Πατέρα, μίλησέ μου λίγο για τον Χατζηπαναγή
Ένας συντάκτης ρωτάει τον πατέρα του για τον καλύτερο Έλληνα ποδοσφαιριστή των τελευταίων 50 χρόνων.
Αν σας γράψω για έναν παίκτη που δεν έχω δει ποτέ live θα είναι σαν να δουλευόμαστε μεταξύ μας. Σαν να σας παραμυθιάζω και να σας αραδιάζω ένα σωρό διάσπαρτες πληροφορίες του διαδικτύου, τις οποίες πολύ εύκολα μπορείτε να τις βρείτε και μόνοι σας. Πατάς ένα «Βασίλης Χατζηπαναγής» στο google και ξεμπερδεύεις. Άρθρα, αφιερώματα, βίντεο, θα χάσετε την μπάλα!
Θα απορείτε πώς μας ήρθε να γράψουμε για τον Χατζηπαναγή. Η απάντηση είναι απλή. Δεν περιμένεις την αφορμή για να γράψεις για τον «Νουρέγιεφ» των ελληνικών γηπέδων. Γράφεις όποτε σου ‘ρθει. Μόνο που αφορμή υπάρχει: Σαν σήμερα, στις 15 Οκτωβρίου του 2003, ο Βάσια πήρε τη σφραγίδα μίας κοινής παραδοχής ενός ολόκληρου λαού, με την ανάδειξη και βράβευσή του σε καλύτερο ποδοσφαιριστή του προηγούμενου μισού αιώνα.
Αυτός είναι ένας πολύ καλός λόγος για να πάω να χτυπήσω το κουδούνι στον πατέρα μου, να του πω «πατέρα βάλε μια μπύρα» και να του δώσω ένα μεγάλο δώρο: Την ευκαιρία να με καθίσει κάτω και να αρχίσει να μου μιλάει για έναν παίκτη της εποχής του. Χατζηπαναγή στο γιουτιούμπι.
Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr
