Μακάρι να τους βλέπουμε

Για κάποιους η Εθνική κάνει μια νέα αρχή, επειδή άλλαξε προπονητή και θα πορευτεί εφεξής με τον Ηλία Ζούρο. Υπάρχει και η άλλη οπτική γωνία. Ότι η Εθνική στοχεύει σε ένα θριαμβευτικό τέλος αυτής της γενιάς, που «μαζεύτηκε» ουσιαστικά στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 και θέλει να κλείσει τον κύκλο της του χρόνου, στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου.

Το φετινό Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας είναι για πολλούς λόγους ξεχωριστό για την Εθνική. Πέρα από τους προφανείς, ότι θα πάει τουλάχιστον για να υπερασπιστεί το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στην Πολωνία και για να δείξει ότι η κακή παρουσία στην Τουρκία ήταν μια παρένθεση που συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, υπάρχουν και οι μακροπρόθεσμοι.

Η συμμετοχή στον τελικό «τσεκάρει» απευθείας θέση για το Ολυμπιακό τουρνουά. Οι τέσσερις επόμενες θέσεις, δίνουν την δεύτερη ευκαιρία. Το Προολυμπιακό τουρνουά που θα προηγηθεί των αγώνων του Λονδίνου.

Για να δούμε πρακτικά τα πράγματα, νικώντας μια ομάδα το πρώτο χιαστί παιχνίδι στο οποίο θα βρεθεί, τους προημιτελικούς δηλαδή διεκδικώντας είσοδο στην τετράδα του Ευρωμπάσκετ, έχει πάει ήδη στο Προολυμπιακό τουρνουά. Από ‘κει και πέρα, με μία ακόμα νίκη θα έχει μετάλλιο, αλλά αν αυτή είναι στο πρώτο ματς, τον ημιτελικό, εκτός από μετάλλιο θα έχει προκριθεί αυτομάτως και για τους Ολυμπιακούς αγώνες.

Ακόμα και η ήττα στον προημιτελικό, δεν είναι απαγορευτική για το Προολυμπιακό. Νικώντας το αμέσως επόμενο ματς και παίρνοντας μια θέση στο 5-6, πάλι εξασφαλίζεται η πρόκριση. Εκεί, βέβαια… επιστρέφουμε στους άμεσους στόχους. Δηλαδή στην διάκριση στο Ευρωμπάσκετ, που σε κανενός το μυαλό δεν ισοδυναμεί με κάτι λιγότερο από την τετράδα.

Από ‘κει και πέρα, για να επιστρέψουμε στα του Προολυμπιακού, η απόφαση απευθείας συμμετοχής των Βρετανών στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν αναμενόμενη και αυξάνει σημαντικά τον συντελεστή δυσκολίας της διεκδίκησης μιας θέσης.  Αναμενόμενη, αφού η μπασκετικά «παρθένα» αγορά μοιάζει δελεαστική ως προς τις προοπτικές ανάπτυξης και ήταν λογικό να τους προσφέρουν τιμής ένεκεν μια θέση, για να ξεσηκώσουν τον κόσμο και ίσως να δημιουργήσουν πεδίο για την διεύρυνση της αγοράς του αθλήματος.

Οσο για την αύξηση του βαθμού δυσκολίας, ο καθένας μπορεί να τους κατανοήσει. Αμέσως – αμέσως, μόνο από την Ευρώπη στο Προολυμπιακό τουρνουά με τα τρία «εισιτήρια» θα βρεθούν τέσσερις ομάδες. Ολες τους από την ελίτ, αφού μεταξύ Ελλάδας, Σερβίας, Ισπανίας, Λιθουανίας, Γαλλίας, Σλοβενίας, Κροατίας οι δύο θα έχουν πάρει την απ’ ευθείας πρόκριση και οι άλλοι, λογικά, θα είναι εκεί για να διεκδικούν. Βάλτε και τρεις που θα μπουν από τους αγώνες της Αμερικής, όπου λογικά όλο και κάποια Βραζιλία ή Πουέρτο Ρίκο θα είναι μέσα. Μεγάλες μάχες θα γίνουν, αλλά αυτά θα τα δούμε εν καιρώ. Και φυσικά, ευχόμαστε να τα δούμε ως απλοί… παρατηρητές, έχοντας πανηγυρίσει προηγουμένως μια παρουσία στον τελικό του φετινού Ευρωμπάσκετ.