Το λάθος δίνει κίνητρο

«Όπως σε όλες τις χώρες υπάρχει μεγάλο κίνητρο για τα αστέρια τους γι’ αυτό το Ευρωμπάσκετ, έτσι πιστεύω ότι θα γίνει και με τους δικούς μας σταρ. Είναι τεράστιο το κίνητρο της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς αγώνες που εξασφαλίζεται μέσα από αυτή τη διοργάνωση». Αυτό είπε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Αρβιντας Σαμπόνις στην εν Αθήναις  παρουσίαση του Ευρωμπάσκετ που θα φιλοξενήσει φέτος η Λιθουανία και «άγγιξε» ένα πολύ σημαντικό, όσο και αμφιλεγόμενο.

Είναι παγιωμένη κατάσταση στα Ευρωμπάσκετ, να παίζονται εναλλάξ ένα «βουβό», με την έννοια ότι κρίνει μόνο τα εκεί μετάλλια και πλασαρίσματα χωρίς περαιτέρω οφέλη και ένα… βαρβάτο, αυτό την χρονιά που προηγείται των Ολυμπιακών αγώνων. Κατά καιρούς έχουν υψωθεί δυνατές φωνές διαμαρτυρίας για την πολιτική της FIBA να έχει μετατρέψει κάποιες από τις διοργανώσεις της σε «όχημα» της ΔΟΕ. Συγκρίνουν οι αντιδρώντες την «σκληρή» γραμμή της FIFA και της UEFA που έχουν… κορώνα στο κεφάλι τους τις δικές τους διοργανώσεις και στους Ολυμπιακούς αγώνες οι χώρες κατεβάζουν ομάδες νέων η… επιλέκτων. Ετσι, το Μουντιάλ, αλλά και τα Γιούρο καθηλώνουν την υφήλιο και είναι τα «κοσμικά» γεγονότα των καλοκαιριών. Και δεν συγκρίνει κάποιος μεγέθη κοινού, είναι γνωστό ότι το ποδόσφαιρο συγκινεί πολύ μεγαλύτερα πλήθη, αλλά επιλογή πολιτικής των ομοσπονδιών για τα «δικά τους» γεγονότα.

Η πραγματικότητα όμως και για φέτος, πιθανότατα και για πολλά χρόνια ακόμα, είναι αυτή. Και μπορεί η πολιτική των αρχών του μπάσκετ να σηκώνει συζήτηση, αλλά το δέλεαρ αποδεικνύεται αρκούντως ισχυρό για πλήθος «φορτωμένων» παικτών που συγκινούνται από την προοπτική της πρόκρισης και της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ενδεχομένως για κάποιους και αυτό να σηκώνει κουβέντα. Δηλαδή να σκέφτονται ότι «κάθε πρόκληση της Εθνικής πρέπει να είναι δέλεαρ, ανεξάρτητα από το τι κρίνει». Φυσικά και να ακούν τον αντίλογο αφού στους παίκτες πρώτης γραμμής… βγαίνει η γλώσσα με τις υποχρεώσεις των ομάδων τους και ζητάνε ανάσες στο μοναδικό άθλημα που έχει κάθε χρόνο διοργάνωση, αφού όπως ανέφερα και οι Ολυμπιακοί έχουν… κανονικές Εθνικές μπάσκετ.

Οποια άποψη κι αν ασπάζεται κάποιος, το γεγονός είναι ότι στη Λιθουανία οι ομάδες περιμένουν ότι θα εμφανιστούν με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Αρα και αναμένεται ένα εξόχως ποιοτικό, ανταγωνιστικό και συναρπαστικό Ευρωμπάσκετ. Μετά την πρώτη φάση βέβαια, που με τις 24 ομάδες που αποφάσισαν οι κρατούντες να βάλουν από φέτος θα υπάρξουν και ματς – παρωδίες. Η συνέχεια, θα είναι μια πραγματική πανδαισία, με υψηλότατο κίνητρο και όχι μόνο της παρουσίας στο βάθρο. Διότι όπως είπε και ο μεγάλος Σαμπόνις, «το 1980 στους Ολυμπιακούς της Μόσχας ήμουν τραυματίας, το 1984 στο Λος Αντζελες δεν πήγα και με είχε κυριεύσει η αγωνία αν θα μπορέσω ποτέ να συμμετάσχω σε Ολυμπιακούς. Εντάξει, μετά πήγα σε τρεις, αλλά είχα καταλάβει τι κίνητρο είναι αυτό για έναν αθλητή και πόσο τον εξιτάρει».