Κερκίδα… Καλαματιανή!

Δεν χρειάζεται να είσαι “δηλωμένος” οπαδός κάποιας ομάδας, για παρακολουθήσεις κάποιον αγώνα της, ούτε και να έχεις μεγαλώσει με κασκόλ ή αφίσες παικτών της στον τοίχο του δωματίου σου. Καμιά φορά αρκεί η καλή παρέα και μια πόλη που τη συμπαθείς. Κάπως έτσι βρέθηκα κι εγώ στο ποδοσφαιρικό ΟΑΚΑ, παρέα με φίλους από τη Μεσσηνία, για να δω από κοντά την Καλαμάτα απέναντι στον Ηρακλή για τον τίτλο του υπερ-πρωταθλητή της Super League.

Εδώ που τα λέμε, το ποδόσφαιρο είναι αλλιώς όταν το ζεις από μέσα και κυρίως με αγνές προθέσεις.

Η κερκίδα είχε κάτι που σπανίζει. Όχι τόσο για την ένταση, αλλά τον ενθουσιασμό που έβγαινε αυθόρμητα σε κάθε οπαδό της “Μαύρης Θύελλας” που λίγες βδομάδες πριν ήξερε πως το ταξίδι στα πέριξ των ελληνικών σαλονιών είχε πλέον λάβει τέλος. Και αυτό διότι από του χρόνου επιστρέψει στη Super League, για πρώτη φορά από το 2001. Δεν ήταν οργανωμένο hype, αλλά αυθεντικά χαμόγελα, βλέμματα, τύποι που είχαν έρθει από την Καλαμάτα αυθημερόν μόνο και μόνο για να δουν την ομάδα τους να γράφει ιστορία. Ακόμα και αν δεν κέρδιζε τελικά.

Και αυτό ήταν το ωραιότερο από όλα

Δεν έβλεπες “οπαδούς” με τη βαριά έννοια, αλλά παρέες, οικογένειες, φίλους που απλά ήθελαν να ζήσουν τη στιγμή. Χειροκρότημα σε κάθε ενέργεια, με την ελληνική μεν ένταση αλλά με την τοξικότητα να απουσιάζει. Από αυτές τις κερκίδες που σε κάνουν να θυμάσαι γιατί αγάπησες το ποδόσφαιρο εξαρχής.

Όσο για τη στιγμή που ο Τσέλιος το «κάρφωσε» στο γάμα, δεν χρειάζονται και πολλά λόγια. Το τελικό 1-0 δεν ήταν απλά ένα σκορ, αλλά η σφραγίδα σε μια χρονιά που για την Καλαμάτα έμοιαζε ήδη ονειρική, και τελικώς γράφτηκε με το φινάλε που της άξιζε.

Κρίμα μόνο για το σκηνικό

Το ΟΑΚΑ είναι τεράστιο, ίσως πολύ μεγάλο για τέτοιες ιστορίες. Ένα ματς που άξιζε περισσότερο κόσμο ή απλώς ένα μικρότερο γήπεδο, περισσότερη φασαρία, και ακόμα περισσότερη ζωή. Δεν ξέρω αν (δεν) διαφημίστηκε όσο θα έπρεπε αλλά το ένιωθες πως δεν έγινε αυτό το “κάλεσμα” που θα έφερνε κι άλλους στο γήπεδο. Και είναι άδικο, γιατί μέσα στις τέσσερις γραμμές το παιχνίδι είχε ρυθμό, ένταση και σασπένς μέχρι τέλους.

Όπως και να έχει, πήραμε μια γεύση από αυτό που θα δούμε από τους δύο φιναλίστ για την επόμενη χρονιά. Όπως και από την κερκίδα τους. Απλά σε αυτό το κείμενο, ήταν Καλαματιανή.