Αλεξάντερ Ζβέρεφ: Ο κρυφός αγώνας με την ινσουλίνη
Η ιστορία του Αλεξάντερ Ζβέρεφ είναι μεγαλύτερη από την κατάκτηση του πρώτου του Γκραν Σλαμ. Η Έλενα Μπουζαλά γράφει ότι το τρόπαιο του Ρολάν Γκαρός (ίσως) αποδειχθεί μικρότερο από το παράδειγμα του διαβητικού πρωταθλητή.
Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο Γκραν Σλαμ στο Ρολάν Γκαρός, επικρατώντας σε έναν δραματικό τελικό 5 σετ απέναντι στον Φλάβιο Κομπόλι. Η νίκη του αυτή αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο, καθώς έγινε ο πρώτος τενίστας με διαβήτη τύπου 1 που κατακτά έναν τόσο μεγάλο τίτλο στην ιστορία του τένις.
Η εικόνα του Ζβέρεφ να διαχειρίζεται τα επίπεδα σακχάρου του στο γήπεδο αναδεικνύει την αθέατη πλευρά του πρωταθλητισμού με μια χρόνια πάθηση, επιβεβαιώνοντας ότι η επιτυχία απαιτεί απόλυτη πειθαρχία και προετοιμασία.
Διαγνωσμένος με διαβήτη σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, ο Ζβέρεφ πέρασε χρόνια κρύβοντας την πάθησή του, φοβούμενος την κρίση. Τώρα όμως, μετατρέπει την ιστορία του σε πηγή δύναμης και έμπνευσης. Το 2023, ο Ζβέρεφ χρειάστηκε να παλέψει με τις αρχές των τουρνουά για να του επιτραπεί να κάνει ενέσεις ινσουλίνης μέσα στο γήπεδο, καθώς του είχαν πει ότι η διαδικασία φαινόταν «περίεργη». Ωστόσο, δεν τα παράτησε, αποδεικνύοντας ότι ο διαβήτης δεν αποτελεί εμπόδιο για να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου.
Happy End στο «Philippe-Chatrier»
Στο ίδιο γήπεδο που το 2022 υπέστη σοκαριστικό τραυματισμό απέναντι στον Ράφαελ Ναδάλ και έχασε τον τελικό του 2024 από τον Κάρλος Αλκαράθ, η κατάρα έσπασε. «Αυτό το γήπεδο είναι τόσο ξεχωριστό για μένα με τόσους πολλούς τρόπους», είπε ο Ζβέρεφ μετά τον τελικό. «Έχω ζήσει τις καλύτερες στιγμές και τη χειρότερη της ζωής μου σ’ αυτό το γήπεδο. Ήμουν ξαπλωμένος σε εκείνη τη γωνία πριν από τέσσερα χρόνια με επτά σπασμένους συνδέσμους και δύο σπασμένα κόκαλα».
Το ρεκόρ υπομονής και η ιστορική σημασία της νίκης
Χρειάστηκε 125 νίκες σε Γκραν Σλαμ πριν φτάσει στον πρώτο του τίτλο, τις περισσότερες από οποιονδήποτε άλλον τενίστα στην ιστορία. Έγινε ο πρώτος Γερμανός που κερδίζει Γκραν Σλαμ στο απλό ανδρών μετά τον Μπόρις Μπέκερ το 1996, και ο πρώτος που κερδίζει το Ρολάν Γκαρός από την εποχή του Χένερ Χένκελ το 1937.
«Τώρα, ό,τι και να συμβεί, θα είμαι πάντα πρωταθλητής Γκραν Σλαμ και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει. Ίσως αυτό μου δώσει κάποια ελευθερία. Ίσως το μυαλό μου να είναι πιο ήρεμο όταν παίξω σε έναν τελικό, ακόμα κι αν χάσω, θα είμαι πρωταθλητής Γκραν Σλαμ. Αυτό το τρόπαιο για μένα είναι πολύ σημαντικό, γιατί αν το είχα χάσει, η αυτοπεποίθησή μου θα είχε μειωθεί πολύ. Τώρα που το κέρδισα, νιώθω ότι μπορώ να το κάνω ξανά», δήλωσε ανακουφισμένος.
Δίνοντας πίσω: Το Ίδρυμα για τον Διαβήτη
«Αρχικά, μου είπαν ότι ο ανταγωνισμός στο υψηλότερο επίπεδο με διαβήτη ήταν αδύνατος, αλλά η οικογένειά μου κι εγώ αρνηθήκαμε να το δεχτούμε». Το 2022, ο Ζβέρεφ με τον αδελφό του Μίσα και τους γονείς του, Ιρίνα και Αλεξάντερ Ζβέρεφ τον πρεσβύτερο, οι οποίοι έχουν επίσης παίξει επαγγελματικό τένις, συνεργάστηκαν για να ιδρύσουν το «Ίδρυμα Αλεξάντερ Ζβέρεφ», το οποίο υποστηρίζει παιδιά με διαβήτη τύπου 1 σε όλο τον κόσμο.
Το ίδρυμα έχει βοηθήσει περισσότερα από χίλια παιδιά και νέους, ενώ μαζί με συνεργάτες, εταιρείες και ιδιώτες, έχει συγκεντρώσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ σε δωρεές.
«Βρίσκομαι στην προνομιακή θέση να ζήσω μια ζωή που πάντα ονειρευόμουν. Ήθελα να παίξω τένις, να ταξιδέψω σε τουρνουά σε όλο τον κόσμο και να είμαι ανάμεσα στους καλύτερους τενίστες του πλανήτη», εξομολογείται ο Σάσα, όπως είναι το χαϊδευτικό του. «Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν είναι όλα τα παιδιά τόσο τυχερά, γι' αυτό και είναι μεγάλη μου ευθύνη να προσφέρω και να βοηθήσω άλλους ανθρώπους».
