Είναι το Streetlifting το νέο CrossFit;

Κάποτε, όχι και τόσο παλιά, το CrossFit είχε το μονοπώλιο του «σκληρού» fitness. Εκρηκτικά WODs, kettlebells που εκτοξεύονται, χρονόμετρα που χτυπάνε πιο συχνά και από ξυπνητήρια και κορμιά που προσπαθούν να βγάλουν άλλη μία επανάληψη πριν τελειώσει το AMRAP.

Η φιλοσοφία ήταν ξεκάθαρη: σήκωσε, ίδρωσε, επανάλαβε, ένα μείγμα έντασης, ιδρώτα και ανταγωνισμού που για χρόνια έμοιαζε αξεπέραστο.

Κάπου όμως ανάμεσα στα πάρκα, τις υπαίθριες μπάρες και τα αυτοσχέδια γυμναστήρια της πόλης, κάτι άλλο άρχισε να κερδίζει έδαφος. Το λένε streetlifting και αν το feed σου στο TikTok ή το Instagram έχει γεμίσει με τύπους που κάνουν pull-ups με δίσκους να κρέμονται από τη μέση, τότε ήδη ξέρεις περί τίνος πρόκειται.

Έχει να κάνει με το CrossFit;

Σκέψου το σαν calisthenics που πέρασε από το στάδιο της αισθητικής σε εκείνο της καθαρής δύναμης. Pull-ups με επιπλέον βάρος, dips με δεκάδες κιλά δεμένα στη ζώνη, muscle-ups που θυμίζουν σκηνές από underground strength contests και για παρέα έρχονται και τα squats, για να ολοκληρώσουν το πακέτο.

Το streetlifting αποκτά σιγά-σιγά τη δική του δομή χωρίς να δείχνει ότι πρόκειται για κάτι το εφήμερο. Όπως και το CrossFit έχει δικούς του αγώνες, κανονισμούς, κατηγορίες κιλών και φυσικά τα απαραίτητα personal records που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο με κιμωλία στο χέρια και βλέμμα που λέει «αυτό ήταν βαρύ».

Σε αντίθεση με το CrossFit, εδώ δεν υπάρχει εμμονή με τον χρόνο ή την εξάντληση μέσω cardio, αλλά μοιάζει περισσότερο με επιστροφή στη δύναμη με την πιο καθαρή της μορφή. Μία μπάρα, λίγα κιλά παραπάνω κάθε εβδομάδα και η προσπάθεια να τραβήξεις το σώμα σου ψηλότερα από χθες.

Γιατί τραβάει τόσο πολύ το αντρικό κοινό;

Ίσως αυτό είναι η πιο απλή απάντηση όλων: Διότι στοχεύει απευθείας στον αντρικό εγωισμό, με τον καλό πάντα τρόπο. Δεν έχει να κάνει τόσο με το six-pack όσο με μια απλή, σχεδόν αρχέγονη ερώτηση η οποία σε κάνει να αναρωτιέσαι «μπορείς να σηκώσεις περισσότερο βάρος από την προηγούμενη φορά;».

Μπορείς να κάνεις pull-up με 40 ή 50 κιλά δεμένα στη μέση; Να βυθιστείς σε dips χωρίς να «σπάσεις» όταν το φορτίο βαραίνει; Και κυρίως, μπορείς την επόμενη εβδομάδα να κάνεις μία επανάληψη παραπάνω;

Δεν υπάρχουν περίπλοκα προγράμματα ή δεκάδες ασκήσεις, ούτε μπάρα, ή το βάρος και η πρόοδος, παρά μόνο το απλό. Και αυτό είναι που το κάνει εθιστικό.

Αν το CrossFit έκανε τη γυμναστική διασκεδαστική και έντονα ανταγωνιστική, το streetlifting μοιάζει πιο λιτό, πιο ωμό και κυρίως ανοιχτό για όλους. Προπονήσεις στο πάρκο, ζώνη με δίσκους, κιμωλία στα χέρια και λίγοι φίλοι γύρω από τη μπάρα.

Ενδεχομένως το streetlifting να μην είναι το νέο CrossFit, αλλά σίγουρα κουβαλάει τη σκυτάλη στο επίπεδα εθισμού με τη γυμναστική.