Ο Τρινκιέρι, οι παίκτες και το μέλλον

ΛΟΥΜΠΛΙΑΝΑ-ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Γιάννης Πάλλας

Η 11η θέση του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, μας γυρίζει στο 2001 και την Αττάλεια. Τότε ο θόρυβος της αποτυχίας ήταν εκκωφαντικός, όμως εξίσου δυνατός ήταν και αυτός που ακούστηκε στην Λουμπλιάνα όπου γράφτηκε ο επίλογος μιας τραγωδίας που παίζονταν από το Κόπερ και απλώς ολοκληρώθηκε στις όχθες του ποταμού Λουμπλιάνιτσα. Κι αν ο Πάολο Κοέλιο έγραψε “στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα και έκλαψα”, τότε το ελληνικό μπάσκετ “στις όχθες του ποταμού Λουμπλιάνιτσα κάθισε και έκλαψε” για μια ευκαιρία που χάθηκε. Μια ευκαιρία που θα μπορούσε να την φέρει ξανά στα μετάλλια. Άλλωστε, δεν ήταν δα και κανένα ισχυρό Ευρωμπάσκετ, οι απουσίες ήταν σημαντικές για πολλές ομάδες και το φόβητρο έλειπε. Όμως, και στο μπάσκετ όπως και στην ζωή όπως στρώνεις κοιμάσαι. Και στην προκειμένη περίπτωση στρώσαμε λάθος το κρεβάτι και τιμωρηθήκαμε!

Ο ΑΝΤΡΕΑ ΤΡΙΝΚΙΕΡΙ: Αποδείχθηκε ανεπαρκής να διαχειριστεί παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα, δεν μπόρεσε να τους εμπνεύσει σεβασμό και αυτό αποτυπώθηκε στο παρκέ με την σύγχυση ρόλων που δημιουργούνταν. Είχε διαφορετική λογική στην χρησιμοποίηση παικτών με μεγάλη προσφορά (Αντώνης Φώτσης, Γιάννης Μπουρούσης) και εντελώς διαφορετική σε κάποιους άλλους. Το στοιχείο αυτό “αρρώστησε” την ελληνική ομάδα εσωτερικά και η πίκρα που υπήρχε έβγαινε στο γήπεδο. Το άγχος του και η απειρία από την διαχείριση υλικού υψηλού επιπέδου αναστάτωσε πολλές φορές την ομάδα. ΠΟΤΕ στο παρελθόν δεν υπήρχε τόσο βαριά ατμόσφαιρα στην Εθνική ομάδα, γεγονός που είχε να κάνει και με την έλλειψη εμπιστοσύνης που έδειχνε προς τους στενούς του συνεργάτες. Με εξαίρεση τον Ηλία Καντζούρη, που αποτελούσε δική του επιλογή. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, αλλά πλέον είναι δεδομένο ότι η επιλογή Τρινκιέρι παρέσυρε το ελληνικό μπάσκετ σε μια αποτυχία, την οποία πρέπει να διαχειριστεί ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γιώργος Βασιλακόπουλος λαμβάνοντας την πιο σωστή απόφαση για την επόμενη ημέρα.

ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ: Μπορεί να τελείωσαν με ηρωισμό την προσπάθεια τους απέναντι στην Κροατία, αλλά το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Αποτύχαμε στο Ευρωμπάσκετ και έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Κυρίως, για το εφιαλτικό παιχνίδι με την Φινλανδία στο Κόπερ, εκεί όπου εκ του αποτελέσματος πλέον μπορούμε να πούμε όλοι ότι χάθηκε και η πρόκριση στα προημιτελικά. Σ' αυτό το ματς που ήξεραν άπαντες ότι έπρεπε να κερδίσουμε μετά την ήττα από την Ιταλία. Η επιμονή του Αντρέα Τρινκιέρι να επιστρατεύσει τον Βασίλη Σπανουλη σ' αυτό το ματς αποδείχθηκε λανθασμένη, καθώς μπέρδεψε την ομάδα και άγχωσε τον έμπειρο γκαρντ που ήθελε να “καθαρίσει” το παιχνίδι, αλλά δεν τα κατάφερε.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ: Η επόμενη ημέρα απαιτεί ξεκάθαρες αποφάσεις τόσο στο θέμα του προπονητή, όσο και στο έμψυχο δυναμικό. Ίσως υπάρξουν κάποιες αποχωρήσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει λόγος για πανικό. Άλλωστε, υλικό υπάρχει, ενώ και οι φουρνιές που ακολουθούν είναι εξίσου ποιοτικές. Το μόνο που απαιτείται είναι ένας άνθρωπος που θα εμπνεύσει. Κι εκεί δεν υπάρχουν πολλές επιλογές...