Νικόλ Κυριακοπούλου: Δέχτηκα bullying για το πότε θα σταματήσω - Η κριτική πληγώνει και πονάει

Συνάντησα τη Νικόλ Κυριακοπούλου σε ένα πάρκο κοντά στο σπίτι της, όπου ήρθε με τα δυο παιδιά της και τον άντρα της. Όση ώρα μιλούσαμε η κόρη της Λένια, ήταν στη παιδική χαρά, ο Ανδρέας, ο σύζυγός της, κρατούσε τον γιο της Αλέξανδρο. Η εικόνα τους, όταν πλησίαζαν στο ραντεβού τους ήταν υπέροχη. Έβγαζε υγεία και ευτυχία. Η Νικόλ είναι πολύ καλά. Αυτό σκέφτηκα.

Της ζητάω να απαντήσει τι θα άλλαζε στον ελληνικό στίβο σήμερα και καταλαβαίνω πώς έχει αρκετά παράπονα. Δεν την στήριξε η ομοσπονδία όταν την είχε ανάγκη, δέχθηκε κριτική για τις επιδόσεις της, αλλά και bullying για το πότε έπρεπε να σταματήσει. Ακόμα και γι΄αυτή τη δύσκολη απόφαση, όμως, προετοιμάστηκε μέσα της τόσο καλά, που αν και στην αρχή βούρκωνε μόνο με τη σκέψη ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να αφήσει το κοντάρι κάτω, τα κατάφερε. Πότε; «Όταν και η πιο μικρή φλογίτσα που έχεις μέσα σου σβήσει, τότε μπορείς να σταματήσεις».

Έχει αφήσει πίσω της τον πρωταθλητισμό, χωρίς κανένα απωθημένο. Έχει προχωρήσει στη ζωή της. Είναι μητέρα δυο παιδιών και σκέφτεται πώς θα προγραμματίσει τη νέα της ζωή, πάντα κοντά στον αθλητισμό, γνωρίζοντας απόλυτα ότι τώρα πρέπει να είναι κοντά στα παιδιά της, τον μόλις 9 μηνών Αλέξανδρο και την 9 χρόνων Λένια, στηρίζοντας τον Ανδρέα που δουλεύει περισσότερο. Και δεν την πειράζει καθόλου. Μετά από ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα, Ολυμπιακούς Αγώνες, μετάλλια και διακρίσεις, η οικογένεια είναι ο νέος της στίβος τώρα.

«Όταν είσαι οργανωτική» μου λέει «μπορείς να καταφέρεις τα πάντα». Έτσι έκανε. Πρωταθλητισμό και οικογένεια, αποφασίζοντας πάντα με δυναμισμό το κάθε της βήμα. «Θα ασχοληθείς με την προπονητική» τη ρωτάω. «Θέλω» μου λέει.

Αν δεν ήταν αθλήτρια, τι θα ήταν;

Για ποιον αγώνα θα γύριζε πίσω στο χρόνο;

Με τι θα άλλαξε το διαμάντι που έχει κερδίσει στο επί κοντώ;

Δες τη συνέντευξη και θα μάθεις...