτή είναι η αλλαγή κάποιων προσώπων στο ρόστερ, είτε ακόμα να προχωρήσει σε μία αλλαγή… σελίδας και εποχής.

ΥΓ.: Ποτέ ένα «φαγητό» δεν είναι ωραίο ξαναζεσταμένο, αλλά στην περίπτωσή του δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος που φέρνει αντίρρηση! Ίσως θα ήταν και μία καλή ευκαιρία να ακουστεί και πάλι το… Seven Nation Army στο «Γ. Καραϊσκάκης».