Δαυίδ, όπως λέμε… Γολιάθ

Θυμάμαι ήταν μέσα Αυγούστου όταν οι «ερυθρόλευκοι», μετά από εισήγηση του Ερνέστο Βαλβέρδε, απέκτησαν τον Ισπανό μεσοεπιθετικό από τη Βιγιαρεάλ. Το… βιογραφικό του μόνο καλό δεν ήταν αφού δεν είχε να επιδείξει τίποτα εκτός από μια καλή χρονιά στην Έλτσε (2008-‘09) και μία σχεδόν αντίστοιχη με το «κίτρινο υποβρύχιο» (2009-‘10). Πολλοί είχαν πει διάφορα, τότε, για την συγκεκριμένη μεταγραφή, παρομοιάζοντας τον παίκτη με τον Όσκαρ Γκονζάλεθ. Να σας πω την αλήθεια, το ίδιο πίστευα και εγώ.

Όλα αυτά, όμως, μέχρι ν’ ακούσω τον Μίλικο Πάντιτς να μιλά για τον Ισπανό μεσοεπιθετικό με τα καλύτερα λόγια. Ο υπεύθυνος ακαδημιών της Ατλέτικο Μαδρίτης θυμόταν καλά τον Φουστέρ από ένα γκολ που είχε πετύχει μέσα στο Βιθέντε Καλντερόν, με τη φανέλα της Βιγιαρεάλ (1-2). Θυμόταν επίσης άλλο ένα γκολ που είχε πετύχει μέσα στο Καμπ Νου, επί της μεγάλης, Μπαρτσελόνα. Κάτι θα ξέρει ο Βαλβέρδε, σκέφτηκα, με τον οποίο είχε συνεργαστεί άλλωστε στην Βιγιαρεάλ, μετά την πρώτη του θητεία στο «λιμάνι». Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν είχα την άποψη που έχω σήμερα, μετά το παιχνίδι με τον Άρη.

Δεν περίμενα να δω τον Ισπανό να πετυχαίνει το νικητήριο γκολ στο σημαντικότερο, κατά πολλούς, παιχνίδι της χρονιάς, προκειμένου να καταλήξω σε μια εμπεριστατωμένη άποψη για την ποδοσφαιρική του αξία. Κατάλαβα περί τίνος πρόκειται το Σεπτέμβριο, στα παιχνίδια με Κέρκυρα, Πανσερραϊκό και Αστέρα Τρίπολης, όταν ξεδίπλωσε ένα κομμάτι του πλούσιου ταλέντου του. Τρέξιμο, πρέσινγκ, καλή υποδοχή της μπάλας και κυνήγι του κενού χώρου ήταν μερικά από τα στοιχεία που έδειξε ότι διαθέτει. Στη συνέχεια, όσα περισσότερα παιχνίδια έπαιρνε στα πόδια του, γινόταν όλο και καλύτερος. Με τη λήξη του πρώτου γύρου, η παρουσία του επισκιάστηκε από την αντίστοιχη του Μιραλάς, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από αρκετούς ως η αποκάλυψη του πρωταθλήματος . Δεν είχαν άδικο, σε καμία περίπτωση όμως οι εμφανίσεις του Ισπανού δεν ήταν χειρότερες από τις αντίστοιχες του Βέλγου. Απλά, ο τελευταίος είχε αποκτήσει εξαιρετική επαφή με τα δίχτυα, αλλά και τον κόσμο του Ολυμπιακού.

Τα δεδομένα άλλαξαν, όμως, για τον Μιραλάς, καθώς ο Βαλβέρδε αποφάσισε να δοκιμάσει σχήμα, έχοντας τόσο τον Βέλγο, όσο και τον Πάντελιτς στην ίδια ενδεκάδα. Δεν ξέρω αν έκανε καλά ή όχι, αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο Φουστέρ ανέβασε, έτσι, ταχύτητες και εξελίχθηκε στο σημαντικότερο… χαρτί του Ερνέστο Βαλβέρδε. Το τέταρτο σερί γκολ του χάρισε τη ισάριθμη συνεχόμενη νίκη στον Ολυμπιακό. Ο Φουστέρ έδωσε, με δικά του γκολ, στους τέσσερις τελευταίους αγώνες των «ερυθρολεύκων» ούτε έναν, ούτε δύο, αλλά 12 βαθμούς. Αν προστεθούν, μάλιστα, και οι τρεις, στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Καβάλα, καθώς οι Πειραιώτες νίκησαν τους «αργοναύτες» με δικό του γκολ, τότε οι βαθμοί φτάνουν αισίως τους 15.

Αν συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό τότε αυτός θα είναι η αποκάλυψη της σεζόν που διανύουμε όχι μόνο σε ό,τι αφορά στον Ολυμπιακό, αλλά σε ολόκληρο το πρωτάθλημα…