Ο Χουάνκαρ «κρέμασε» τα παπούτσια του: «Πονάει να αποχαιρετώ αυτό που ήταν η ζωή μου» (vid)

Ο Χουάνκαρ αποφάσισε να «κρεμάσει τα παπούτσια του», βάζοντας επίσημα τέλος σε μια ποδοσφαιρική διαδρομή που διήρκεσε σχεδόν 15 χρόνια στα επαγγελματικά γήπεδα.

Ο Ισπανός αριστερός μπακ, που έγινε γνωστός στο ελληνικό κοινό από τη θητεία του σε Παναθηναϊκό και Άρη, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση.

Ο έμπειρος αμυντικός γνωστοποίησε την απόφασή του μέσα από ένα προσωπικό και συναισθηματικά φορτισμένο μήνυμα, στο οποίο εξήγησε πως οι συνεχείς τραυματισμοί των τελευταίων ετών δεν του επιτρέπουν πλέον να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Όπως ανέφερε, ήρθε η στιγμή να κλείσει αυτό το κεφάλαιο της ζωής του με αξιοπρέπεια, βάζοντας πάνω απ’ όλα την υγεία του και την καθημερινότητά του εκτός γηπέδων.

Η ανάρτηση του Χουάνκαρ

«Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόταν η μέρα που θα έπρεπε να αποχαιρετήσω το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Πάντα ονειρευόμουν να αποσυρθώ μέσα στο γήπεδο, αγωνιζόμενος, κάνοντας αυτό που αγάπησα περισσότερο από τότε που ήμουν παιδί. Όμως, η ζωή καμιά φορά έχει άλλα σχέδια.

Ύστερα από σχεδόν 15 χρόνια ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, έφτασε η στιγμή να πω αντίο. Όχι επειδή έσβησε η επιθυμία ή το πάθος μου να συνεχίσω να παλεύω. Κάθε άλλο. Αν σήμερα κλείνω αυτό το κεφάλαιο, είναι επειδή οι τραυματισμοί δεν μου επιτρέπουν πλέον να υπηρετώ το ποδόσφαιρο στο επίπεδο που απαιτεί αυτό το άθλημα.

Ήταν χρόνια γεμάτα θυσίες, προσπάθεια, πειθαρχία, αμέτρητα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι, δάκρυα, τραυματισμούς, χειρουργεία, νίκες, ήττες και στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Κάθε προπόνηση, κάθε αγώνας και κάθε φανέλα που είχα την τιμή να φορέσω θα αποτελούν για πάντα κομμάτι αυτού που είμαι.

Φεύγω με την καρδιά μου γεμάτη ευγνωμοσύνη. Ευχαριστώ όλους τους συλλόγους που με εμπιστεύτηκαν, τους προπονητές, τους συμπαίκτες μου, τα τεχνικά επιτελεία, τους γιατρούς, τους φυσικοθεραπευτές, όλους τους εργαζόμενους των ομάδων και, φυσικά, όλους τους φιλάθλους που με έκαναν να νιώσω την αγάπη τους. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στην οικογένεια και τους φίλους μου, που στάθηκαν το καταφύγιό μου τόσο στις καλύτερες όσο και στις πιο δύσκολες στιγμές. Χωρίς εσάς, τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό.

Δεν θα πω ψέματα· πονάει. Πονάει να αποχαιρετάς αυτό που ήταν η ζωή σου για τόσα χρόνια. Πονάει να αποδέχεσαι ότι το σώμα σου λέει «ως εδώ», ενώ η καρδιά σου θέλει ακόμη να συνεχίσει να παίζει. Ταυτόχρονα, όμως, νιώθω βαθιά περήφανος. Γιατί έδωσα τα πάντα μέχρι την τελευταία ημέρα. Δεν κράτησα ποτέ τίποτα για τον εαυτό μου.

Το ποδόσφαιρο μου δίδαξε αξίες που θα με συνοδεύουν για πάντα: τη θυσία, την ταπεινότητα, τη σκληρή δουλειά, την ανθεκτικότητα και τον σεβασμό. Μου χάρισε φιλίες ζωής, αξέχαστες εμπειρίες και το προνόμιο να πραγματοποιήσω το όνειρο εκείνου του μικρού παιδιού που ήθελε μόνο να παίζει ποδόσφαιρο.

Σήμερα ολοκληρώνεται η καριέρα μου ως επαγγελματία ποδοσφαιριστή, όμως η αγάπη μου για αυτό το άθλημα δεν θα τελειώσει ποτέ. Θα παραμείνω κοντά στο ποδόσφαιρο από έναν διαφορετικό ρόλο, με το ίδιο πάθος που είχα πάντοτε ως ποδοσφαιριστής.

Σε ευχαριστώ, ποδόσφαιρο, που μου χάρισες τη ζωή που πάντα ονειρευόμουν.

Και ευχαριστώ όλους όσοι υπήρξαν μέρος αυτού του ταξιδιού».