Το gaming ενηλικιώθηκε. Μήπως ήρθε η ώρα να το καταλάβουμε;

Για χρόνια, το gaming κουβαλούσε μια ταμπέλα που δύσκολα ξεκολλούσε, αυτή που έγραφε «παιδική συνήθεια». Ή αλλιώς κάτι που «πρέπει να αφήσεις πίσω» όταν μεγαλώσεις, βρεις δουλειά, κάνεις οικογένεια και αποκτήσεις πραγματικές υποχρεώσεις. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα λέει κάτι τελείως διαφορετικό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η χρονιά των gamers και ο επίσημος εχθρός της κοινωνικής ζωής

Ο μέσος gamer δεν είναι έφηβος

Είναι ένας ενήλικας που δουλεύει οκτώ ή δέκα ώρες την ημέρα, έχει υποχρεώσεις, πληρώνει λογαριασμούς και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην καριέρα, την προσωπική ζωή και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που του απομένει.

Κι όμως, όταν βρει μία ώρα για τον εαυτό του, ανοίγει την κονσόλα ή τον υπολογιστή του. Όχι επειδή αρνείται να μεγαλώσει, αλλά επειδή έχει ανάγκη να σταματήσει, έστω και για λίγο, να σκέφτεται σαν ενήλικας.

Η σύγχρονη ζωή απαιτεί από έναν άντρα να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση ετοιμότητας, από το να απαντά σε emails, να λύνει προβλήματα, να παίρνει αποφάσεις, να προγραμματίζει την επόμενη ημέρα πριν τελειώσει η σημερινή. Με λίγα λόγια, το μυαλό δεν κλείνει ποτέ, ακόμα και στον ύπνο, με αποτέλεσμα η ανάγκη για αποσυμπίεση να κρίνεται αναγκαία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τα FIFA soundtracks που σημάδεψαν μια ολόκληρη gaming γενιά

Κάποτε αυτή ερχόταν μέσα από την καφετέρια, το μπαρ της γειτονιάς ή την τηλεόραση, τους χώρους δηλαδή που η καθημερινότητα έμπαινε προσωρινά στην άκρη, αλλά στο σήμερα ο χώρος αυτός έχει μετακομίσει σε μια άλλη οθόνη.

Το gaming προσφέρει κάτι που γίνεται όλο και πιο σπάνιο στην εποχή των συνεχών ειδοποιήσεων: απόλυτη συγκέντρωση σε έναν μόνο στόχο.

Για μία ώρα δεν υπάρχουν επαγγελματικά μηνύματα, λογαριασμοί, deadlines ή υποχρεώσεις, παρά μόνο η επόμενη αποστολή, ο αγώνας που πρέπει να κερδηθεί ή το επόμενο level που περιμένει να ξεκλειδωθεί.

Ακούγεται μεν απλό, στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για κάτι που η ψυχολογία αποκαλεί κατάσταση flow. Εκείνη τη στιγμή όπου η προσοχή απορροφάται ολοκληρωτικά από μία δραστηριότητα και ο εγκέφαλος σταματά να περιφέρεται από σκέψη σε σκέψη είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο του gaming.

Δεν μιλάμε για διασκέδαση, αλλά για σιωπή

Γιατί για πρώτη φορά μέσα στη μέρα, το μυαλό παύει να κάνει δέκα πράγματα ταυτόχρονα.

Υπάρχει, βέβαια, και η άλλη όψη του νομίσματος, όπως κάθε μορφή ψυχαγωγίας. Σε πολλές περιπτώσεις το gaming μπορεί να γίνει προβληματικό όταν χρησιμοποιείται ως μόνιμη απόδραση από την πραγματικότητα, κυρίως, όταν χάνει το μέτρο και αντικαθιστά τις κοινωνικές σχέσεις, τη φυσική δραστηριότητα ή τον ύπνο. Τότε παύει να λειτουργεί ως μέσο αποσυμπίεσης και γίνεται ένας ακόμη τρόπος αποφυγής.

Το gaming δεν χρειάζεται να είναι η ζωή σου

Αρκεί να αποτελεί ένα κομμάτι της. Ένα χόμπι, όπως το διάβασμα, το γυμναστήριο, το ψάρεμα ή μια βόλτα με τη μηχανή. Κάτι που σε βοηθά να αδειάσεις το κεφάλι σου, να χαλαρώσεις και να επιστρέψεις στην καθημερινότητα με περισσότερη ενέργεια.

Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο στερεότυπο δεν είναι ότι οι ενήλικες δεν πρέπει να παίζουν παιχνίδια, αλλά ότι η ξεκούραση πρέπει να είναι πάντα παραγωγική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: GTA VI: Αξίζει η προπαραγγελία ή να περιμένεις ενδεχόμενη Blu-ray έκδοση;

Ζούμε σε μια εποχή που κάθε λεπτό μοιάζει να πρέπει να αξιοποιείται, να μάθεις μια νέα δεξιότητα, να διαβάσεις ένα βιβλίο, να πας γυμναστήριο, να παρακολουθήσεις ένα σεμινάριο ή να ξεκινήσεις μια δεύτερη δουλειά.

Λες και χρειάζεται διαρκώς να αποδεικνύουμε ότι κάνουμε κάτι χρήσιμο.

Ίσως, όμως, η πιο χρήσιμη ώρα της ημέρας να είναι εκείνη που δεν αποδεικνύεις τίποτα σε κανέναν. Η ώρα που πατάς Start, αφήνεις για λίγο τον πραγματικό κόσμο στην άκρη και επιτρέπεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί χωρίς ενοχές, φτάνει να μην το παρακάνεις με το Retry.