Με την αύρα του Παύλου και την ψυχή του πραγματικού πρωταθλητή
Ο Γιάννης Κουβόπουλος γράφει για την τεράστια νίκη του… μισού «τριφυλλιού», το νέο… ματ του Εργκίν Αταμάν στον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους ανθρώπους της ΚΕΔ/ΕΟΚ που για μία ακόμα αφορά απέδειξαν ότι δεν τους ενδιαφέρει αν εκτεθούν ξανά και ξανά, αλλά μόνο να κάνουν τη δουλειά τους.
Τελικά οι… σκούπες όχι μόνο μπήκαν στην αποθήκη, αλλά την ίδια στιγμή κάποιοι τρέχουν πανικόβλητοι να σβήσουν ακόμα και τα… ηλεκτρονικά τους ίχνη.
Ο Παναθηναϊκός για μία ακόμα φορά παλεύει να πετύχει αυτό που κανείς άλλος δε μπορεί. Από την ημέρα που ο Ολυμπιακός κατέκτησε το ευρωπαϊκό, η διοίκηση των «ερυθρόλευκων», ο προπονητής και η… αυλή ήταν με τις… σκούπες ανά χείρας, θεωρώντας ότι ο Ολυμπιακός είτε εύκολα, είτε δύσκολα θα τελείωνε τη σειρά στις 8 Ιουνίου, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Λίγο η ψυχολογία του Ολυμπιακού, λίγο η κάκιστη ψυχολογία και αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού, λίγο το πλεονέκτημα της έδρας, πολύ η… διαιτησία, δικαιολογούσαν μέχρι έναν βαθμό αυτή την άποψη, αλλά οι «ερυθρόλευκοι» απέδειξαν και πάλι πως είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, κάνοντας και πάλι το ίδιο λάθος.
Λογάριαζαν χωρίς τον Παναθηναϊκό.
Η χθεσινή ημέρα ήταν πολύ ιδιαίτερη για όλη την οικογένεια του Παναθηναϊκού. Ανήμερα της συμπλήρωσης των 8 ετών από την ημέρα που ο Παύλος Γιαννακόπουλος «έφυγε» από κοντά μας οι «πράσινοι» έπαιζαν τα… ρέστα τους. Και υπό το βλέμμα του κορυφαίοι διοικητικού ηγέτη στην ιστορία ο Εργκίν Αταμάν έπειτα από ένα συγκλονιστικό παιχνίδι ο Παναθηναϊκός έκανε το καθήκον του και με το παραπάνω.
Τι κι αν ο Παναθηναϊκός ήταν μισός; Τι κι αν ο Παναθηναϊκός είχε χάσει τεράστια δύναμη από την ποιότητά του (εκτός Σλούκας, Ρογκαβόπουλος, Όσμαν και τραυματίες μέσα στον αγώνα τους Καλαϊτζάκη και Λεσόρ), τι κι αν έπαιζε χωρίς τριάρι; Τι κι αν έπρεπε να παίξει και πάλι κόντρα σε ένα ολόκληρο σύστημα; Τι κι αν έπρεπε να παίξει με το… ζόρι για 50 λεπτά; Τι κι αν οι διαιτητές με συνοπτικές διαδικασίες αποφάσισαν να «τελειώσουν» τον κορυφαίο παίκτη του Παναθηναϊκού, τον Κέντρικ Ναν που είχε 23 πόντους σε 25 λεπτά, τη στιγμή που σε σχεδόν 50 λεπτά ο εξαιρετικός Φουρνιέ είχε μόλις 1 φάουλ.
Κόντρα σε όλα τα παραπάνω ο Παναθηναϊκός πήρε την νίκη, έκανε το 2-2 και πλέον έβαλε όλη την πίεση του… κόσμου, στο «στρατόπεδο» του Ολυμπιακού. Μία πίεση που γίνεται ακόμα μεγαλύτερη από τη στιγμή που για ένα ακόμα παιχνίδι ο Εργκίν Αταμάν έδεσε… κόμπο τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Ο τεχνικός του «τριφυλλιού» είναι ο απόλυτος νικητής της σειράς μέχρι στιγμής, έχοντας παρουσιάσει έναν Παναθηναϊκό τελείως διαφορετικό απ’ αυτόν που είχαμε συνηθίσει παρά τα πάρα πολλά αγωνιστικά προβλήματα. Τη στιγμή που ο Γιώργος Μπαρτζώκας από το απόγευμα του τελικού της Euroleague και έπειτα… πελαγοδρομεί και μοιάζει ανίκανος να αντιδράσει.
Πλέον όλα θα κριθούν το απόγευμα του Σαββάτου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός θα πάει για να τα παίξει όλα γι όλα τη στιγμή που ο Ολυμπιακός θα «αναγκαστεί» να παίξει το ματς που δεν ήθελε και δε φανταζόταν.
Και αν ο Παναθηναϊκός πάει στο ΣΕΦ με όσο το δυνατόν τις λιγότερες αγωνιστικές απώλειες τότε όποιους και αν ορίσει η ΚΕΔ του Βαγγέλη Λιόλιου το έργο του Ολυμπιακού θα είναι πάρα πολύ δύσκολο.
ΥΓ1: Αυτό που έχει επιτύχει μέχρι στιγμής ο Παναθηναϊκός είναι πραγματικά μοναδικό. Και αποδεικνύεται στην πράξη, για μία ακόμα φορά, πως μόνο ο Παναθηναϊκός μπορεί να πετύχει ένα τέτοιο κατόρθωμα. Να έρχεται ο Ολυμπιακός… καβάλα στ’ άλογο στους τελικούς, με αέρα, με ψυχολογία, με αγωνιστική ανωτερότητα, με διαιτησία και ο Παναθηναϊκός να κυριαρχεί κατά κράτος και να τον εκθέτει σε όλα τα σημεία. Ο Παναθηναϊκός στους 4 τελικούς έχει εκθέσει ένα ολόκληρο σύστημα. ΕΟΚ, ΚΕΔ, Ολυμπιακό και πάει λέγοντας.
ΥΓ2: Αν εξαιρέσουμε το αγωνιστικό κομμάτι της διαιτησίας και σταθούμε αποκλειστικά και μόνο στο… οργανωτικό της και στον τρόπο με τον οποίοι γίνονται οι ορισμοί μπορούμε πολύ εύκολα να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με… τσίρκο. Όποιος θέλει ο θεσμός σφυρίζει, όποιος θέλει ο θεσμός ΔΕΝ σφυρίζει, όποιος να ‘ναι ξανασφυρίζει, ενημέρωση δεν υπάρχει, αξιολόγηση δεν υπάρχει. Αυτό είναι το ελληνικό μπάσκετ του Βαγγέλη Λιόλιου.
ΥΓ3: Γιατί και στα δύο ματς της Αθήνας σφυρίζει ένας διεθνής διαιτητής και στον Πειραιά πάντα είναι δύο;
ΥΓ4: Γιατί στην χθεσινή αναμέτρηση πρώτος ορίστηκε ο Παπαπέτρου και όχι ο Πουρσανίδης, όπως θα ήταν το σωστό βάση ιεραρχίας;
ΥΓ4: Οι εξελίξεις στην υπόθεση του Βαγγέλη Λιόλιου με την ΕΕΑ αναμένονται ραγδαίες…
ΥΓ5: Εξαιρετική κίνηση από την ΚΑΕ Ολυμπιακός να τιμήσει την μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου.
ΥΓ6: Κάτι για τους ρεπόρτερ χωρίς… σύνορα. Ο αόρατος εχθρός του Παναθηναϊκού ήταν και πάλι εκεί. Και ας κέρδισε. Όσο για το μεγαλείο του Παναθηναϊκού είναι πάντα εκεί. Κερδίζει χάσει.
ΥΓ7: Το φάουλ… υπογραφή του Κώστα Παπανικολάου με τη μπουνιά στον αντίπαλο θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Είναι ντροπή των διαιτητών να μην το καταλογίζουν, θέτοντας σε κίνδυνο τους αντιπάλους του αρχηγού των «ερυθρόλευκων» και είναι ακόμα μεγαλύτερη ντροπή να πηγαίνουν στο instant replay και να κάνουν ότι… τυφλώθηκαν.