Είναι άδικο όλο αυτό που περνάει ο Θανάσης

Αν υπάρχει μία πραγματικότητα γύρω από το internet και τα social media, αυτό είναι ότι πολύ εύκολα χάνεται κάθε αίσθηση μέτρου και η περίπτωση του Θανάση Αντετοκούνμπο είναι μία από αυτές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πώς τα καταφέρνουν πάντα με τα trades αυτοί οι Χιτ;

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε το μεγάλο trade που έστειλε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στο Μαϊάμι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου ασχολείται λιγότερο με τον ίδιο τον superstar και περισσότερο με το πώς θα βγάλει το επόμενο αστείο για τον αδερφό του. Μιμίδια, σχόλια, ειρωνείες, προβλέψεις καταστροφής και αμέτρητα «αστεία» που έχουν ως κοινό παρονομαστή τον Θανάση. Μην πάτε μακριά, μέχρι και ο Πάτρικ Μπέβερλι ειρωνεύτηκε.

Το ξέρουμε, εδώ και χρόνια έχει καθιερωθεί η άποψη ότι ο Θανάσης βρέθηκε στο Μιλγουόκι λόγω της παρουσίας του Γιάννη και ποτέ κανείς δεν έχει κρύψει ότι αυτή είναι αλήθεια. Στον επαγγελματικό αθλητισμό, άλλωστε, οι σχέσεις, οι ισορροπίες και οι αποφάσεις των ομάδων δεν είναι ποτέ τόσο απλές όσο παρουσιάζονται στα social media.

Αυτό που σίγουρα δεν είναι λογικό, όμως, είναι να αντιμετωπίζεται ένας επαγγελματίας αθλητής σαν μόνιμος στόχος χλευασμού.

Ο Θανάσης δεν είναι ο Giannis, δεν υπήρξε ποτέ κάτι αντίστοιχο με τον διάσημο αδερφό του και δεν προσπάθησε ποτέ να παρουσιαστεί ως ο κάτι τέτοιο. Αντιθέτως ήταν πάντα ένας διαφορετικός παίκτης, με ταβάνι, άλλες δυνατότητες και ρόλο, πάνω από όλα όμως ήταν εκεί πάντα εκεί για τον αδερφό του.

Και αν το δούμε με πιο καθαρή σκέψη, το να συγκρίνεται καθημερινά με έναν από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες της εποχής του είναι εξ αρχής μια άδικη συνθήκη. Αν αφήσουμε όμως στην άκρη το NBA και τη λάμψη του, δύσκολα μπορεί κάποιος να υποστηρίξει σοβαρά ότι ο Θανάσης δεν θα είχε θέση και μάλιστα ουσιαστικό ρόλο σε αρκετές καλές ομάδες της Euroleague.

Η ενέργειά του, η αθλητικότητά του, η αμυντική του προσήλωση και η ένταση που βγάζει στο παρκέ είναι στοιχεία που κάθε προπονητής θέλει να έχει διαθέσιμα. Ίσως όχι ως πρώτο βιολί, αλλά σίγουρα ως ένα χρήσιμο και σημαντικό κομμάτι του συνόλου.

Άλλο το χιούμορ, άλλο η εμμονή

Έχει διαφορά ένα καλοπροαίρετο, χιουμοριστικό σχόλιο και άλλο η συστηματική προσπάθεια να μειωθεί ένας άνθρωπος για χρόνια, λες και η παρουσία του στο επαγγελματικό μπάσκετ αποτελεί προσωπική προσβολή για τον υπόλοιπο πλανήτη.

Η αλήθεια είναι ότι ο Θανάσης μοιάζει να έχει αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση με αξιοθαύμαστη ψυχραιμία. Δεν απαντά, δεν τσακώνεται, δεν παριστάνει κάτι που δεν είναι. Συνεχίζει να δουλεύει, να προπονείται και να ζει με το γεγονός ότι το επίθετό του κουβαλάει ένα βάρος που ελάχιστοι άνθρωποι θα μπορούσαν να διαχειριστούν.

Εμείς, πάντως, του ευχόμαστε στην επόμενη μέρα της καριέρας του να βρει λίγη ηρεμία από τους κακόβουλους σχολιαστές και αν συνεχιστεί αυτή η ατελείωτη ιστορία με τα αστεία, τότε ειλικρινά ευχόμαστε υμε η επόμενη ομάδα του να μην είναι ο Άρης (όχι ότι δεν πιστεύουμε ότι ταιριάζει), όπως ακούγεται εδώ και καιρό, αλλά οι Μαϊάμι Χιτ.

Ναι, ας τον πουν ξανά «βύσμα» ή να γραφτούν ξανά τα ίδια σχόλια. Κάπου εκεί το αστείο θα έχει γυρίσει ανάποδα, διότι για πρώτη φορά μετά από χρόνια, θα είναι εκείνος που θα κάνει πλάκα σε όλους τους υπόλοιπους.