Στην κλίνη του Προκρούστη…

Αποτελεί αστείο πλέον να ασχολείται κανείς με τα καμώματα ορισμένων, οι οποίοι «τραγουδάνε» κατά πως τους καπνίσει, προσθέτοντας ολοένα περισσότερες σελίδες, στο σενάριο της επόμενης ημέρας στην ομάδα.

Έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε ανακοινώσεις. Έχουμε απηυδήσει με τα τερτίπια, το πείσμα και την τρέλα που κουβαλάει ο καθένας μέσα στο κεφάλι του, παίζοντας το δικό του παιχνίδι σε βάρος της ιστορίας του Παναθηναϊκού και του κόσμου του.
Έχει γραφτεί αρκετές φορές τις τελευταίες ημέρες και έχει ακουστεί άλλες τόσες η σοφή παροιμία, όπως όλες άλλωστε: «Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει»!

Η αλήθεια είναι ότι δεν ζητήθηκε από κανέναν να ζυμώσει…  Aλήθεια όμως είναι, ότι και αυτός ή αυτοί που επιχείρησαν να το κάνουν, ακόμα… κοσκινίζουν!
Τις προηγούμενες ημέρες από αυτό το βήμα είχαμε προτρέψει τους «φουρνάρηδες» να κάνουν το μεγάλο πήδημα!
«Ήγγικεν η ώρα για το μεγάλο πήδημα» είχαμε γράψει, επικαλούμενοι το σοφό ρητό: «Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα».
Από τότε, οι απόπειρες, για το… πήδημα, έμειναν μετέωρες και όπως φαίνεται θα πέσουν στο κενό. Αν και έτσι όπως μας έχουν συνηθίσει, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος…

Οι αποφάσεις που ελήφθησαν από κάποιους καλοθελητές, οι οποίες στην πορεία άλλαξαν πορεία, έστειλαν στην «κλίνη του Προκρούστη» την ψυχολογία εκατομμυρίων ανθρώπων που αγαπάνε να αγαπούν τον Παναθηναϊκό.
Κανένας όμως δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με την ψυχολογία του κόσμου, σαν «γιό – γιό»!

Το είπαν, το ξαναείπαν, το εμπεδώσαμε. «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Αυτοί που το ξεστόμισαν πάντως, δεν φαίνεται να γνωρίζουν το νόημα της ρήσης.
Και επειδή πάνω από όλα μετράνε οι προθέσεις, κανένας δεν μπορεί να αποδεχθεί ανθρώπους που φάσκουν και αντιφάσκουν, που λένε και ξελένε, που τη μία μπορούν και την άλλη δεν μπορούν.

Από τους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στον τομέα της επιχειρηματικότητας και έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι μπορούν να υλοποιούν τους στόχους που θέτουν.