O «Τσολίτο» Σιμεόνε έγινε ο «νέος Μπάτζιο» για ένα ζευγάρι κάλτσες
Το βίντεο που τον δείχνει να παρατάει τον Φεράν Τόρες για να φτιάξει τις… κάλτσες του έχει γίνει η κατάρα του. Και δυστυχώς η ρετσινιά θα μείνει για καιρό.
Λένε καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, ακόμα και αν μιλάμε για αθλητικό event. Το έχει πάθει στο παρελθόν ο Ρομπέρτο Μπάτζιο μετά το πέναλτι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, και τότε στις ΗΠΑ, το ίδιο συμβαίνει και με τον φετινό τελικό. Και αν υπάρχει ένας άνθρωπος που κινδυνεύει για χρόνια να κουβαλάει ένα τόσο μεγάλο βάρος αυτός είναι ο Τζουλιάνο "Τσολίτο" Σιμεόνε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 10 πράγματα που κρατάμε από το Μουντιάλ 2026
Το όνομά του βρίσκεται τις τελευταίες ώρες παντού. Όχι επειδή έκανε τη διαφορά, ούτε επειδή πέτυχε κάποιο καθοριστικό γκολ, αλλά εξαιτίας ενός βίντεο που έχει γίνει viral και δείχνει όσα οι περισσότεροι δεν είχαν προσέξει τη στιγμή της ζωντανής μετάδοσης. Τη φάση που ουσιαστικά άλλαξε την ιστορία του τελικού ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ισπανία.
Η Αργεντινή παλεύει με νύχια και με δόντια να μην δεχτεί γκολ, η Ισπανία πιέζει ασφυκτικά και ο Λιονέλ Σκαλόνι αποφασίζει να περάσει στο παιχνίδι τον Τζουλιάνο Σιμεόνε αντί να περάσει στον αγωνιστικό χώρο τον Λαουτάρο Μαρτίνεζ, θέλοντας περισσότερα τρεξίματα, ένταση και βοήθειες στα άκρα της άμυνας. Είναι μια επιλογή που εκείνη τη στιγμή φάνηκε απολύτως λογική. Λίγα λεπτά αργότερα, όμως, θα γινόταν αντικείμενο ατελείωτης συζήτησης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Κοιμήσου όπως οι ποδοσφαιριστές του Μουντιάλ
Στο βίντεο που κυκλοφορεί στα social media, ο Σιμεόνε φαίνεται να αφήνει εντελώς αφύλακτο τον Φεράν Τόρες λίγα δευτερόλεπτα πριν ο Ισπανός περάσει στην ιστορία και χαρίσει με το γκολ του το τρόπαιο στη «φούρια ρόχα». Είναι η στιγμή που μένει μόνος του ύστερα από ασίστ του Νίκο Ουίλιαμς και με αριστερό σουτ γράφει την ιστορία του τελικού.
Το θέμα είναι όμως, τι γίνεται και μένει εκείνη τη στιγμή τόσο ελεύθερος; Το βίντεο δείχνει τον Σιμεόνε, γιο του Τσόλο Σιμεόνε να αφήνει τον αντίπαλό του ελεύθερο προκειμένου να… φτιάξει τις κάλτσες και τις επικαλαμίδες του, αδιαφορώντας -έστω για δύο ή τρία δευτερόλεπτα- για το τι συμβαίνει μπροστά του. Στο ποδόσφαιρο της γειτονιάς ίσως να μη συνέβαινε τίποτα, σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, όμως, δύο δευτερόλεπτα είναι αιωνιότητα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το Μουντιάλ των «πολυβόλων»: Το side story που ξεπέρασε ακόμα και τη μάχη για το τρόπαιο
Ο Φεράν βρίσκει τον χώρο που χρειάζεται, γίνεται αποδέκτης της μπάλας χωρίς ουσιαστική πίεση και ολοκληρώνει τη φάση που καταλήγει στο γκολ που χαρίζει στην Ισπανία το τρόπαιο. Από εκείνο το σημείο και μετά, η κάμερα σταματά να ενδιαφέρεται για τους πρωταγωνιστές του θριάμβου και στρέφεται στον άνθρωπο που έμεινε πίσω να κοιτάζει αποσβολωμένος.
Το διαδίκτυο, όπως συμβαίνει πάντα, δεν συγχωρεί
Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο απομονώθηκε, αναλύθηκε καρέ-καρέ και έγινε αμέσως meme. Άλλοι τον κατηγόρησαν για αδιανόητη αφέλεια, άλλοι μίλησαν για έλλειψη συγκέντρωσης στο κορυφαίο επίπεδο, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αναρωτήθηκαν πώς ένας ποδοσφαιριστής μπορεί να επιλέξει εκείνη ακριβώς τη στιγμή για να ασχοληθεί με τον εξοπλισμό του.
Το πιο άδικο στην ιστορία είναι ότι ο Τζουλιάνο Σιμεόνε δεν είναι ένας αδιάφορος ή ατάλαντος ποδοσφαιριστής.
Έχει αποδείξει πως διαθέτει ένταση, προσωπικότητα και το γνωστό "DNA Σιμεόνε", αυτό που τον έκανε να κερδίσει τη θέση του στην εθνική Αργεντινής. Μέχρι τον τελικό, μάλιστα, είχε αποτελέσει μια αξιόπιστη λύση από τον πάγκο, προσφέροντας ενέργεια κάθε φορά που ο Σκαλόνι τον καλούσε να βοηθήσει.
Και το χειρότερο από όλα είναι, ότι η μοίρα του έδωσε την ευκαιρία να εξιλεωθεί στο φινάλε του αγώνα αλλά στη μοναδική ευκαιρία της Αργεντινής στον τελικό, έστειλε την μπάλα στα περιστέρια:
Όμως ο αθλητισμός είναι σκληρός...
...και δεν θυμάται πάντα τις σωστές τοποθετήσεις ή τα καλά παιχνίδια, περισσότερο όμως τα λάθη στις μεγαλύτερες σκηνές. Ο Στίβεν Τζέραρντ ακόμη ακούει για τη γλίστρα απέναντι στην Τσέλσι, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο κουβάλησε για χρόνια το χαμένο πέναλτι του 1994, ο Λόρις Κάριους δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τον εφιάλτη του τελικού του Champions League κ.α. Είναι άδικο, αλλά έτσι λειτουργεί η συλλογική μνήμη του ποδοσφαίρου.
Το ερώτημα πλέον είναι αν ο "Τσολίτο" θα καταφέρει να γράψει μια νέα ιστορία που θα σβήσει αυτή την εικόνα. Είναι ακόμη νέος, έχει χρόνια μπροστά του και, πιθανότατα, θα έχει κι άλλες ευκαιρίες να αγωνιστεί σε μεγάλες διοργανώσεις. Το πρόβλημα είναι πως κάθε φορά που θα φορά τη φανέλα με το εθνόσημο σε ένα κρίσιμο παιχνίδι, κάποιος θα θυμάται εκείνο το βίντεο.
Γιατί στο ποδόσφαιρο, όσο άδικος κι αν είναι ο κανόνας, υπάρχει μια αλήθεια που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά: δεν χρειάζονται 90 λεπτά για να σε κρίνουν. Καμιά φορά αρκούν δύο δευτερόλεπτα και ένα ζευγάρι κάλτσες.
