Ο τίτλος του… 0,099 ενός γκολ

ΔΥΟ ΣΤΕΜΜΑΤΑ ΣΤΟ GOAL - AVERAGE

Τα γκολ των Μάικλ Τόμας και Κουν Αγκουέρο σίγουρα είναι τα πλέον καταλυτικά στα μεγάλα δράματα αναφορικά με τη στέψη του πρωταθλητή στην Αγγλία όμως τα σωτήρια (για τις Άρσεναλ και Μάντσεστερ Σίτι και με θλιβερό φινάλε για τις Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντίστοιχα) έτη του 1989 και του 2012 δεν ήταν τα μοναδικά που είχαν σασπένς και μάλιστα τεράστιο ως το τέλος.

Και για να είμαστε πιο ακριβοδίκαιοι και εμπεριστατωμένοι στην συγκριτική ιστορική αυτή αναδρομή των θρίλερ τίτλου που παίχθηκαν στο αρχαιότερο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα του πλανήτη πιστεύω ότι αξίζει να αναφερθούμε και σε ορισμένα ακόμα , εντάξει ασφαλώς λιγότερο …δραματικά φώτο-φίνις του, αλλά ασφαλώς με μεγάλη ένταση και αγωνία ως το τέλος..

Και κανένα τους φυσικά δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνο της σεζόν 1952-53 όταν το τρόπαιο κρίθηκε για 0,099 (!!!!) του γκολ

Τότε Άρσεναλ και Πρέστον Νορθ Έντ τέλειωσαν τη σεζόν με όλα …ίσα (από 21 νίκες, 12 ισοπαλίες και 9 ήττες και 54 βαθμούς σε 42 ματς εκτός από το… γκολ αβερέιτζ όπου και κρινόταν ο τίτλος σε περίπτωση ισοβαθμίας. Μέσω του συστήματος αυτού (που ίσχυε ως το 1977 και αν δεν άλλαζε θα έμεναν στα κρύα του λουτρού 11 χρόνια αργότερα, όταν για 3η φορά ο τίτλος κρίθηκε στις… λεπτομέρειες) επικράτησαν οι Λονδρέζοι οι οποίοι είχαν απολογισμό τερμάτων 97-64 έναντι 85-60 της αντιζήλου τους με το goal – average να είναι αντίστοιχα 1.516 και 1.417.

Πριν έρθει όμως το γκραν φινάλε αξίζει να αναφέρουμε ότι δύο αγωνιστικές πριν οι μνηστήρες του τίτλου ήταν ….τρεις. Κάπου εκεί βγήκε εκτός μάχης η Γουλβς και μπήκε γερά στη μάχη η Πρέστον με τη νίκη 2-0 επί της Άρσεναλ στο «Ντιπντέιλ». Οι «Λίλιγουάιτς» όπως είναι το όνομα τους επικράτησαν λίγα 24ωρα αργότερα και της Ντέρμπι και έτσι όλα θα κρίνονταν στο παιχνίδι της Άρσεναλ με την γειτονική Μπέρνλι Παρασκευή βράδυ πρωτομαγιά του 1953 στο «Χάιμπουρι». Παρουσία περισσότερων από 51 χιλιάδων θεατών η φιλοξενούμενη ομάδα άνοιξε το σκορ μόλις στο 8΄ αλλά η γηπεδούχος όχι μόνον απάντησε αμέσως με τον Άλεξ Φόρμπς , αλλά και έβαλε τις βάσεις 20 λεπτά αργότερα χάρη στα γκολ των Νταγκ Λίσμαν και Τζίμι Λόγκι. Και επικράτησε έστω δύσκολα 3-2 της γειτόνισσας της η οποία απλά μείωσε στο 74’ και πρόσφερε δόση μεγάλης αγωνίας στους συμπολίτες της που όμως άντεξαν και έκοψαν πρώτοι το νήμα του τίτλου με κάτι λιγότερο από 0,1 του γκολ παραπάνω από την αντίζηλο τους για το στέμμα Πρέστον.

Η …βαρύτερη ισοβαθμία του 65

Μ’ ανάλογο τρόπο κρίθηκε το τρόπαιο και 12 χρόνια αργότερα. Και τότε οι δύο μονομάχοι Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Λιντς τα είχαν μία από τα ίδια ( 26 νίκες 9 ισοπαλίες και 7 ήττες και 61 βαθμούς σε 42 ματς) αλλά εκείνη του μετέπειτα σερ Ματ Μπάσμπι πολύ ανώτερο goal –average από αυτή του επίσης αείμνηστου πλέον Ντον Ρέβι ( 89- 39 και 2.282 οι «μπέμπηδες» και 83- 52 και μόλις 1.596 τα «παγώνια»). Μάλιστα η ομάδα του Μάντσεστερ πήρε τον τίτλο αν και ηττήθηκε 2-1 στο «Βίλα Πάρκ» από την Άστον Βίλα την τελευταία ημέρα της σεζόν (στις 25 Απρίλη της χρονιάς εκείνης).

Αν τώρα ξετυλίξουμε το κουβάρι από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος η πρώτη συναρπαστική σεζόν ήταν εκείνη του 1902-03 όταν η Σέφιλντ Γουένσντεϊ τερμάτισε πρώτη με 42 βαθμούς έναν παραπάνω από τις Άστον Βίλα και Σάντερτλαντ. Δύο χρόνια αργότερα ένας βαθμός χώρισε τους τρεις πρώτους με νικήτρια την Νιουκάστλ με 48, ενώ την ακολούθησαν Έβερτον ,και Μάντσεστερ Σίτι με 47 και 46 αντίστοιχα.

Την περίοδο 1910-11 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξεπέρασε για μόλις ένα βαθμό την Άστον Βίλλα ( 52 έναντι 51) ενώ κάτι ανάλογο έγινε και το 1914-15 ανάμεσα στις Έβερτον και Όλνταμ (46 και 45 αντίστοιχα). Τη σεζόν 1928-29 η Σέφιλντ Γουένσντεϊ έκοψε πρώτη το νήμα με 52 βαθμούς ενώ πίσω της τερμάτισαν Λέστερ και Άστον Βίλα με 51 και 50 αντίστοιχα. Το 1937-38 η Άρσεναλ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με έναν βαθμό παραπάνω από τη Γουλβς ( 52 έναντι 51).

Δραματικό το φινάλε τη σεζόν 1959-60 όταν η Μπέρνλι αναδείχθηκε πρωταθλήτρια χάρη στη νίκη 2-1 επί της Μάντσεστερ Σίτι στο «Μέιν Ρόουντ» στις 2 Μάη χάρη στα γκολ των Μπράιαν Πίλκινγκτον και Τρέβορ Μέρεντιθ. Η ομάδα του Λονδίνου αξίζει να σημειωθεί ότι σε καμία περίπτωση σ’ όλη τη διαδρομή της σεζόν δεν ήταν επικεφαλής της κούρσας αλλά με απολογισμό 55 βαθμών άφησε πίσω τις Γουλβς , Τότεναμ που έμειναν στους 54 και 53 αντίστοιχα).

Ακολούθησε τη σεζόν 1967-58 η πρώτα διαχρονικά εμφύλια μονομαχία του Μάντσεστερ.

Τότε το πέρας της 41ης και προτελευταίας αγωνιστικής βρήκε τις δύο γειτόνισσες ισόβαθμες στην κορυφή με 56 βαθμούς και τη Σίτι να έχει υπέρ της την διαφορά τερμάτων.

Το Σάββατο 11 Μαΐου 1968 την τελευταία αγωνιστική οι «μπλε» δοκιμάζονταν εκτός έδρας από τη Νιούκαστλ την ίδια ώρα που οι «μπέμπηδες» υποδέχονταν μία άλλη …βόρεια, τη Σάντερλαντ. Το +7 στα γκολ έφερνε τους «πολίτες» σε θέση ισχύος έναντι της αντιζήλου τους. Και φρόντισαν να κάνουν το χρέος τους, με τη νίκη 4-3 στο Νιούκαστλ να αποτελεί την αφετηρία των πανηγυρισμών τους ενώ την ίδια ώρα αντίθετα η γειτόνισσα γνώριζε την ήττα με 2-1 από τις «μαύρες γάτες»!

Έτσι για 2η φορά στην ιστορία της, μετά το 1937, η Σίτι ήταν πρωταθλήτρια Αγγλίας αφήνοντας τους γείτονες της να μείνουν με την διόλου ευκαταφρόνητη παρηγοριά να γίνουν με τη δραματική νίκη 4-1 στην παράταση επί της Μπενφίκα στο «Γουέμπλεϊ», η πρώτη αγγλική ομάδα που κατακτούσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης!

Λίγα χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα τη σεζόν 1970-71 η Άρσεναλ εξασφάλισε τον τίτλο με νίκη επί της μισητής γειτόνισσας Τότεναμ έφθασε τους 65 βαθμούς έναν παραπάνω από τη 2η Λιντς και έβαλε τις βάσεις για την κατάκτηση του πρώτου της νταμπλ.

Ο τίτλος στους …τουρίστες

Ακόμα πιο δραματικό για να μη πω κινηματογραφικό ήταν το φινάλε της αμέσως επόμενης σεζόν. Τότε η λατρεμένη μου Ντέρμπι σκαρφάλωσε στην κορυφή της βαθμολογίας με τη νίκη 1-0 επί της Λίβερπουλ στο τελευταίο της ματς.

Αλλά κανείς δεν περίμενε ότι τα «κριάρια» θα πανηγύριζαν τον παρθενικό τίτλο της ιστορίας τους καθώς η μεγάλη Λιντς που ήδη κατέκτησε (με νίκη 1-0 στον τελικό επί της Άρσεναλ) το κύπελλο στις 6 Μάη χρειαζόταν απλά ισοπαλία δύο ημέρες αργότερα κόντρα στην αδιάφορη Γουλβς για να είναι αυτή η νέα πρωταθλήτρια και νταμπλούχος Αγγλίας.

Όμως οι «λύκοι» κάθε άλλο παρά …ήμεροι παρουσιάστηκαν. Η σκηνή του δράματος για τα «παγώνια» στήθηκε το βράδυ της 8ης Μάη της ίδιας χρονιάς στο κατάμεστο από 53.379 θεατές «Μολινό» του Μπέρμιγχαμ. Όπου με τα γκολ των Μανρό στο πρώτο μέρος και Ντούγκαν στο β’ οι γηπεδούχοι έβαλαν τις βάσεις του καταστροφικού έργου τους στο όνειρο της ομάδας του Ντον Ρέβι να ακολουθήσει το παράδειγμα της Άρσεναλ την προηγούμενη χρονιά και να γίνει η μόλις 5η νταμπλούχος στην περίπου αιωνόβια διαδρομή του αγγλικού πρωταθλήματος. Οι φιλοξενούμενοι κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια του τελικού το μόνο που κατάφεραν ήταν να μειώσουν με τον αλησμόνητο τους κάπτεν Μπίλι Μπρέμνερ αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό από το να γνωρίσουν μία από τις πλέον οδυνηρές τους ήττες. Και το …καλύτερο ; Η Ντέρμπι έμαθε ότι από το σχεδόν πουθενά για πρώτη φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια της χώρας με την ομάδα συνοδευόμενη από τον βοηθό προπονητή Πίτερ Τέιλορ να είναι …σε τουρνουά στη Μαγιόρκα, τον δεν πρωτομάστορα της μεγάλης εκείνης επιτυχίας αείμνηστο επίσης Μπράιαν Κλαφ να έχει προτιμήσει να κάνει τις δικές του διακοπές με την οικογένεια του στα Νησιά Σίλι (νησιωτικό σύμπλεγμα στη θάλασσα του Σάρεϊ).

Υπήρξε όμως και ένα επιπλέον όχι ιδιαίτερα …ευχάριστο παρασκήνιο στο ματς του «Μολινό» καθώς πέντε χρόνια αργότερα δημοσίευμα της Ντέιλι Μέιλ κατηγορούσε τον Ρέβι για απόπειρα να δωροδοκήσει τη Γουλβς. Καταγγελίες με τις οποίες όμως οι αθλητικές αρχές της χώρας ουδέποτε ασχολήθηκαν. Αξίζει να σημειωθεί τέλος για να κλείσουμε αυτό το πολύκροτο κεφάλαιο ότι πίσω από τα «κριάρια» του «Κλάφι» που συγκέντρωσαν 58 βαθμούς τερμάτισαν με έναν λιγότερο τόσο η Λιντς όσο και οι Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Σίτι με την τελευταία να κάνει καταστροφική πορεία στην τελική ευθεία της σεζόν με μόλις τέσσερις νίκες στα τελευταία 10 της ματς.

Τρία χρόνια μετά η Ντέρμπι έφθασε με τον πρώην κάπτεν της Ντέιβ Μακάι πλέον αφεντικό του πάγκου πολύ πιο …ορθόδοξα στο 2ο και τελευταίο της πρωτάθλημα χάρη στην ισοπαλία 0-0 εντός έδρας με την Καρλάιλ στις 26 Απρίλη του 1975 ενώ δύο βαθμούς πίσω έμειναν Λίβερπουλ και Ίπσουϊτς.

Τρομερή μάχη την αμέσως επόμενη σεζόν με απροσδόκητη πρωταγωνίστρια την ΚΠΡ του Ντέιβ Σέξτον και των μεγάλων Τζέρι Φράνσις, Στανλ Μποουλς, Ντον Γκίβενς, Φρανκ ΜακΛίντοκ και Μπρους Ρίοκ. Οι «φύλακες του πάρκου της βασίλισσας» από το Λονδίνο συγκέντρωσαν 59 βαθμούς και περίμεναν επίσης ένα δώρο από τη… Γουλβς για να είναι αυτοί και όχι η Λίβερπουλ οι νέοι πρωταθλητές Αγγλίας.

Όμως η ομάδα του μεγάλου λιμανιού με τον αξεπέραστο Μπομπ Πέισλι να κάνει κουμάντο στο θρυλικό “boot-room” (τα αποδυτήρια- προπονητική ομάδα των «ρεντς») διαδεχόμενος ένα χρόνο πριν τον επίσης θρυλικό και αείμνηστο Μπιλ Σάνκλι πραγματοποίησε ένα από τα πλέον συγκλονιστικά ντεμαράζ του αγγλικού ποδοσφαίρου για να δημιουργήσει ένα αγωνιώδες τελικό σκηνικό. Την εντός έδρας ήττα 0-2 από Μίντλεσμπρο στις 6 Μάρτη του 1976 ακολούθησαν έξι νίκες και μία ισοπαλία (δίχως να δεχθεί γκολ σε έξι ματς). Και έτσι χρειαζόταν στις 4 Μάη της ίδιας χρονιάς τη νίκη επίσης στο … «Μολινό» κόντρα στους ιστορικά αποδεδειγμένα επικίνδυνους «λύκους» για να εμποδίσουν την παρθενική στέψη των πρωτευουσιάνων.

Οι οιωνοί δεν ήταν με τους «κόκκινους» καθώς οι γηπεδούχοι στο παρουσία περίπου 49.000 θεατών ματς προηγήθηκαν στο πρώτο μέρος με τον Χίντον και κράτησαν ως το 75’ το προβάδισμα αυτό και το… όνειρο της ΚΠΡ. Που όμως έγινε κομμάτια στο τελευταίο 15λεπτο με τα γκολ των Κίγκαν (76’), Τόσακ (85’) και Κένεντι (89’).

Και σηματοδοτήθηκε κατ’ αυτό τον δραματικό τρόπο η αρχή της «κόκκινης αυτοκρατορίας» του Λίβερπουλ στο αγγλικό ποδόσφαιρο για περίπου δύο δεκαετίες.

Δύο χρόνια αργότερα η ίδια ομάδα ξαναπήρε τον τίτλο με μόλις ένα βαθμό διαφορά από την 2η Μάντσεστερ Σίτι (57 με 56) αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την εντός έδρας νίκη 1-0 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (με γκολ του Κίγκαν) στις 3 Μάη του 1977 στα υπόλοιπα τέσσερα της παιχνίδια για το πρωτάθλημα τον ίδιο μήνα είχε τρεις ισοπαλίες και μία ήττα καθώς είχε το βλέμμα της στραμμένο στον παρθενικό της τελικό στο κύπελλο Πρωταθλητριών κόντρα στην Γκλάντμπαχ . Και η νίκη 3-1 εκεί στο «Ολίμπικο» της Ρώμης ξεκίνησε την επίσης μακροχρόνια ευρωπαϊκή υπεροχή της ομάδας του μεγάλου λιμανιού.

Μία τριετία μετά η Λίβερπουλ έκοβε ξανά πρώτη το νήμα με δύο βαθμούς διαφορά από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (60 έναντι 58) αλλά εξασφάλισε τον τίτλο την προτελευταία αγωνιστική με το εντός έδρας 4-1 επί της Άστον Βίλλα.

Δύο βαθμοί (88 και 86 αντίστοιχα) χώριζαν τη σεζόν 1985-86 την νταμπλούχο εκείνη τη χρονιά Λίβερπουλ από τη μεγάλη της αντίζηλο συμπολίτισσα Έβερτον. Αλλά για να στεφθεί πρωταθλήτρια χρειάστηκε μετά την εντός έδρας ήττα 2-0 από τα «ζαχαρωτά» στις 22 Φλεβάρη να ακολουθήσουν 10 νίκες και μία ισοπαλία πριν κριθούν όλα χάρη στο γκολ του παίκτη –μάνατζερ τότε Νταλγκίς στο 1-0 επί της Τσέλσι στο «Στάμφορντ Μπριτζ» στις 3 Μάη.

Εννιά χρόνια μετά, με το πρωτάθλημα της χώρας να έχει μετονομαστεί σε Πρέμιερ Λιγκ, ο Νταλγκλίς αποτελούσε παρελθόν για τη Λίβερπουλ και παρόν για τη Μπλάκμπερν. Και την οδήγησε στην κατάκτηση του πρώτου της πρωταθλήματος μετά από 81 χρόνια παρά το γεγονός ότι ηττήθηκε την τελευταία αγωνιστική 1-2 στο … «Άνφιλντ» από την πρώην ομάδα του. Και τούτο γιατί η μεγάλη αντίζηλος των «ρόδων» Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την ίδια ώρα υποχρεωνόταν σε εκτός έδρας ισοπαλία 1-1 από την Γουέστ Χαμ (89 βαθμοί για τα «ρόδα» και έναν λιγότερο για τους «κόκκινους διάβολους».

Μάν. Γιουνάιτεντ εναντίον Λονδίνου

Σειρά είχαν οι επικές μονομαχίες των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Άρσεναλ για το αγγλικό στέμμα στα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας. Πρώτη θριαμβεύτρια η νταμπλούχος του 1998 Άρσεναλ. Την 1η Μάρτη εκείνης της χρονιάς η ομάδα του σερ Άλεξ είχε απόσταση 11 βαθμών από τον πλησιέστερο της διώκτη και έδειχνε έτοιμη να πανηγυρίσει τον 5ο της θρίαμβο σε έξι σεζόν. Μάλιστα ένα γραφείο στοιχημάτων είχε αρχίσει ήδη να πληρώνει όσους είχαν ποντάρει σε κάτι τέτοιο. Όμως οι «κανονιέρηδες» του Αρσέν βενγκέρ είχαν τρία ματς λιγότερο και με τη νίκη τους 1-0 μέσα στο «Ολντ Τράφορντ» στα μέσα του ίδιου μήνα μείωσαν την απόσταση στους τρεις βαθμούς, πήραν κεφάλι στην κούρσα τον Απρίλιο και σήκωσαν το τρόπαιο με το νικηφόρο 4-0 επί της Έβερτον αρχές Μάη (ενώ λίγες ημέρες αργότερα πανηγύρισαν το νταμπλ με νίκη 2-0 επί της Νιουκάστλ στον τελικό του κυπέλλου).

Η πρωταθλήτρια συγκέντρωσε τότε 78 βαθμούς , έναν περισσότερο από την αντίζηλο της αλλά ένα χρόνο μετά αν και είχε την ίδια βαθμολογική συγκομιδή οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Οι Λονδρέζοι έμοιαζαν έτοιμοι να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους όταν νίκησαν στην τιτανομαχία της πρωτεύουσας την αιώνια αντίπαλο Τότεναμ ενώ η Γιουνάιτεντ υποχρεώθηκε σε ισοπαλία 2-2 από τη Λίβερπουλ. Όμως η ομάδα του σερ Φέργκιουσον δεν το έβαλε κάτω και αξιοποιώντας την ήττα της Άρσεναλ 1-0 από την Λιντς μια αγωνιστική πριν από τέλος κατάφερε να πέσει πρώτη (με ένα βαθμό διαφορά από την αντίπαλο της) πάνω στο νήμα με τη νίκη 2-1 επί της Τότεναμ αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ.

Αν αποτύγχανε να νικήσει τους «πετεινούς» πρωταθλήτρια θα ήταν η ομάδα του Βενγκέρ. Τα κατάφερε όμως και η νίκη εκείνη ήταν η αφετηρία του μυθικού και άνευ προηγουμένου και επομένου τρεμπλ για τους «κόκκινους διαβόλους» που κατέκτησαν διαδοχικά στη συνέχεια τόσο το κύπελλο (με νίκη 2-0 επί της Νιουκάστλ) όσο και το Τσάμπιονς Λιγκ στις 29 Μάη του 1999 με την επική ανατροπή 2-1 στις καθυστερήσεις στο τελικό της Βαρκελώνης κόντρα στην πολύ ανώτερη σ’ όλο το ματς Μπάγερν.

Για να φθάσουμε στις μονομαχίες της Γιουνάιτεντ την προηγούμενη δεκαετία με την Τσέλσι. Πρώτη γέλασε η …πρώτη το 2008 με τη νίκη 2-0 εκτός έδρας στις 11 Μάη επί της Γουίγκαν και πανηγύρισε τον τίτλο με 87 βαθμούς ενώ την ίδια ώρα οι Λονδρέζοι υποχρεώνονταν στο σπίτι τους σε ισοπαλία 1-1 από την Μπόλτον και συγκέντρωναν δύο λιγότερο.

Όμως δύο χρόνια μετά ήταν η σειρά της Τσέλσι να πανηγυρίσει πάνω στο νήμα με την τελική διαφορά τους να είναι όμως μόνον ένας βαθμός (86 έναντι 85). Οι Λονδρέζοι του Κάρλο Αντσελότι την τελευταία αγωνιστική (9 Μάη του 2010) σάρωσαν 8-0 την …Γουίγκαν και άφησαν στην 2η θέση τους «κόκκινους διαβόλους» παρά το 4-0 επί της Στόουκ επίσης εντός έδρας. Και λιγότερο από μία εβδομάδα μετά οι «μπλε» πανηγύρισαν το παρθενικό τους νταμπλ με την δυσκολότερα του αναμενομένου νίκη 1-0 επί της Πόρτσμουθ στον τελικό του κυπέλλου.