Οι δύο δρόμοι της ΑΕΚ

«Θα κυνηγήσουμε αυτή την υπόθεση μέχρι… τον ουρανό. Και να ξέρετε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υποβιβαστεί η ΑΕΚ». Αυτά, μεταξύ πολλών άλλων, άκουσα τον Μπάμπη Καραμανλή να λέει στο κρατικό ραδιόφωνο λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση της απόφασης του ΑΣΕΑΔ που κρατάει τον Ηλυσιακό στην Α1 και στέλνει την ΑΕΚ στην Α2.

Δεν περίμενα να ακούσω κάτι διαφορετικό εδώ που τα λέμε. Απλά επιβεβαιώθηκε ο ορατός κίνδυνος που υπάρχει πλέον για την ΑΕΚ και είναι το να χάσει τον προσανατολισμό της, με κίνδυνο να μπει σε ακόμα μεγαλύτερους μπελάδες στο άμεσο μέλλον.

Αυτό που ανακοίνωσε ο Μπάμπης Καραμανλής, είναι ο ένας δρόμος που έχει μπροστά της η ΑΕΚ. Να μην αποδεχτεί την απόφαση του ΑΣΕΑΔ και να συνεχίσει να κινείται νομικά. Δεν είμαι ειδικός για να κρίνω εκ των προτέρων αν αυτή η επιλογή μπορεί να αποδώσει ή, αν θα εξελιχθεί σε κυνήγι φαντασμάτων. Το δεύτερο εικάζω, αλλά είναι τελείως… μαντεψιά αυτή η εκτίμηση και μπορεί να συμβεί κάτι διαφορετικό.

Άλλο είναι το θέμα. Αν η ΑΕΚ επιλέξει αυτή την οδό, θα είναι σαν να επιλέγει έναν αργό και κατ’ επέκταση βασανιστικό θάνατο. Αφενός επειδή μπορεί να τραβήξει σε μάκρος και στο τέλος να χάσει. Και να είναι υποβιβασμένη και να πρέπει έχοντας χάσει ίσως ολόκληρο το καλοκαίρι να αποφασίσει σε ποια κατηγορία θα παίξει και κυρίως να φτιάξει μια ομάδα ικανή να την ανεβάσει με συνοπτικές διαδικασίες.

Αφετέρου και ίσως πιο σημαντικό, αν δικαιωθεί θα έχει ικανοποιήσει το πείσμα της, αλλά το μέλλον θα είναι ακόμα πιο ζοφερό. Σαν φαβορί για να ξαναπέσει θα αρχίσει το επόμενο πρωτάθλημα της Α1 η ΑΕΚ με τις υπάρχουσες συνθήκες. Κι αυτές δεν βλέπω πώς μπορούν να αλλάξουν. Αρα, θα τραβήξει άλλη μια ψυχοφθόρα σεζόν και είναι πολύ πιθανό να ζήσει άλλη μία αγωνιστική ταπείνωση στο φινάλε της.

Το ότι η ΑΕΚ έπεσε κατηγορία στα γήπεδα, προέκυψε επειδή είχε μια προβληματική ομάδα κι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει όσο υπάρχουν πολλά φαντάσματα του παρελθόντος να την κυνηγούν. Δεν φτάνει η τρέλα του Καραμανλή για να ξαναμπεί η ΑΕΚ στον ίσιο δρόμο. Αυτή αρκούσε για να σωθεί με την ψυχή στο στόμα μια - δυο φορές και εν τέλει να πέσει φέτος.

Επειδή είναι αποδεδειγμένο ότι αυτός ο άνθρωπος και μερικοί που έχει δίπλα του να βοηθάνε αγαπάνε παθολογικά την ΑΕΚ, νομίζω ότι πρέπει να πάρουν μια μεγάλη απόφαση. Να διεκδικήσουν μια τακτική που μπορεί να τους γράψει στην ιστορία ως αυτούς που αναγέννησαν μετά από χρόνια ταλαιπωρίας την ξεπεσμένη βασίλισσα, όπως τους αρέσει να την φωνάζουν.

Να πάρουν τώρα απόφαση ότι δεν θα παίζουν στην Α1. Να στήσουν στο άψε – σβήσε μια ομάδα που θα μπορεί να ανέβει… πριν το τζάμπολ κατηγορία. Αυτό θα είναι το πιο εύκολο, αφού το όνομα, η βαριά φανέλα και η προοπτική μιας πορείας αναγέννησης θα τραβήξει εύκολα τους παίκτες που χρειάζονται. Και φυσικά, ξεκαθαρίζοντας νωρίς το αγωνιστικό τοπίο και έχοντας συμπληρώσει το αγωνιστικό τμήμα, να βάλουν μπρος τα οικονομικά.

Πώς θα ξεχρεώσουν, πώς θα διακανονίσουν, πώς θα τραβήξουν από τώρα ανθρώπους που θα είναι εκεί όταν η ΑΕΚ επιστρέψει στην Α1. Από όπου κι αν επιστρέψει, αφού αυτός ο προγραμματισμός μπορεί να απαιτεί και την «κυνική» παραχώρηση του εκούσιου υποβιβασμού στην Β’ Εθνική. Ετσι κι αλλιώς, πλέον δεν υπάρχει το «η ΑΕΚ δεν θα πέσει στα χέρια μας». Επεσε η ΑΕΚ και πρέπει να την ξανασηκώσουν.