Euroleague Final Four 2026: «Υπήρχε προκαθορισμένος νικητής» - Ξέσπασμα από τον διευθυντή της AS

Συνεχίζονται οι αντιδράσεις μετά τον τελικό της Euroleague και την κατάκτηση του τροπαίου από τον Ολυμπιακό απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, με τα όσα συνέβησαν στο Final Four να προκαλούν έντονο σχολιασμό σε όλη την Ευρώπη.

Μεταξύ εκείνων που τοποθετήθηκαν δημόσια ήταν και ο διευθυντής σύνταξης της ισπανικής «AS», Χοσέ Φέλιξ Ντίαζ, ο οποίος εξαπέλυσε σκληρή κριτική για την εικόνα της διοργάνωσης και τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν.

Ο Ισπανός δημοσιογράφος υποστήριξε πως το μπάσκετ δεν αξίζει όσα συνέβησαν στο Final Four, κάνοντας λόγο για σκηνές χάους τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ. Παράλληλα, ανέφερε ότι οι αθλητές γνώριζαν από πριν ποια θα ήταν η κατάληξη της διοργάνωσης, υποστηρίζοντας πως υπήρχε προκαθορισμένος νικητής.

Παράλληλα, στάθηκε και στην κατάσταση που επικράτησε στις εξέδρες, αναφερόμενος σε άτομα που φέρονται να μπήκαν στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο, αλλά και στη γενικότερη ένταση που υπήρξε κατά τη διάρκεια του Final Four.

Αναλυτικά όσα έγραψε o Χοσέ Φέλιξ Ντίαζ:

«Το μπάσκετ δεν αξίζει όσα συνέβησαν στο Final Four. Η Euroleague δεν αξίζει το χάος που επέτρεψε να συμβεί στη διοργάνωσή της στην Αθήνα. Οι αθλητές δεν αξίζει να πηγαίνουν να διεκδικήσουν έναν τίτλο γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι πρόκειται να συμβεί. Οι φίλαθλοι δεν αξίζει να αισθάνονται φόβο, τρόμο και ανυπεράσπιστοι μπροστά στην εισβολή εκατοντάδων ultras του Ολυμπιακού, που αποφάσισαν να μπουν εκεί όπου δεν είχαν θέση, ποδοπατώντας όποιον έβρισκαν μπροστά τους — ηλικιωμένους, νέους ή παιδιά — πετώντας μπουκάλια από τις εξέδρες, καπνίζοντας τσιγάρα και όχι μόνο τσιγάρα μέσα στα μούτρα σου και κάνοντας ό,τι ήθελαν, γιατί ακριβώς αυτό έκαναν.

Το μπάσκετ είναι κάτι διαφορετικό, ανεξάρτητα από τα χρήματα που έβαλε στο τραπέζι η Αθήνα ή οποιοσδήποτε άλλος για να φιλοξενήσει την Ευρωλίγκα με την ευρύτερη έννοια. Ο αθλητισμός σημαίνει να αγωνίζεσαι χωρίς να ξέρεις το τέλος, να παλεύεις επί ίσοις όροις, όμως σε αυτή την περίπτωση είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε ενδιαφέρον να συμβεί κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι πως δεν ξεγέλασαν κανέναν. Οι 18.300 επίσημοι θεατές και οι άλλοι 2.000 που μπήκαν χωρίς εισιτήριο γνώριζαν το τέλος. Ακόμα και όσοι φορούσαν σορτσάκια μέσα στο παρκέ το γνώριζαν. Το κατήγγειλε η Φενερμπαχτσέ μετά τον ημιτελικό και το έκανε και η Ρεάλ Μαδρίτης μετά τον τελικό, κάπου ανάμεσα στην παραίτηση και την αποδοχή της κατάστασης.

“Καλώς ήρθατε στην ελληνική κόλαση” έγραφαν πριν από χρόνια όταν ομάδες από την υπόλοιπη Ευρώπη επισκέπτονταν την υπέροχη ελληνική χώρα. Ήταν μια εικόνα που ταίριαζε περισσότερο στο ποδόσφαιρο, αλλά σιγά-σιγά, όσο οι ελληνικές ομάδες μπάσκετ αποκτούσαν μεγαλύτερη παρουσία και οικονομική δύναμη, μεταφέρθηκε και σε ένα άθλημα που δεν έχει καμία σχέση με τέτοιες σκηνές — σκηνές που δυστυχώς επαναλήφθηκαν την περασμένη Κυριακή στο OAKA.

Το να πηγαίνει κανείς σε ένα γήπεδο για να απολαύσει την τελική φάση μιας υπέροχης διοργάνωσης όπως η Ευρωλίγκα δεν θα έπρεπε να σημαίνει όσα ένιωσαν πολλοί από εκείνους που πήγαν απλώς να απολαύσουν το μπάσκετ ουδέτερα ή να δουν την ομάδα τους να προσπαθεί να κατακτήσει έναν τίτλο που, σύμφωνα με το κείμενο, είχε προκαθορισμένο νικητή από την αρχή — παρά την προσπάθεια του Σέρτζιο Σκαριόλο και των παικτών του, που ονειρεύτηκαν να γράψουν ιστορία… μέχρι το σημείο που τους το επέτρεψαν».