Ο σέντερ δεν είναι το (βασικό) πρόβλημα, η ομάδα είναι…
Ο Παναθηναϊκός πέταξε στα σκουπίδια μία ακόμα νίκη που φαινόταν ότι είχε τον τρόπο να την κάνει δική του, έκανε ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή του και πλέον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και παίκτες καλούνται να βρουν άμεσα λύσεις. -Γράφει ο Γιάννης Κουβόπουλος
Κατά την αναχώρηση του Παναθηναϊκού από το «Ελευθέριος Βενιζέλος» για την Μπολόνια, την Δευτέρα το απόγευμα, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε τονίσει πως η Βίρτους είναι μια ομάδα που ειδικά στο γήπεδό της στηρίζει πολλά στο transition, στα επιθετικά ριμπάουντ και στην πίεση που ασκεί στους αντιπάλους τους. Είχε τονίσει δηλαδή ότι οι παίκτες του θα έπρεπε να προσέξουν πολύ αυτά τα τρία στοιχεία. Transition, επιθετικά ριμπάουντ και να μπορέσουν να διαχειριστούν την πίεση των Ιταλών μειώνοντας τα λάθη τους.
Επί του παρκέ, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τελείως διαφορετικά. Ο Παναθηναϊκός δεν έκανε απολύτως τίποτα απ’ όσα είχε επισημάνει ο προπονητής του, δημοσίως, πριν από τον αγώνα. Οι «πράσινοι» δέχθηκαν συνολικά 84 πόντους και είναι χαρακτηριστικό ότι οι μισοί ήρθαν από επιθετικά ριμπάουντ και από τα δικά του λάθη. Οι παίκτες του «τριφυλλιού» έδωσαν στους Ιταλούς 17 επιθετικά ριμπάουντ (η Βίρτους είχε συνολικά 46, εκ των οποίων τα 17 ήταν επιθετικά), με τους παίκτες του Μούμπρου να παίρνουν από τις δεύτερες ευκαιρίες τους 19 πόντους. Και στους πόντους αυτούς προσθέστε και τους 21 που προήλθαν από τα λάθη του Παναθηναϊκού. Το σύνολο 40.
Δηλαδή, από τους 84 πόντους που δέχθηκε συνολικά ο Παναθηναϊκός οι 40 (κάτι λιγότερο από τους μισούς) προήλθαν από τις δύο κατηγορίες που θα έπρεπε να προσέξουν οι «πράσινοι». Όσο αναφορά το transition ο Παναθηναϊκός δέχθηκε 10 πόντους από αιφνιδιασμό με αποτέλεσμα να φτάσουμε στους 50 πόντους, από τους 84, αναφορικά με τα στοιχεία που είχε τονίσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Είναι ξεκάθαρο πως στην ομάδα υπάρχει θέμα. Θέμα συγκέντρωσης και ρόλων. Ο Παναθηναϊκός ακόμα δεν έχει βρει τη χημεία του, ακόμα δεν έχει καταφέρει να μοιράσει σωστά τους ρόλους και στο κεφάλι των παικτών του (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) υπάρχει μία σύγχυση. Μία σύγχυση που φαίνεται ξεκάθαρα στην περίπτωση του Σιλβέν Φρανσίσκο. Ο Γάλλος παίκτης δεν έχει καταφέρει ακόμα να μπει στο «καλούπι» του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, δεν έχει καταφέρει να ανερμονιστεί στον νέο του ρόλο και αυτό είναι κάτι που μπερδεύει και αγώνει ακόμα περισσότερο τον ίδιο, αλλά προκαλεί θεματάκια και στην υπόλοιπη περιφέρεια.
Την ίδια ώρα, όμως, μεγάλο πρόβλημα υπάρχει και στη θέση του σέντερ. Εκεί όπου ο Ματίας Λεσόρ δείχνει να είναι μακριά από τον γνωστό του εαυτό και την ίδια στιγμή ο Μήτογλου να μην έχει καταφέρει ακόμα να μπει 100% στη θέση του δεύτερου σέντερ. Και το χειρότερο για τον Παναθηναϊκό είναι πως την ίδια στιγμή οι σέντερ της Μπολόνια έκαναν… πάρτι δείχνοντας την τεράστια διαφορά τους με τους «πράσινους».
Λεσόρ και Μήτογλου ολοκλήρωσαν τον αγώνα έχοντας συνολικά 15 πόντους και 6 ριμπάουντ, τη στιγμή που Ντιούφ και Ντιαρά είχαν 30 πόντους και 16 ριμπάουντ, εκ των οποίων τα 10 ήταν επιθετικά. Εκεί ο Παναθηναϊκός έχει ένα ακόμα ξεκάθαρο θέμα το οποίο χρήζει άμεσης επίλυσης. Είναι δεδομένο και δεν έχει να κάνει με το θέμα στην περιφέρει. Το θέμα στην περιφέρεια είναι θέμα χρόνου να λυθεί, τη στιγμή που στο «5» ο Παναθηναϊκός μοιάζει ότι πρέπει να κινηθεί άμεσα για την απόκτηση παίκτη ο οποίος θα μπορεί να κάνει τη διαφορά… χθες.
ΥΓ1: Δεν είναι η πρώτη φορά που στη Μπολόνια κάτι… καραγκιόζηδες κάνουν τέτοιες ρατσιστικές επιθέσεις. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί είναι και η διοίκηση της ομάδας. Από τη στιγμή που ακούς απάντηση ότι έχει πληρώσει πολλά και δε μπορούμε να τον διώξουμε καταλαβαίνεις τι γίνεται και τι ισχύει. Και πολύ καλά θα κάνει ο Παναθηναϊκός να προβεί σε επίσημη καταγγελία, από τη μία για να υπερασπιστεί τους παίκτες του και από την άλλη για να μπει ένα τέλος σε αυτή την αλητεία.
ΥΓ2: Και μόνο η παρουσία του Μπερτομέου στη Μπολόνια ήταν αρκετή για να… ξυπνήσουν αναμνήσεις. Η διαιτησία του Ζαμοϊσκι, ειδικά στο τέλος της αναμέτρησης θύμισε παλιές κακές εποχές. Είπαμε πράγματα αλλάζουν, αλλά κάποια μένουν ίδια. Και για να υπάρξει ολοκληρωτική αλλαγή του σκηνικού θα πρέπει να περάσει χρόνος.
ΥΓ3: Η φάση με το τζάμπολ στα 0.3 δευτερόλεπτα αποτελεί το κορυφαίο παράδειγμα έλλειψης συγκέντρωσης της ομάδας.