Ο Ολυμπιακός ήταν «Die Hard» και αυτό πρέπει να είναι το μότο του για όλη τη σεζόν

Μπορεί στον ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε ο Ολυμπιακός να... έπεσε, όμως σηκώθηκε κάμποσες φορές και αυτή η «refuse to lose» νοοτροπία θα πρέπει να τον ακολουθεί σε όλη τη σεζόν.

Γιάννης Χονδρός
Ο Ολυμπιακός ήταν «Die Hard» και αυτό πρέπει να είναι το μότο του για όλη τη σεζόν

Ως «ροκ» μπορεί να χαρακτηριστεί το πρώτο επίσημο τεστ του Ολυμπιακού για τη σεζόν 2026/27.

Οι «ερυθρόλευκοι» βγήκαν νικητές από τη... σκυλομαχία με τη Φενέρμπαχτσε (92-90) και θα διεκδικήσουν κόντρα στη Ρεάλ στον τελικό του Σαββάτου το νεοσύστατο τρόπαιο του Super Cup της EuroLeague στο Άμπου Ντάμπι.

Πέρασαν 118 ημέρες από το τελευταίο επίσημο συναπάντημα των δύο ομάδων. Τότε ήταν στον ημιτελικό του Final Four στο «Telekom Center», κι όμως το πρώτο αυτό επίσημο crash-test ανάμεσα στους δύο τελευταίους πρωταθλητές Ευρώπης έδειξε πολλά και ανέδειξε νέους πρωταγωνιστές. Κυρίως, φυσικά, από την πλευρά των νικητών, οι οποίοι έβγαλαν χαρακτήρα, έχοντας παράλληλα μεγάλα ψυχικά αποθέματα για να γυρίσουν «τούμπα» το παιχνίδι.

Παρότι η Φενέρμπαχτσε κατάφερε να προηγηθεί τρεις φορές στην αναμέτρηση με διψήφια διαφορά, εκμεταλλευόμενη τα λάθη και την αστοχία των Πειραιωτών, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν τα παράτησε στιγμή. Με πλάνο και υπομονή επέστρεφε συνεχώς και εν τέλει ήταν αυτή που πήρε τη σπουδαία πρόκριση, στέλνοντας στο... καναβάτσο τον Σάρας και την παρέα του με ένα εκπληκτικό ντεμαράζ στο φινάλε.

Ένταση, πάθος, νευρά. Η αναμέτρηση της «Etihad Arena» είχε τα πάντα και όπως δήλωσε χαρακτηριστικά και ο Έλληνας τεχνικός μετά τη λήξη, η πνευματική και σωματική επιβάρυνση ήταν τέτοια που θύμιζε λες και οι δύο ομάδες έπαιζαν παιχνίδι playoffs στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς.

Ο Εβάν Φουρνιέ βγήκε για πολλοστή φορά μπροστά και μίλησε την ύστατη στιγμή, πετυχαίνοντας το καθοριστικό καλάθι της νίκης. Παράλληλα, ο ανανεωμένος και... fit πλέον Κόρι Τζόσεφ, με την τεράστια παρακαταθήκη των 866 παιχνιδιών στο NBA, ήταν κομβικότατος στην οργάνωση και στην εκτέλεση στην τέταρτη περίοδο. Από κοντά και ο Ντόντα Χολ, ο οποίος κάλυψε επάξια το κενό του Νίκολα Μιλουτίνοφ στη θέση «5», κυριαρχώντας στις ρακέτες και συνεχίζοντας τις εξαιρετικές του εμφανίσεις από την περίοδο της προετοιμασίας.

Οι νέοι παίκτες (ΜακΙντάιρ, Μοντέρο) ψάχνουν, όπως είναι απόλυτα λογικό για την εποχή, ακόμα τα πατήματά τους πάνω στο παρκέ. Προσπαθούν σταδιακά να ενσωματωθούν στην τακτική εξίσωση και στο απαιτητικό σύστημα του κόουτς Μπαρτζώκα. Χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά, υπομονή και χρόνος, κάτι που θα το έχουν όσο ακόμα οι... παλιοί σώζουν τη «μπουγάδα» στις κρίσιμες καμπές των αγώνων.

Στόχος όλων των αντιπάλων φέτος είναι να νικήσουν τους Πειραιώτες και να τους κατεβάσουν από τον θρόνο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Ωστόσο, το πρώτο αυτό μεγάλο δείγμα γραφής κατέστησε σαφές ένα πράγμα: ο φετινός Ολυμπιακός, ακόμα κι όταν δεν πιάνει τα συνήθη υψηλά στάνταρ απόδοσης, παραμένει μια ομάδα με βαρύ μέταλλο που απλά αρνείται να χάσει. Ή αλλιώς «Die Hard»...