O ΠΑΟΚ τον θέλει τον… Ιταλό του

Δεν ξέρουμε η ιταλική φινέτσα έχει γίνει κομμάτι του σύγχρονου DNA του μπασκετικού ΠΑΟΚ, αν λάβουμε όμως υπ’ όψιν το πρώτο δείγμα επί Μάσιμο Καντσελιέρι, τότε στην Πυλαία δεν έχουν να φοβούνται τίποτα με την άφιξη του Αντρέα Τρινκιέρι.

Εδώ που τα λέμε, ο νέος προπονητής του Δικεφάλου, ο οποίος έρχεται να αντικαταστήσει τον Γιούρε Ζντοβτς δεν είναι απλώς ένας ακόμη Ιταλός με καλοραμμένο σακάκι και έντονη χειρονομία στον πάγκο, αλλά από εκείνους τους τύπους που κουβαλούν ιστορία.Και την κουβαλούν όχι με έπαρση, αλλά με εκείνη τη σιωπηλή αυτοπεποίθηση που χτίζεται σε γεμάτα γήπεδα, δύσκολες έδρες και σε αποδυτήρια που βράζουν.

Το ελληνικό κοινό τον γνώρισε καλά στα χρόνια του στην Εθνική Ελλάδος και ας είμαστε ειλικρινείς, δεν ήταν μια εύκολη περίοδος για καμία πλευρά από τις δύο. Μια πορεία όμως που απέδειξε ένα πράγμα: ότι ο Τρινκιέρι δεν φοβάται την πίεση.

Σε μια χώρα που το μπάσκετ δεν είναι απλώς άθλημα αλλά κομμάτι ταυτότητας, έμαθε να λειτουργεί με τον θόρυβο στο τέρμα, και αυτό φάνηκε από τη δουλειά του τα τελευταία χρόνια σε Ζαλγκίρις Κάουνας (εκεί να δεις πίεση) και Μπάγερν Μονάχου.

Η διαδρομή του στα ευρωπαϊκά παρκέ δεν είναι ποτέ στρωμένη με ροδοπέταλα, καθώς έχει ένα βασικό συστατικό, που δεν είναι άλλο, από το ρίσκο. Από μεγάλα projects μέχρι rebuilds, από αποδυτήρια γεμάτα σταρ μέχρι εκείνα που έπρεπε να χτιστούν από το μηδέν. Και σε όλα αυτά τα χρόνια, που κάποτε βιαστήκαμε να βαφτίσουμε «Εθνικό Σταρ» έμαθε να προσαρμόζεται σε κάθε περίσταση, χωρίς να χάνει ποτέ την ένταση, την πειθαρχία, τον έλεγχο και εκείνο το βλέμμα που λέει «ξέρω τι κάνω».

Αυτή λοιπόν τη φινέτσα, αναμένεται να φέρει στη Θεσσαλονίκη για τον ΠΑΟΚ. Και μιλάμε για έναν σύλλογο που κουβαλάει παρελθόν βαρύ σαν τρόπαιο, και στη νέα της αναζητεί το κατάλληλο άτομο για να χτίσει το ξανά το παρόν του, με βάσεις για το μέλλον.

Δεν πρόκειται για μια εύκολη πίστα, ούτε η ομάδα είναι έτοιμη να πατήσει κουμπί και να επιστρέψει στην ελίτ, ανάμεσα σε Παναθηναϊκό AKTOR και Ολυμπιακό.

Για έναν προπονητή σαν τον Αντρέα Τρινκιέρι, όμως, αυτό δεν είναι ρίσκο. Είναι challenge. Το απόλυτο είδος της πρόκλησης που δεν θα του προσφέρει απλώς έναν ακόμη τίτλο στο βιογραφικό, αλλά την ευκαιρία να αφήσει αποτύπωμά του σε ένα πραγματικά δυνατό project, που κάθε χρόνο θα μεγαλώνει.

Στην περίπτωσή του, βέβαια, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο

Θα μπορέσει να φορέσει τα παπούτσια του Μάσιμο Καντσελιέρι; Ιταλός ο ένας, Ιταλός και ο άλλος. Μιλάμε για τον άνθρωπο που πέρσι έφερε μαζί του νοοτροπία νικητή και μια ιταλική φινέτσα που ταίριαξε απρόσμενα καλά με το Δικέφαλο DNA.

Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς, ο Καντσελιέρι δεν δημιούργησε απλώς έναν ΠΑΟΚ που έκανε απλώς μια καλή ευρωπαϊκή χρονιά -πήγε τελικό στο Fiba Europe Cup, αλλά άφησε αύρα νικητή.

Στο τέλος της ημέρας, το ζήτημα δεν είναι αν θα ξεπεράσει ο Τρινκιέρι θα ξεπεράσει τον Κατσελιέρι ή θα γίνει ο «νέος Καντσελιέρι» ή θα παραμείνει ο «Εθνικός Σταρ της Εθνικής Ελλάδος» αλλά το αν θα καταφέρει να χτίσει κάτι που θα αντέξει. Αν θα βάλει τα θεμέλια για μια ομάδα που δεν θα ζει με αναμνήσεις, αλλά με φιλοδοξία.

Και αν κρίνουμε από τη μέχρι τώρα πορεία του, ο Αντρέα Τρινκιέρι δεν έρχεται στη Θεσσαλονίκη για μια απλή στάση, αλλά για να αφήσει σημάδι. Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε επιστροφή του ΠΑΟΚ εκεί που ονειρεύεται θα το δούμε στο παρκέ, και ιδιαίτερα από τη νέα σεζόν.

Αλλά ένα είναι σίγουρο: η σεζόν δεν θα είναι βαρετή. Και αυτό, για αρχή, είναι ήδη μια νίκη.