Ας μιλήσουμε επιτέλους για το «πρότζεκτ Adriano» στο PES 5

Δεν ήταν cheat mode αν σκεφτείς ότι υπήρξε παικτάρα, παρόλα αυτά όποιος χειριζόταν τον «Αυτοκράτορα» Adriano στο Pro Evolution Soccer 5 (αλλά και στο 4 ή το 6) ήξερε πως χειριζόταν κάτι σαν τον Steph Curry, απλά σε ποδοσφαιριστή.

Δηλαδή μπορούσε να σουτάρει από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου και η μπάλα να πάει με τεράστια ευκολία στα δίχτυα. Με λίγα λόγια, ο τότε επιθετικός της Ίντερ στο PS5 ήταν μια οντότητα που δεν υπάκουε ούτε στους νόμους της φυσικής ούτε στη λογική της ισορροπίας ενός videogame.

Υπήρχε ο Ronaldinho, ο Henry, ο Zidane και μετά... ο Adriano

Στην πραγματική ζωή ο Βραζιλιάνος θεωρούνταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του. Ένας επιθετικός με τρομερό αριστερό πόδι, σπάνια δύναμη και την ικανότητα να διαλύει άμυνες όταν έβρισκε ρυθμό. Στο PES 5 όμως δεν ήταν απλώς ταλαντούχος, αλλά κάτι ανάμεσα σε ποδοσφαιριστή, super hero και final boss.

Δεν είχε σημασία ποιος ήταν απέναντί του, όπως για παράδειγμα οι Maldini, Terry, Cannavaro ή Nesta. Το αποτέλεσμα ήταν συνήθως το ίδιο. Ένα σπριντ, μια προσποίηση, ένα σουτ και ο τερματοφύλακας να μαζεύει την μπάλα από τα δίχτυα.

Το 99 στο Shot Power δεν ήταν rating, αλλά superpower

Ας ξεκινήσουμε από το πιο διάσημο στατιστικό του. 99 Shot Power. Όχι 95, ούτε 97, Ενενήντα εννέα! Δηλαδή ένα μόλις βήμα πριν από το θεωρητικό όριο του παιχνιδιού.

Και το κορυφαίο είναι ότι τα σουτ του Adriano δεν έμοιαζαν με σουτ, αλλά περισσότερο θύμιζαν βολές από καταπέλτη ή τα τρομακτικά σερβίς του Πιτ Σάμπρας ή του Άντι Ρόντικ. Αν έβρισκες λίγο χώρο έξω από την περιοχή, δεν χρειαζόταν δεύτερη σκέψη, πτούσες το κουμπί του σουτ και άφηνες τον… αλγόριθμο να κάνει τα υπόλοιπα.

Οι παλιοί παίκτες του PES έχουν ακόμη εφιάλτες από εκείνο το αριστερό. Δεν ήταν απλώς δυνατός, αλλά αδύνατο να του πάρεις την μπάλα.

Αν ήταν μόνο το σουτ, ίσως να αντιμετωπιζόταν

Ο Adriano είχε 98 Balance, κάτι που τον έκανε σχεδόν αδύνατο να χάσει την ισορροπία του, καθώς έτρεχε με ταχύτητα, δεχόταν μαρκαρίσματα, έτρωγε τάκλιν στα επίπεδα της απευθείας κόκκινης και συνέχιζε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Και πάνω σε αυτό, βάλτε και το 90 επιτάχυνση, υψηλή τελική ταχύτητα και τρομερή σωματική δύναμη και το αποτέλεσμα ήταν ένας επιθετικός που περνούσε μέσα από τους αμυντικούς αντί να τους αποφεύγει.

Στο PES 5 δεν προσπαθούσες να σταματήσεις τον Adriano, απλώς να περιορίσεις τη ζημιά.

Η Konami τον έκανε ήρωα της Marvel!

Εκεί που το πράγμα ξέφευγε πραγματικά ήταν στις special abilities καθώς οι περισσότεροι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές του παιχνιδιού είχαν δύο ή τρεις, την ώρα που ο Adriano έμοιαζε να τις έχει... όλες. Dribbling. Tactical Dribbling. Middle Shooting. Outside Shooting. Post Player. Scoring, όλα λέμε.

Ήταν σαν οι δημιουργοί του παιχνιδιού να έκαναν brainstorming και κάθε φορά που κάποιος πρότεινε μια νέα ικανότητα να απαντούσαν: «Βάλ' τη και στον Adriano.»

Το αποτέλεσμα ήταν ένας παίκτης που μπορούσε να σκοράρει με κάθε πιθανό τρόπο. Με σουτ από τα 35 μέτρα. Με κεφαλιά. Με προσποίηση. Με δύναμη. Με φάλτσο. Ή απλώς... επειδή ήταν ο Adriano.

Το πιο αστείο; Ήταν μόλις 23 ετών

Στο Master League (ωραίες εποχές) υπήρχε ακόμη ένας λόγος που όλοι τον κυνηγούσαν και αυτό ήταν η ηλικία. Στα 23 του χρόνια βρισκόταν στο ιδανικό σημείο εξέλιξης, ενώ το παιχνίδι προέβλεπε ότι θα παρέμενε στην κορυφή για πάρα πολλές σεζόν.

Στην πραγματική ζωή, δυστυχώς, η ιστορία εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά, καθώς οι προσωπικές δυσκολίες, οι τραυματισμοί και όσα ακολούθησαν δεν του επέτρεψαν ποτέ να γίνει ο ποδοσφαιριστής που όλοι πίστευαν ότι θα γίνει.

Στο PES όμως τίποτα από αυτά δεν υπήρχε. Εκεί ο "Αυτοκράτορας" έμεινε για πάντα στην καλύτερη εκδοχή του.

Ίσως ο πιο overpowered παίκτης που είδαμε ποτέ

Είχαμε τον Castolo, τον Minanda ή τον Suazo (άλλο cheat mode) και όλα τα διαμάντια του Master League. Τον Roberto Carlos που έσπαγε τα κοντέρ στις εκτελέσεις φάουλ, τον Henry, τον Ronaldinho, τον Ronaldo Nazário και τον Shevchenko που ήταν οι κορυφαίοι του παιχνιδιού.

Κανείς όμως δεν προκαλούσε το ίδιο συναίσθημα φόβου όταν εμφανιζόταν στην οθόνη όσο ο Adriano του PES 5. Κάτι σαν τον To Madeira στο Championship Manager 2001-02 ένα πράγμα.

Ήξερες τι θα κάνει, το ήξερε και ο αντίπαλός σου, μέχρι και η CPU, και παρ' όλα αυτά, δεν μπορούσε κανείς να τον σταματήσει.

Ίσως τελικά αυτή να ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της Konami. Δεν δημιούργησε απλώς έναν υπερβολικά δυνατό ποδοσφαιριστή, αλλά έναν χαρακτήρα που, είκοσι χρόνια μετά, εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς κάθε φορά που ανοίγει η κουβέντα για τον πιο "cheat" παίκτη στην ιστορία των αθλητικών videogames.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε ένα αριστερό κεραυνό από τα 35 μέτρα και έναν πανηγυρισμό που έχουμε δει χιλιάδες φορές, η Konami γέννησε έναν μύθο που δεν ανήκει μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά στη συλλογική μνήμη μιας ολόκληρης gaming γενιάς.