Μουντιάλ 2026: Η κατάρα των «ξένων» προπονητών που θέλουν να... ξορκίσουν Τούχελ και Αντσελότι
Έχεις ξένο προπονητή; Δεν παίρνεις Μουντιάλ. Τουλάχιστον αυτό έχει ισχύσει και στα 22 τουρνουά που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, με την επερχόμενη διοργάνωση στα γήπεδα των ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού να αποτελεί... ευκαιρία προκειμένου να ξορκιστεί η κατάρα.
Προ των πυλών βρίσκεται το Μουντιάλ του 2026, με τις 48 ομάδες να ρίχνονται στη μάχη του μεγαλύτερου ποδοσφαιρικού γεγονότος. Σε κάτι τέτοιες στιγμές τα προγνωστικά πάνε περίπατο και πλέον η μπάλα περνάει στα πόδια των ποδοσφαιριστών οι οποίοι... διψούν για διάκριση.
Ωστόσο, μία από τις πιο απίστευτες παραδόσεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου επιβάλλεται να μπει στο μικροσκόπιο. Ποιό είναι αυτό; Από το παρθενικό Μουντιάλ του 1930 στην Ουρουγουάη μέχρι και το πρόσφατο του Κατάρ το 2022, καμία εθνική ομάδα στα 96 χρόνια ύπαρξης της διοργάνωσης δεν έχει κατακτήσει ποτέ το τρόπαιο με ξένο προπονητή.
Η φετινή, αλλαγμένη έκδοση του Παγκοσμίου Κυπέλλου μπορεί υπό προϋποθέσεις να αποτελέσει την... εξαίρεση, καθώς κορυφαία ονόματα των πάγκων όπως ο Κάρλο Αντσελότι (Βραζιλία) και ο Τόμας Τούχελ (Αγγλία) ηγούνται των φαβορί με σκοπό να γράψουν ιστορία και να σπάσουν την «κατάρα».
Συνολικά, 27 χώρες θα παραταχθούν στα γήπεδα των ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού με ξένο τεχνικό. Αν και οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις αφορούν ομάδες που δύσκολα θα φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου, φέτος υπάρχουν παραδοσιακές δυνάμεις που εμπιστεύτηκαν τις τύχες τους σε «ξένα» χέρια, αυξάνοντας τις πιθανότητες να δούμε παρθενική κατάκτηση.
Αυτοί είναι οι προπονητές των μεγάλων φαβορί που μπορούν να σπάσουν την «κατάρα»:
Κάρλο Αντσελότι – Βραζιλία: Αποτελεί το μεγαλύτερο highlight της διοργάνωσης. Ο «Don Carlo» ανέλαβε για πρώτη φορά εθνική ομάδα και θέλει να οδηγήσει τη «Σελεσάο» στην κορυφή του κόσμου μετά από 24 χρόνια. Αν τα καταφέρει, ο Ιταλός θα γράψει ιστορία με χρυσά γράμματα.
Ο Κάρλο Αντσελότι
Τόμας Τούχελ – Αγγλία: Τα «Τρία Λιοντάρια» ψάχνουν απεγνωσμένα το δεύτερο αστέρι τους, παραδίδοντας τα κλειδιά του πάγκου στον Γερμανό Τόμας Τούχελ. Όπως και ο Αντσελότι, ο Τούχελ αναλαμβάνει για πρώτη φορά εθνική ομάδα, με στόχο να την επαναφέρει στην κορυφή μετά από 60(!) χρόνια.
Ο Τόμας Τούχελ
Ρομπέρτο Μαρτίνεθ – Πορτογαλία: Έπειτα από τη θητεία του στην εθνική ομάδα του Βελγίου, ο Μαρτίνεθ επιστρέφει σε Μουντιάλ, αυτή τη φορά με την Πορτογαλία, διαθέτοντας ένα από τα πιο ποιοτικά ρόστερ του τουρνουά.
Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ
Μαρσέλο Μπιέλσα – Ουρουγουάη: Η εμπειρία του Μπιέλσα μπορεί να δώσει στην Ουρουγουάη ό,τι έλειψε από την τελευταία προσπάθεια στο Κατάρ με τον Ντιέγκο Αλόνσο. Ο «El Loco» έχει μεταμορφώσει τη «Σελέστε» σε μια επιθετική μηχανή ικανή να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο, έχοντας παράλληλα τη βαριά φανέλα για να κάνει τη ζημιά.
Μαουρίσιο Ποτσετίνο – ΗΠΑ: Ως συνδιοργανωτές, οι Αμερικανοί θέλουν να κάνουν την υπέρβαση. Ο έμπειρος Αργεντινός τεχνικός έχει το υλικό για να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε μια πολύ βαθιά πορεία στη διοργάνωση.
Ο «Ποτς» επί το έργον
Ρούντι Γκαρσία – Βέλγιο: Αν και η «χρυσή γενιά» του Βελγίου οδεύει σιγά-σιγά προς τη σύνταξη, οι «κόκκινοι διάβολοι» παραμένουν σταθερή δύναμη στο κορυφαίο επίπεδο, με τον Γάλλος τεχνικό, Ρούντι Γκαρσία να ψάχνει το... restart, θέλοντας να κάνει τη μεγάλη έκπληξη.