Ο Μπόρις Μπέκερ και το πάθος του για το πόκερ...

Ο Γερμανός, νεότερος πρωταθλητής στην ιστορία του Γουίμπλεντον, μίλησε στην PokerStars για το νέο μεγάλο του πάθος, θυμήθηκε τα... παλιά όταν ως τενίστας γυρνούσε όλο τον κόσμο, παραδέχθηκε ότι ακόμα δεν είναι τόσο καλός ως παίκτης όσο καλός ήταν στα κορτ και εξήγησε πώς αποκλείστηκε από τουρνουά πόκερ από τη σύζυγό του!

Αναλυτικά η συνέντευξή του:

Είσαι μέλος της Team PokerStars SportStars εδώ και πέντε χρόνια. Ποια ήταν η πιο συναρπαστική εμπειρία σου παίζοντας πόκερ μέχρι στιγμής;

«Υπήρξαν, φυσικά, πολλές υπέροχες στιγμές. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το πρώτο μου European Poker Tour στο Μόντε Κάρλο όπου κατάφερα να είμαι chip leader σε ένα side event μετά την πρώτη ημέρα. Μάλιστα, κατάφερα να φτάσω και στο τελικό τραπέζι όπου τερμάτισα έβδομος. Αυτό ήταν οπωσδήποτε ορόσημο για εμένα και από τότε το ενδιαφέρον μου για το παιχνίδι μεγαλώνει συνεχώς.

Το καλύτερο αποτέλεσμα που σημείωσα, μιλώντας για το πόκερ, ήταν πιθανόν στο World Poker Tour του Λας Βέγκας: Μετά από πέντε ατελείωτες ημέρες, κατέλαβα την 38η θέση από συνολικά 400 συμμετέχοντες. Στο περσινό EPT της Βαρκελώνης, κατάφερα να τερματίσω για πρώτη φορά σε θέση με χρηματικό έπαθλο σε Main Event. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ!»  

Ποια από τις τηλεοπτικές ποκερικές εμφανίσεις που έχεις κάνει έχει μείνει πιο έντονα στη μνήμη σου;

«Η πρώτη μου εμφάνιση στην εκπομπή του Stefan Raab, "TV total PokerStars.de Nacht", στη γερμανική τηλεόραση. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς αποκλείστηκα από τη γυναίκα μου! Συγχρόνως, ήταν και η πρώτη μου μεγάλη επιτυχία σε εθνικό επίπεδο. Ιδιαίτερα για τη γυναίκα μου που κατάφερε να κερδίσει το τουρνουά! Αλλά τη δεύτερη φορά που ήμουν καλεσμένος στο σόου του Stefan Raab, κατάφερα να αποκλείσω εγώ τη γυναίκα μου από το τραπέζι. Δυστυχώς, σχεδόν κανείς δεν το θυμάται αυτό! Τελικά, έχασα παίζοντας heads-up με τον παίκτη που προκρίθηκε online αλλά κατάφερα τουλάχιστον να κερδίσω τη δεύτερη θέση. Θα ήθελα να παίξω στο σόου του Raab για τρίτη φορά».

Ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά σε έναν επιτυχημένο παίκτη κατά τη γνώμη σου;

«Το μυστικό είναι μάλλον η υπομονή. Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, για να παίξεις στη συνέχεια επιθετικά μόλις έρθει η κατάλληλη στιγμή. Στα αγγλικά, υπάρχει ένα ρητό: "there is no shame in folding" (Δεν είναι ντροπή να κάνεις πάσο). Και όταν μιλάμε για πόκερ, είναι αλήθεια! Ειδικά στα τουρνουά... ένα κακό call και είσαι εκτός παιχνιδιού. Σημαντικά είναι η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, η υπομονή και ένα καλό poker face. Πρέπει να επενδύσεις πολύ χρόνο και να εξασκηθείς πολύ για να τα αποκτήσεις όλα αυτά».

Θα έλεγες ότι το πόκερ έχει επηρεάσει τη ζωή σου;

«Ναι. Θα έλεγα πώς έχει ασκήσει ιδιαίτερα σημαντική επιρροή στη ζωή μου τα τελευταία πέντε χρόνια. Είναι πάντα καλό να εξασκείσαι στην υπομονή και την αυτοσυγκέντρωση. Κατά κάποιον τρόπο, συγκρίνω την καριέρα μου στο πόκερ με την καριέρα μου στο τένις. Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες. Κατά τη διάρκεια των τουρνουά, περνάω πολύ χρόνο με νέους ανθρώπους. Ταξιδεύουμε μαζί και μένουμε στα ίδια ξενοδοχεία. Μοιάζει με αυτό που βίωνα όταν ήμουν 25 χρόνων. Η καθημερινότητά μου είναι διαφορετική σήμερα, αλλά νιώθω ωραία που το πόκερ με γυρνάει πίσω στα 20 μου χρόνια».

Το Wimbledon αποκαλείται συχνά το καθιστικό σου. Το τραπέζι του πόκερ αποτελεί το νέο σου καθιστικό;

«Μετά από πολλούς τραυματισμούς και μερικά χειρουργεία, σχεδόν δεν μπορώ να παίξω τένις σήμερα. Και δεν παίζω τόσο καλά όσο έπαιζα. Αλλά πρέπει να μάθω και να εκτιμήσω το πόκερ. Ίσως πρέπει να έχω και το δικό μου τραπέζι πόκερ στο σπίτι. Επίσης, υπάρχουν αρκετά τουρνουά που μου αρέσουν και προσπαθώ να πηγαίνω σε αυτά κάθε χρόνο. Το πόκερ έχει αντικαταστήσει σαφώς το τένις στη ζωή μου».

Κυνηγάς την καριέρα σου στο πόκερ με την ίδια σοβαρότητα και φιλοδοξία όσο όταν έπαιζες τένις;

«Δυστυχώς, δεν είμαι επαγγελματίας παίκτης πόκερ. Αυτή είναι η μοναδική διαφορά. Λόγω άλλων υποχρεώσεων, μπορώ να παίξω σε πέντε ή έξι τουρνουά το πολύ σε μια χρονιά. Γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει πραγματικά σύγκριση μεταξύ των δύο από αθλητική άποψη. Αλλά όταν παίζω πόκερ, είμαι τόσο συγκεντρωμένος όσο όταν έπαιζα τένις. Αυτό είναι σίγουρο».

Κάποια από τις αδυναμίες σου έχει αποδειχτεί μειονέκτημα στα τραπέζια του πόκερ;

«Στην αρχή, ως αρχάριος, το να είμαι τόσο γνωστός αποτελούσε σαφώς μειονέκτημα. Όλοι ήθελαν να παίξουν εναντίον μου, αν και δεν ήμουν ακόμα τόσο καλός. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πρέπει να παίζω έως το τέλος και το μπλοφάρισμα ήταν σχεδόν αδύνατο. Αλλά σύντομα κατάφερα να επωφεληθώ από αυτό που αρχικά ήταν μειονέκτημα καθώς βελτίωσα γρήγορα το παιχνίδι μου. Στη συνέχεια, ήμουν σε θέση να εκπλήσσω επανειλημμένως τον αντίπαλό μου και να του παίρνω όλα τα chips.

Σήμερα όλοι με αντιμετωπίζουν ως κάποιον που ξέρει να παίζει πόκερ. Τελικά, η μεγαλύτερη αδυναμία μου είναι η έλλειψη χρόνου. Όταν κάθομαι να παίξω σε ένα τουρνουά πόκερ, πρέπει αρχικά να ξεκινήσω να μπαίνω σε ρυθμό πόκερ, καθώς όλο το προηγούμενο διάστημα, επί εβδομάδες, βρισκόμουν σε εντελώς διαφορετικό περιβάλλον. Κι αυτό μπορεί να είναι πολύ δύσκολο, ειδικά όταν παίζεις σε τουρνουά, επειδή μπορεί να παίξεις δύο άσχημες παρτίδες και να βρεθείς εκτός παιχνιδιού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δουλεύω πάνω στην πνευματική δύναμη μου και το poker face μου ενώ το τουρνουά έχει τελειώσει».