Νταβίντ Φουστέρ: Η επιστροφή ενός στρατιώτη που έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός

Έτοιμος για τη μεγάλη επιστροφή του στον Ολυμπιακό είναι ο Νταβίντ Φουστέρ. Ο Ισπανός που κέρδισε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά όλων των φιλάθλων κάνει... comeback, όχι για να φορέσει ξανά τη φανέλα με το «19» στην πλάτη, αλλά για να γίνει και πάλι μέρος της καθημερινότητας ενός συλλόγου που αγάπησε, ίδρωσε, μάτωσε και ταυτόχρονα αγαπήθηκε όσο λίγοι.

Το ακριβές πόστο που θα αναλάβει ο 44χρονος πλέον Βαλενσιάνος δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί. Μπορεί να βρίσκεται δίπλα στον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ και στο τεχνικό επιτελείο σε μια νέα προσπάθεια που χτίζεται και απαιτεί χρόνο.

Μπορεί να έχει έναν περισσότερο διοικητικό ρόλο, μπορεί να αξιοποιηθεί και στις ακαδημίες. Λίγη σημασία έχει, μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από προσωπικότητες σαν του Φουστέρ για το οργανόγραμμά του. Ανθρώπους που γνωρίζουν τον σύλλογο από μέσα και ξέρουν τι σημαίνει να φοράς την «ερυθρόλευκη» ριγωτή.

Ο Φουστέρ αποκτήθηκε το 2010 από τη Βιγιαρεάλ, όντας μία από τις πρώτες μεταγραφές της δεύτερης θητείας του Ερνέστο Βαλβέρδε, ο οποίος είχε αναλάβει τον... ηλεκτρικό πάγκο των Πειραιωτών μετά τη φυγή του Έβαλντ Λίνεν. Έξι χρόνια πέρασε συνολικά στο λιμάνι της καρδιάς του και μέσα σε αυτή την εξαετία κατάφερε να γίνει κάτι περισσότερο από ένας σημαντικός ποδοσφαιριστής.

Το κοντέρ σταμάτησε στις 169 συμμετοχές, τα 45 γκολ και τις 26 ασίστ, μαζί με έξι πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα Ελλάδας. Κυρίως, όμως, ο Νταβίντ Φουστέρ κέρδισε κάτι που δεν... καταγράφεται σε καμία στατιστική. Μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά των φίλων του Ολυμπιακού.

Την κέρδισε με το πείσμα, τη μαχητικότητα και το πάθος του. Ένας «ξένος» που έβαζε τα πόδια του στη... φωτιά όποτε η ομάδα τον χρειαστεί. Το έδειξε από την πρώτη του κιόλας σεζόν, όταν σε εκείνο το παιχνίδι με τον Ατρόμητο, ένα κρύο βράδυ του Δεκέμβρη το 2010, τραυματίστηκε στο κεφάλι, χρειάστηκε να δεχθεί τις πρώτες βοήθειες και να αγωνιστεί με γάζες, αλλά δεν εγκατέλειψε. Αυτή ήταν και μία από τις αρκετές χαρακτηριστικές εικόνες ενός ποδοσφαιριστή που έμελλε να ταυτιστεί πλήρως με το DNA του συλλόγου και με το τι πρεσβεύει σε ένα γενικότερο σύνολο ο οργανισμός Ολυμπιακός.

Ακολούθησε φυσικά και εκείνο το παιχνίδι με τη Μάλμε στο «Γ. Καραϊσκάκης». Ο Φουστέρ έβαλε ξανά το κεφάλι του για να σκοράρει, δέχθηκε χτύπημα στο πρόσωπο, έπεσε στο χορτάρι, σηκώθηκε και συνέχισε κανονικά.

Πως να μην τον λατρέψουν μετά από αυτό οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού...

Και κάπου εδώ βρίσκεται και η ουσία της επιστροφής του. Ο Ολυμπιακός δεν έχει ανάγκη μόνο από ανθρώπους με γνώσεις και εμπειρία, τις οποίες ο Νταβίντ φυσικά και διαθέτει. Έχει ανάγκη και από προσωπικότητες που γνωρίζουν τι σημαίνει να είσαι μέρος αυτού του συλλόγου. Μετά την αποχώρηση του Ντάρκο Κοβάσεβιτς από τα κοινά της ομάδας, οι ιθύνοντες του συλλόγου έψαχναν μια ισχυρή προσωπικότητα που θα είχε επιρροή στα αποδυτήρια. Έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να μεταφέρει στους νεότερους το ειδικό βάρος της ερυθρόλευκης φανέλας.

Ο Φουστέρ είναι ένας από αυτούς που μπορούν να το κάνουν. Όχι επειδή θα το εξηγήσει θεωρητικά, αλλά επειδή το έχει ζήσει. Έχει ιδρώσει και έχει ματώσει για αυτή τη φανέλα, έχει πανηγυρίσει μαζί της και έχει βρεθεί μέσα στις δύσκολες στιγμές της. Γι' αυτό και λίγη σημασία έχει τελικά ποιο θα είναι το ακριβές πόστο που θα αναλάβει.

Γιατί στου Ρέντη θα βρίσκεται ό,τι και να γράφει η... ταμπέλα του. Ένας πιστός υπηρέτης επέστρεψε και μπορεί πλέον να μεταφέρει τη νοοτροπία του και στους επόμενους...