Κάποιες κινήσεις αξίζουν προσπάθεια πέρα από λογικές και «κουμπώματα»

Μη γελιόμαστε, ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι σε… αναμμένα κάρβουνα. Περιμένει να μάθει τις τελευταίες κινήσεις που θα κάνει η ομάδα του στις μεταγραφές. Κυρίως για τον χαφ, ο οποίος πρέπει να αλλάξει τις ισορροπίες. Και μετά το αν θα υπάρξει κάτι άλλο.

Έμειναν λίγες μέρες. Θεωρητικά το σωστό είναι να ακουστεί ένα σκέτο «υπομονή». Δεν είναι εύκολο όμως, γιατί η αγωνία πάντα μεγαλώνει στην κορύφωση αυτών των περιόδων. Κυρίως όταν εκεί εμπλέκονται ονόματα αγαπημένα, αλλά και ξεχωριστά σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.

Δεν θα κάνουμε ανάλυση. Ούτε καν το όνομα θα αναφέρουμε. Απλά μια γενική σκέψη για αυτές τις «καυτές» μέρες των μεταγραφών που απέμειναν. Ένα πενθήμερο ουσιαστικά, αν υπολογίσουμε το διάστημα μέχρι την προθεσμία δήλωσης της ευρωπαϊκής λίστας.

Η διοίκηση φαίνεται πως «κυνηγά» αυτό που έμοιαζε αδύνατο. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Γίνεται κουβέντα για το αν θα ήταν προτιμότερο να πάει για κάτι πιο ταιριαστό. Που να «δένει» καλύτερα στο ρόστερ και στις ανάγκες της ομάδας.

Ο Παναθηναϊκός είναι 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Η ίδια η ιστορία μας έχει δείξει πως η «λογική» ποτέ δεν έφερε το αποτέλεσμα. Όταν είσαι στο… βούρκο, πρέπει να σε τραβήξουν με δύναμη. Να ταράξεις τα πάντα γύρω σου. Διαφορετικά, απλά θα συνεχίσεις να πλατσουρίζεις εκεί. Με καλύτερους ή χειρότερους όρους.

Το αν θα έρθει αυτός ο ξεχωριστός και αγαπητός, δεν εξαρτάται απλά από τη θέληση και τη διάθεση της διοίκησης. Ξεκάθαρα πράγματα. Είναι θέμα δικό του. Όχι επειδή είναι «τρελός», αλλά επειδή είσαι στην Ελλάδα και τέτοια παίκτες σε αυτή την ηλικία, απλά δεν έρχονται παρά μόνο για διακοπές στη χώρα μας.

Εκείνο που σε εμάς αρέσει, είναι η διάθεση. Η «δίψα». Η πρόθεση. Ναι, το αποτέλεσμα μετράει. Ξεκάθαρα. Και τώρα αυτό θα ισχύσει. Δεν θα πει κανείς πως είναι το ίδιο αν έρθει… αυτός, ή αν έρθει ο άλλος που είναι πέντε σκάλες κάτω από αυτόν. Γιατί πέντε σκάλες κάτω από εκεί που βρίσκεται «αυτός», είναι και πάλι παικταράδες.

Για να πετύχεις όμως, πρέπει να είσαι «διψασμένος». Να προσπαθείς. Ας είναι οι πιθανότητές σου απειροελάχιστες. «Τρέλα» χρειάζεται. «Δίψα». Για αυτό το ξεχωριστό που γνωρίζεις αυτόματα πως κανείς δεν το διαθέτει. Ούτε θα μπορέσει να το έχει.

Εξαιρετικοί παίκτες και ο Λούζα και ο Κάνγκουα. Συν τον Καμαρά που ήρθε για τα χαφ και τον έχουμε κρίνει άδικα και γρήγορα. Είναι αυτοί οι τρεις οι χαφ που όντως σε βγάζουν από το σημείο που ήσουν, απ’ το «βούρκο», για να σε κάνουν να βρεθείς ξανά στον αφρό; Μακάρι! Όμως η αμφιβολία σωστά υπάρχει.

Απαιτείται εκείνος που θα γίνει ο αρχηγός όλων αυτών. Θα αποτελεί τον φυσικό ηγέτη της μεσαίας γραμμής και ίσως του συνόλου της ομάδας. Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, ο οποίος έτσι κι αλλιώς έχει εξαιρετικούς παίκτες στο ρόστερ του.

Ο κόσμος ήδη είναι συσπειρωμένος. Παρά την κακή αγωνιστική εικόνα στα προκριματικά. Οι προκρίσεις βοήθησαν. Η βεβαιότητα πως ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα, παίζει τεράστιο ρόλο. Σε όλο αυτό αν όντως γίνει κάτι ξεχωριστό στις μεταγραφές, διανοείται κανείς σε τι επίπεδο θα έχει φτάσει η συγκεκριμένη δυναμική του «τριφυλλιού»;

Είναι ακριβώς αυτό που είχε πει ο Λυμπερόπουλος… Είναι η στιγμή που ενώ υπάρχει η δυνατότητα και είσαι εδώ, πρέπει να κάνεις αυτό που θα το πάρει όλο αυτό και θα το πάει ψηλά. Ψυχολογικά και ποδοσφαιρικά. Διαφορετικά, αν βυθιστείς στην αμφιβολία του «κουμπώματος» και του τι στοιχεία σου λείπουν, κάνοντας εκπτώσεις στην ποιότητα και τα ηγετικά χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα, τότε απλά θα μείνεις στάσιμος.

Υ.Γ. Η πρεμιέρα στη Super League μόνο εύκολη υπόθεση δεν θα είναι. Ο κόσμος όπως λέμε, πρέπει να… βάλει το πρώτο γκολ. Γιατί η ομάδα ακόμη δεν είναι σε επίπεδο κυριαρχίας και εμπιστοσύνης πως θα παίρνει τα αποτελέσματα εύκολα ή δύσκολα.