Όταν η Ίντερ είχε για επιθετική αιχμή τον Ρομπέρτο Κάρλος!

Σήμερα ακούγεται σχεδόν σαν ποδοσφαιρικό ανέκδοτο. Ρομπέρτο Κάρλος και… επιθετικός; Ο τύπος που έγραψε ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους αριστερούς μπακ όλων των εποχών, με σουτ ικανό να κάνει τερματοφύλακες να φυλάνε τα χέρια τους και τα δοκάρια να… τρέμουν μη τα ραγίσει, ή αλλιώς ένας τύπος που μπορούσε να διανύσει ολόκληρη την αριστερή πλευρά σε λίγα δευτερόλεπτα.

Ναι, αυτός ο τύπος κάποτε αγωνιζόταν στην κορυφή της επίθεσης και δεν ήταν απλώς μια περίεργη δοκιμή σε κάποια φιλική αναμέτρηση. Κατά τη θητεία του στην Ίντερ, ο κόουτς Ρόι Χότζσον τον χρησιμοποιούσε κανονικά ως επιθετικό με παράδοξο να είναι ότι ήταν πολύ καλός.

Ο Ρομπέρτο Κάρλος που έβαζε γκολ

Το 1995, ο νεαρός Ρομπέρτο Κάρλος έφτασε στο Μιλάνο από την Παλμέιρας, έχοντας ήδη δημιουργήσει όνομα στη Βραζιλία ως ένας εξαιρετικά επιθετικός αριστερός μπακ. Είχε ταχύτητα, δύναμη, τεχνική και εκείνο το αριστερό πόδι που αργότερα θα γινόταν σήμα κατατεθέν του.

Ο τότε προπονητής της Ίντερ, Ρόι Χότζσον, όμως, είχε διαφορετική άποψη για το πού μπορούσε να τον εκμεταλλευτεί και αντί να τον τοποθετήσει στην άμυνα, ο Κάρλος βρέθηκε να παίζει στην επίθεση. Το αστείο είναι ότι η επιλογή άρχισε να βγάζει νόημα.

Ο Βραζιλιάνος άρχισε να σκοράρει με απίστευτη συχνότητα και μέσα σε μόλις επτά παιχνίδια πέτυχε επτά γκολ.

Σε οποιονδήποτε άλλον επιθετικό, αυτό θα ήταν το τέλειο επιχείρημα για να παραμείνει στην ενδεκάδα. Για τον Ρομπέρτο Κάρλος ήταν κάτι σαν… εφιάλτης.

Ο ίδιος ο Κάρλος έχει περιγράψει αργότερα την κατάσταση ως μία από τις πιο παράξενες περιόδους της καριέρας του.

«Μπορούσα να καταλάβω αν με έβαζε εξτρέμ, γιατί ήμουν επιθετικός μπακ», είχε πει για τον Χότζσον. «Αλλά ως έναν από τους δύο επιθετικούς; Έλα τώρα. Είμαι 1,68 μ.!»

Ας είμαστε ειλικρινείς, ο Κάρλος δεν είχε πρόβλημα να επιτίθεται. Το αντίθετο μάλιστα ήταν ένας από τους πιο επιθετικούς full-backs που έχουμε δει ποτέ στα γήπεδα. Αλλά άλλο να ξεκινάς από πίσω, να ανεβαίνεις με την μπάλα και να εκμεταλλεύεσαι τον χώρο και άλλο να περιμένεις μέσα στην περιοχή απέναντι σε στόπερ που σε περνούν… μισό κεφάλι.

Όμως ο λόγος που ο Ρομπέρτο Κάρλος δεν είχε υπομονή να σε εξελιχθεί σε επιθετικό παγκόσμιας κλάσης, ήταν το Copa América που πλησίαζε.

Ο Κάρλος ήθελε να αγωνιστεί με τη Βραζιλία στη φυσική του θέση αλλά για να το κάνει, όμως, χρειαζόταν να παίζει ως αριστερός μπακ στην Ίντερ. Το να καθιερωθεί ως επιθετικός στην Ιταλία δεν βοηθούσε ιδιαίτερα τα σχέδιά του, σε μια εποχή που υπήρχε ο Ρομάριο όπως και ο Ρονάλντο το «φαινόμενο».

Μίλησε λοιπόν με τη διοίκηση και προσπάθησε να εξηγήσει ότι ήθελε να επιστρέψει στη θέση που ήξερε καλύτερα.

Δυστυχώς για τον ίδιο, δεν βρήκε ακριβώς την ανταπόκριση που περίμενε, αλλά τότε εμφανίστηκε ένας άνθρωπος που έμελλε να αλλάξει ολόκληρη την καριέρα του.

Δέκα λεπτά που άλλαξαν την ιστορία

Ο Λορένθο Σανθ, πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, εμφανίστηκε στο προσκήνιο και φημολογείται ότι η συνάντηση με τον Κάρλος κράτησε μόλις δέκα λεπτά. Ο Σανθ κατάλαβε τι ήθελε ο Βραζιλιάνος, ο Κάρλος κατάλαβε ότι στη Μαδρίτη θα μπορούσε να παίξει εκεί που πραγματικά ήθελε και η μεταγραφή ουσιαστικά πήρε τον δρόμο της.

Και κάπως έτσι, μία από τις πιο περίεργες ποδοσφαιρικές αποφάσεις της δεκαετίας του ’90 κατέληξε να αλλάξει την ιστορία του αθλήματος καθώς στη Ρεάλ Μαδρίτης ο Ρομπέρτο Κάρλος δεν έγινε απλώς ένας καλός αριστερός μπακ, αλλά έκανε το όνομά του συνώνυμο με τη θέση.

Οι απίστευτες κούρσες, τα φαρμακερά ανεβάσματα, οι σέντρες-ξυράφια και φυσικά εκείνο το σουτ που έκανε την μπάλα να μοιάζει σαν να αψηφά τους νόμους της φυσικής, έγραψαν ιστορία.

Συνολικά, κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα Ισπανίας, τρία Champions League και το Παγκόσμιο Κύπελλο με τη Βραζιλία το 2002, ενώ έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιδραστικούς full-backs που πάτησαν ποτέ γήπεδο.

Και όλα αυτά επειδή, κάποτε, ένας προπονητής αποφάσισε ότι ο Ρομπέρτο Κάρλος θα ήταν καλύτερος… επιθετικός. Το παράδοξο είναι ότι ο Χότζσον δεν έκανε απαραίτητα μια εντελώς παράλογη επιλογή καθώς ο Βραζιλιάνος σκόραρε και μάλιστα πολύ.

Απλώς έκανε ένα μικρό λάθος: έβαλε τον Ρομπέρτο Κάρλος στη θέση όπου μπορούσε να σκοράρει, αντί στη θέση όπου μπορούσε να γίνει θρύλος.