Τότε ήταν ο Ντόμινικ…

Από τη μεταγραφή του αιώνα, στο statement της διαχρονικής επιλογής ενός Οργανισμού και μιας οικογένειας να συνδιαλέγεται με την κορυφή του NBA και να χαράσσει νέους μπασκετικούς δρόμους.

Τότε ήταν ο Ντόμινικ Γουίλκινς…

Μόνιμος των All Star Games, συνεχιστής του Dr J (Τζούλιους Έρβινγκ) και προηγούμενος —για λίγο— χρονικά του MJ (Μάικλ Τζόρνταν) στις αέρινες διαδρομές προς τα καλάθια του NBA, ο “Nique” ήταν ήδη στα τριανταπέντε του “θρύλος” στο επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ των ΗΠΑ.

Το καλοκαίρι του ‘95, λοιπόν, ο “Human Highlight Film” σόκαρε την αντίπερα μπασκετική όχθη του Ατλαντικού, αγνόησε τους Μπόστον Σέλτικς, με τους οποίους είχε ακόμα δύο χρόνια συμβόλαιο, εκμεταλλεύτηκε τη δυνατότητα για buyout και το σύντομο λοκάουτ και επέλεξε τον Παναθηναϊκό, υπογράφοντας το ακριβότερο συμβόλαιο στην Ευρώπη για αθλητή ομαδικού σπορ.

Τριάντα χρόνια μετά…

Η ιστορία επαναλαμβάνεται —τουλάχιστον ως προς την υψηλή πρόθεσή της— όχι ως σύμπτωση, αλλά ως μοτίβο σκέψης και φιλοσοφίας ενός αθλητικού Οργανισμού και μιας οικογένειας.

Βλέπετε, η πρόταση του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού AKTOR, Δημήτρη Γιαννακόπουλου, προς τους Ντένβερ Νάγκετς για την εξαγορά του τελευταίου χρόνου του συμβολαίου του Νικόλα Γιόκιτς, δεν πρόλαβε να αμφισβητηθεί ως fake news, ως —ενδεχομένως— μια συμβολική δήλωση ισχύος ή ακόμα ως μια υπερβατική ή ουτοπική μεταγραφική πρόθεση.

Η άμεση και αντανακλαστική δημόσια επιβεβαίωσή της από τον ατζέντη του τρεις φορές MVP του NBA, Μίσκο Ραζνάτοβιτς, άλλαξε αυτοστιγμή το στάτους της είδησης, από πιθανή δήλωση εντυπωσιασμού (για κάποιους που είδαν το podcast των Euroinsiders) ή διαδικτυακή φημολογία (για κάποιους που δεν το παρακολούθησαν) σε πραγματική μεταγραφική πρόθεση —και κίνηση— και από PR stunt (για κάποιους άλλους), σε θεσμική έκφραση μεταγραφικού ενδιαφέροντος και αθλητικού μεγέθους.

«Τζόκερ»

Η αλήθεια είναι πως σε επίπεδο ιστορικών υπερβάσεων, το εγχείρημα του ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού ήταν (είναι) ακόμα πιο φιλόδοξο και παράτολμο από το —πρωτοφανές τότε— επιτυχημένο colpo grosso του αείμνηστου Παύλου Γιαννακόπουλου με τον σούπερ σταρ της εποχής, Ντόμινικ Γουίλκινς.

Τα οικονομικά δεδομένα και η απόσταση μεταξύ NBA και Ευρωπαϊκού μπάσκετ έχουν δραματικά μεταβληθεί, ο μέγκα σταρ “Τζόκερ” είναι σε prime ηλικία και αγωνιστική απόδοση, πρόκειται για το franchise icon των Ντένβερ Νάγκετς ενώ και οι κανονισμοί της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (Collective Bargaining Agreement) της αμερικανικής Λίγκας υψώνουν θεσμικό τείχος στην όποια προσπάθεια.

Όμως…

Η άμεση εξέλιξη των πραγμάτων έδειξε πως η ιστορία όχι μόνο δεν αποδομήθηκε στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, αλλά —επί της ουσίας— καθόρισε τη συζήτηση και την ατζέντα της υπόθεσης.

Γιατί ανεξαρτήτως της όποιας απάντησης και τύχης της πρότασης, ήταν η στάση των αμερικανικών επικοινωνιακών Μέσων που οδηγεί σε συμπεράσματα, κέρδη και υπολογισμούς.

Από την αμηχανία στην …αναπαραγωγή

Ή κάπως έτσι.

Από τη στιγμή που, τελικά, τόσα σημαντικά mainstream Μέσα (ESPN, The Athletic, TSN, The Guardian-American Edition, Bleacher Report κ.α.) ασχολήθηκαν με την είδηση και ακόμα περισσότεροι insiders, podcasts, ψηφιακά μέσα και social media του οικοσυστήματος του NBA και των αμερικανικών σπορ (The Ringer, BroBible κ.α.) αναπαρήγαγαν το γεγονός, ανέλυσαν και σχολίασαν, ήδη το θέμα αποχαιρέτησε την όποια κακοπροαίρετη “κατηγορία” της PR move και έγινε case study.

Δεν είναι η μεταγραφή, είναι το μήνυμα

Μα, η πραγματική ουσία της υπόθεσης δεν βρίσκεται στο αν θα πραγματοποιηθεί η μεταγραφή του Γιόκιτς ή αν με τις παρούσες συνθήκες κάτι τέτοιο είναι ρεαλιστικό.

Ο πυρήνας της ιστορίας βρίσκεται σε μια σειρά δεδομένων και συμπερασμάτων που προκύπτουν από την ίδια την πρόθεση αλλά και από τον σχεδιασμό για την υλοποίησή της.

Ήταν μια θεσμική πρόταση στο κορυφαίο επίπεδο του NBA. Με γνώση των ορίων και των κανόνων αλλά —πιθανότατα— με διάθεση υπέρβασης, όπως άλλωστε είχε γίνει και πριν από τριάντα χρόνια.

Σημειολογικά, η προσπάθεια δεν είχε τη βεβαιότητα της αποδοχής, αλλά επαναπροσδιόρισε τη θέση του Οργανισμού και του ιδιοκτήτη που ξανασυστήθηκαν στον άλλο …πλανήτη του NBA, γνωστοποίησαν τις προθέσεις τους και πήραν την επιβεβαίωση αξιοπιστίας για αυτές.

Το brand του Παναθηναϊκού (ξανα)μπήκε στη συζήτηση του σπορ στις ΗΠΑ, ενώ η υπενθύμιση της ιστορίας του Γουίλκινς έδειξε πως η τωρινή πρόταση δεν αποτελεί μια αυτοτελή κίνηση εντυπωσιασμού αλλά συνέχεια του DNA και της φιλοσοφίας της ομάδας και των ιδιοκτητών.