Ήττα-ντροπή που δεν πρέπει να μας... βυθίσει στην εσωστρέφεια

«Ενός κακού μύρια έπονται». Μια φράση που αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο όσα συνέβησαν το βράδυ της Παρασκευής (13/11) στο Άμστερνταμ, σε μια βραδιά που η Εθνική Ελλάδας γνώρισε στην επιβλητική «Johan Cruijff ArenA» την πιο βαριά ήττα της σύγχρονης ιστορίας της.

Το διπλό λάθος του Μαυροπάνου στο ξεκίνημα, το γρήγορο γκολ της Ολλανδίας και όσα ακολούθησαν δημιούργησαν ένα σκηνικό που πολύ γρήγορα εξελίχθηκε στον απόλυτο... εφιάλτη.

Το τελικό 7-0 δεν χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης και, όπως είναι λογικό, δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες ούτε μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή παρένθεση.

Η αλήθεια είναι πως η εικόνα της Ελλάδας ήταν πέρα για πέρα απογοητευτική. Το καταλάβαινες από τα πρώτα λεπτά, ακόμη και από τη γλώσσα σώματος ορισμένων παικτών. Οι «Οράνιε» του Τσάβι έπαιξαν... Total Football, πίεσαν, βρήκαν χώρους, εκμεταλλεύτηκαν κάθε αδυναμία και τιμώρησαν (σχεδόν) κάθε λάθος.

Η αμυντική λειτουργία των διεθνών ήταν τραγική, με τα τέρματα των Ολλανδών να σημειώνονται με πανομοιότυπο τρόπο. Το 5-0 του ημιχρόνου είχε ήδη αποτυπώσει το μέγεθος της αγωνιστικής κατάρρευσης, ενώ τα δύο γκολ που ακολούθησαν απλώς έδωσαν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις στην ήττα.

Η πραγματικότητα, πάντως, είναι πως το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που πρέπει να προβληματίζει. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ήρθε. Μια ομάδα που δεν είχε γνωρίσει ήττα στη διοργάνωση, ένα σύνολο που είχε δημιουργήσει προσδοκίες και είχε βάλει τον εαυτό του σε θέση να διεκδικεί κάτι σημαντικό, εμφανίστηκε αγνώριστο. Ανέτοιμη πνευματικά και αγωνιστικά, με ευθύνη και του προπονητή.

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως φταίει για... όλα ο κόουτς Ιβάν. Ο προπονητής έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης για την εικόνα και την αγωνιστική προσέγγιση, αλλά οι διεθνείς οφείλουν να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες. Τα ατομικά λάθη, η έλλειψη συγκέντρωσης, οι κακές αντιδράσεις και η αδυναμία να βγει αντίδραση όταν το παιχνίδι στράβωσε δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Σε αυτό το επίπεδο, απέναντι σε μια ομάδα με την ποιότητα της Ολλανδίας, κάθε αδυναμία πληρώνεται. Και η Ελλάδα πλήρωσε σχεδόν όλες όσες εμφάνισε.

Από εκεί και πέρα, το 7-0... έγραψε και πλέον δεν ξεγράφει! Αυτό που μπορεί και πρέπει να αλλάξει είναι η εικόνα. Η απογοήτευση είναι δεδομένη, η κριτική επιβεβλημένη και η αυτοκριτική απαραίτητη. Δεν χρειάζεται, όμως, να μετατραπούν όλα αυτά σε μια γενικευμένη εσωστρέφεια που θα παρασύρει ακόμη περισσότερο το γκρουπ. Δεν πρέπει μια κακή βραδιά να ακυρώσει όσα είχαν προηγηθεί. Τα μεγάλα «διπλά» δηλαδή σε Άουγκσμπουργκ και Βελιγράδι.

Η αναμέτρηση με τη Σερβία στο Πανθεσσαλικό τη Δευτέρα (16/11, 21:45), έχει πλέον χαρακτήρα τελικού. Η Εθνική καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να βγάλει αντίδραση και να διεκδικήσει τη νίκη που θα της επιτρέψει να κυνηγήσει την πρόκριση στην τελική οκτάδα του Nations League.