Πένθος στο ιταλικό ποδόσφαιρο: Πέθανε ο θρύλος της Ίντερ, Σάντρο Ματσόλα

Ο Σάντρο Ματσόλα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά στην Ίντερ και στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Ο άνθρωπος που ταύτισε την επαγγελματική του διαδρομή με τους «νερατζούρι» υπήρξε πρωταγωνιστής μιας από τις πιο επιτυχημένες εποχές του συλλόγου.

Ο Ματσόλα φόρεσε αποκλειστικά τη φανέλα της Ίντερ σε επαγγελματικό επίπεδο, αγωνιζόμενος για 17 διαδοχικές σεζόν, από το 1960 έως το 1977. Σε αυτό το διάστημα κατέγραψε 565 συμμετοχές και 161 γκολ, επίδοση που τον κατατάσσει στην πέμπτη θέση των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία της ομάδας του Μιλάνου.

Υπήρξε βασικό στέλεχος της «Grande Inter» του Ελένιο Ερέρα, που κυριάρχησε στην Ιταλία και την Ευρώπη τη δεκαετία του 1960.

Οι τίτλοι κι η κορυφαία ευρωπαϊκή βραδιά

Με την Ίντερ κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Ιταλίας, δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης και δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα.

Τη σεζόν 1964/65 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Serie A με 17 γκολ, ενώ το 1963/64 είχε βγει κορυφαίος σκόρερ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με επτά τέρματα. Το 1971 κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη «Χρυσή Μπάλα», πίσω από τον Γιόχαν Κρόιφ.

Στις 27 Μαΐου 1964, στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Ματσόλα έζησε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του. Η Ίντερ επικράτησε με 3-1 στο Πράτερ της Βιέννης, με τον ίδιο να σημειώνει δύο γκολ απέναντι στη σπουδαία ομάδα των Φέρεντς Πούσκας και Αλφρέδο Ντι Στέφανο, χαρίζοντας στους «νερατζούρι» το πρώτο κορυφαίο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας τους.

Έναν χρόνο αργότερα, πανηγύρισε ξανά την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μετά το 1-0 επί της Μπενφίκα στον τελικό, ενώ είχε καθοριστική παρουσία και στις δύο επιτυχίες της Ίντερ στο Διηπειρωτικό Κύπελλο απέναντι στην Ιντεπεντιέντε.

Η Εθνική Ιταλίας και η μεταποδοσφαιρική του πορεία

Ο Σάντρο Ματσόλα φόρεσε 70 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ιταλίας και σημείωσε 22 γκολ. Συμμετείχε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1966, του 1970 και του 1974, ενώ το 1968 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Στο Μουντιάλ του 1970, η Ιταλία έφτασε μέχρι τον τελικό του Μεξικού, όπου ηττήθηκε από τη Βραζιλία του Πελέ. Η διοργάνωση έμεινε γνωστή και για την εναλλαγή του Ματσόλα με τον Τζάνι Ριβέρα στην ενδεκάδα της «Σκουάντρα Ατζούρα».

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παρέμεινε στον χώρο, αναλαμβάνοντας διοικητικές θέσεις στην Ίντερ και αργότερα στην Τζένοα. Επί προεδρίας Μάσιμο Μοράτι επέστρεψε στους «νερατζούρι» ως αθλητικός διευθυντής, συνδέοντας το όνομά του με την απόκτηση του Ρονάλντο το 1997, μία από τις σημαντικότερες μεταγραφές στην ιστορία του συλλόγου.

Η Ίντερ αποχαιρέτησε τον Ματσόλα χαρακτηρίζοντάς τον «αιώνια σημαία» της. Για τους φιλάθλους της, ο θρυλικός άσος δεν υπήρξε απλώς ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής, αλλά μία από τις μορφές που καθόρισαν την εποχή της «Grande Inter» και άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο ιταλικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.