Το πήρε στα προηγούμενα

Η ιστορία έγραψε. Όχι ακριβώς καινούργια σελίδα, όταν μιλάμε για την ίδια κατάληξη εδώ και 14 χρόνια με μία μόνο εξαίρεση, αλλά έγραψε, έστω και το ίδιο. Μια χρονιά που τελείωσε ονειρεμένα για τον Παναθηναϊκό, αφού είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι είχε πολλά ερωτηματικά από την αρχή της μέχρι και… λίγο μετά τη μέση της. Του αρέσουν αυτά του Ομπράντοβιτς, το έχει αποδείξει. Πήρε με την φετινή ομάδα που είχε πολλά νέα πρόσωπα και μικρότερο βαθμό εμπειρίας, πρωτάθλημα και ευρωπαϊκό. Και άφησε τον Ολυμπιακό άλλη μια φορά διψασμένο. Με το πρωτάθλημα να σφραγίζεται και τυπικά μετά από το πολύ μεγάλο αυτό ματς που έγινε στο ΟΑΚΑ, αλλά επί της ουσίας να έχει «καπαρωθεί» στα δύο πρώτα της σειράς.

Το φινάλε ήταν αρκετά παράξενο για τον Παναθηναϊκό με τον τραυματισμό του Διαμαντίδη μόλις στο πρώτο λεπτό. Αλλά όπως στον Ομπράντοβιτς αρέσουν τα δύσκολα, άλλο τόσο αρέσουν και στον Φώτση. Ο παίκτης με την καλώς εννοούμενη «αναισθησία» μέσα του στα λεπτά που βρίσκεται στο παρκέ, κατάλαβε νωρίς ότι έπρεπε να σηκώσει πάνω του μεγάλο αγωνιστικό βάρος, αλλά και να πείσει όλους τους υπόλοιπους ότι «είμαστε ομάδα ικανή να ξεπερνάει κάθε ατυχία». Τα τρίποντά του ήταν καθοριστικά για την εξέλιξη του αγώνα, ο συνολικός ρόλος και η ηρεμία που εξέπεμπε, εξίσου αν όχι και περισσότερο.

Ο Ολυμπιακός έμεινε για άλλη μια χρονιά με το… πλησίασα αλλά δεν τα κατάφερα. Το πλεονέκτημα έδρας το έχασε με το «καλημέρα» και μάλλον εκεί έχασε και την ψυχολογία. Όταν ηρεμήσουν τα πνεύματα, θα έχουν πολλά ο Ιβκοβιτς και οι παίκτες του για να κάνουν το ταμείο. Διότι όσα παράπονα κι αν εκφράζουν για την διαιτησία, έχουν κάνει και οι ίδιοι λάθη που αποδείχθηκαν καθοριστικά στην εξέλιξη των τελικών. «Πούλησαν» εύκολα στο πρώτο ματς ένα ισχυρό προβάδισμα, το έχασαν στο δεύτερο όπου και είχαν τα παράπονα, έχασαν και στο καθοριστικό και τελευταίο όπως αποδείχθηκε ματς, μεγάλες ευκαιρίες. Σα να σοκαρίστηκαν και οι ίδιοι από την απώλεια του Διαμαντίδη, ενώ οι χαμένες βολές στο τελευταίο λεπτό του κανονικού αγώνα, μόνο ως «αυτοκτονία» μπορούν να χαρακτηριστούν. Τρεις στις τέσσερις πήγαν έξω και έτσι που εξελισσόταν το ματς, η παράταση μόνο υπέρ του γηπεδούχου μπορούσε να λειτουργήσει.