Πράσινη πορεία επιταφίου…

υμφώνησαν ότι υπάρχει απόλυτη παντοδυναμία του Ολυμπιακού σε όλους τους τομείς, αφού Παναθηναϊκός και ΑΕΚ είναι ΚΑΘΑΡΑ πτωχοί συγγενείς…

Κι όσοι (ακόμα) αντιστέκονται στην προσυπογραφή αυτού του συμπεράσματος, απλώς δεν θέλουν να παραδεχτούν την ξεκάθαρη αλήθεια…

Τα σημάδια στα σώματα πράσινων και κιτρινόμαυρων είναι πια ορατά δια γυμνού οφθαλμού, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα.

Οι μόνες ειδήσεις που ακούγονται σ’ αυτά τα δύο ιστορικά και άλλοτε κραταιά σωματεία, αφορούν ΜΟΝΟ περικοπές αλλά και σχέδια διάσωσης.

Ποιας… διάσωσης αλήθειας; Όταν τα «καράβια» μπάζουν τόσα νερά και μάλιστα μεσοπέλαγα, τι να περισώσει κανείς;

Ακόμα και οι μέχρι πρότινος πιο αισιόδοξοι Παναθηναϊκοί –για να το επικεντρώσουμε στον περσινό νταμπλούχο- αντιλαμβάνονται πια ότι το «σκάφος» ξέμεινε από σωσίβια.

Σ’ αυτή την αποτυχημένη –εκ των αποτελεσμάτων- πολυμετοχικότητα, οι μέτοχοι, ο καθείς για τους δικούς του λόγους, παραμένουν αμέτοχοι, δείχνοντας τους «απέναντι» ως προς τις ευθύνες.

Έτσι ο Παναθηναϊκός έγινε ανυπόληπτος ΚΑΙ αγωνιστικά, κατρακυλώντας σε απίστευτους γκρεμούς.

Ο… κάθε πικραμένος στη διάρκεια της σεζόν πίστευε ότι μπορεί να νικήσει τον Παναθηναϊκό, εντός ή και εκτός έδρας!

Ακόμα και οι ομάδες που υποβιβάστηκαν «πανηγυρικά», όπως ο Πανσερραϊκός και η Λάρισα, θα θυμούνται ότι τη χρονιά της καταβαράρθρωσής τους νίκησαν τον Παναθηναϊκό.
Κι αφού η κατάσταση έγινε όπως έγινε, του φέρονται όλοι σαν μικρομεσαία ομάδα!

Αν κάποιοι δεν έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν ή να καταλάβουν όσα διαβάζουν, δικό τους το πρόβλημα.

Στο προηγούμενο άρθρο («Ένα μάνταλο με νόημα») εξηγούσαμε ότι πέρα από ΤΑ ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ του ίδιου του Παναθηναϊκού, τον αντιμετωπίζουν σαν ομάδα χωρίς οντότητα.

Αυτό είναι… πράσινα γυαλιά μέσα σε μαύρα μεσάνυχτα ή μια οδυνηρή πραγματικότητα; Αυτά είναι… μπακαλίστικες προσεγγίσεις. Γιατί ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ότι ο Παναθηναϊκός είναι καλός; ΤΡΑΓΙΚΟΣ είναι και μάλιστα σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς.

ΠΑΣΙΦΑΝΕΣ.

Άλλο αυτό όμως κι άλλο τα… μάνταλα, από τα οποία (ΚΑΙ αυτά, ΟΧΙ ΜΟΝΟ αυτά) οι πράσινοι είναι εγκλωβισμένοι…

Και θα συνεχίσουν να είναι, αφού υπάρχει ΠΛΗΡΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ απ’ όλους τους ανθρώπους του.

Πάμε λοιπόν ολοταχώς σε ημέρες όπου ο Παναθηναϊκός θα είναι ΑΚΟΜΑ περισσότερο πτωχός συγγενής…

Γιατί δίχως ενωμένη και στιβαρή διοίκηση, χωρίς τον κινητήριο μοχλό, το χρήμα, και συν τοις άλλοις με τον κόσμο να παραμένει διχασμένος, με παίχτες που ψάχνονται εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, δεν μπορεί παρά η πορεία να θυμίζει επιτάφιο…

Γιατί την ώρα που ο Ολυμπιακός σχεδιάζει όχι απλώς την επόμενη μέρα του αλλά τη νέα σεζόν –περιμένοντας και την είσπραξη των ζεστών χρημάτων από το Τσάμπιονς Λιγκ και όχι μόνο- ο Παναθηναϊκός δεν ξέρει καν τι θα του ξημερώσει την ερχόμενη εβδομάδα.

Γι’ αυτό ακριβώς μιλάμε για «πορεία επιταφίου», δίχως ελπίδα να αλλάξει κάτι στην πορεία. Κι αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα: ότι έρχονται ακόμα πιο ζοφερές μέρες…

Αυτοί που φρόντισαν –με λάθη, παραλείψεις, ψεύτικες υποσχέσεις- να μικρύνουν τόσο τον Παναθηναϊκό, είναι πια μακριά.

Το ίδιο μακριά είναι και οι εναπομείναντες –τύποις ή ουσία- αρνούμενοι να αίρουν αμαρτίες άλλων.

Κι έτσι λοιπόν φτάσαμε στο να γίνει ο Παναθηναϊκός… φτωχός συγγενής, αδυνατώντας καν να σχεδιάσει την επόμενη μέρα του…