Να έχει το τέλος που του αξίζει
Ο Νίκος Συρίγος γράφει για την τιμωρία του τέρατος που σκότωσε το παιδί του.
Να με συμπαθάνε οι πολιτισμένοι, οι ψύχραιμοι και λοιπά αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις, ο πολιτισμός πάει περίπατο. Τελειώνει. Εδώ πρέπει να μιλήσει το ένστικτο. Όταν σκοτώνεις το παιδί σου και όχι απλά δεν μετανιώνεις αλλά με απόλυτη ψυχραιμία προσπαθείς να εξαφανίσεις κάθε ίχνος του με αυτό το φρικτό τρόπο και πουλάς τα πράγματα του, τότε κανένας πολιτισμός, κανένα κράτος, καμιά πολιτεία, ΤΙΠΟΤΑ, δεν πρέπει να σε προστατέψει… Ο τύπος αυτός πρέπει να έχει το τέλος που του αξίζει.
Και το απίστευτο είναι πως όποιο κι αν είναι το τέλος του, δεν θα είναι αυτό που του αξίζει. Κανείς δεν μπορεί να τιμωρήσει ανάλογα με την πράξη του αυτόν τον τύπο. Κανείς. Αν πιστεύεις στο Θεό, ίσως ελπίζεις ότι θα τον στείλει «συστημένο» στο διάβολο... Δεν χρειάζεται να γράψεις πολλά. Δεν χρειάζεται να γράψεις τίποτα… Οι αρχαίοι έλεγαν για τις «Ερινύες»… Όχι. Δεν αρκεί. Να επιστρέψει τώρα η θανατική ποινή. ΤΩΡΑ. Και πάλι επιεικής θα είναι για αυτόν. Χάδι…
Λένε ότι μέσα στη φυλακή, υπάρχουν άλλοι νόμοι. Ότι ορισμένες αξίες δεν διαπραγματεύονται… Και η σχέση πατέρα-παιδιού πρέπει να μείνει αδιαπραγμάτευτη… Όποιος και αν χρειαστεί να τη διαφυλάξει.
